Millinxbuurt: niet voor bange kinderen

Foto: Otto Snoek

Rotterdam investeerde intensief in oostelijk deel van Tarwewijk. De misdaadstatistieken beginnen te dalen.

Twee journalisten verstoren de les wereldoriëntatie. Maandagmiddag, het is warm in het schoollokaal en zonnig daarbuiten. Dagblad Trouw? De kinderen schudden 'nee'. Metro kennen ze. En Spits. Een enkeling leest thuis een Turkse krant.

Dit is groep 8 van de protestants-christelijke basisschool De Akker in de Millinxbuurt, randje Tarwewijk in Rotterdam-Zuid. De klas telt 22 leerlingen. Hun roots liggen in verre landen. Marokkaanse nationaliteit, Turkse, Antilliaanse, Portugese, Surinaamse, Kaapverdische. Het multiculturele 'Zuid' manifesteert zich, met de even verderop gelegen Afrikaanderwijk, nergens zo duidelijk als hier.

De vooroorlogse Tarwewijk, eens middenstandsbuurt in Rotterdam, is arm. Dat geldt zeker voor het oostelijk deel, de tien straten die samen de Millinxbuurt vormen. De doorstroming van bewoners is er structureel hoog: wie weg kan, dóet dat. Veel van de bewoners hebben schulden en het aantal werklozen ligt fors hoger dan elders in de stad.

Het gebied had zeker begin deze eeuw een uitgesproken slechte reputatie. Drugscriminelen maakten sinds de jaren negentig de dienst uit en regeerden met fysiek en verbaal geweld de straat. Er waren schiet- en steekpartijen en op een slachtoffer meer of minder werd niet gekeken. Huisjesmelkers waren er in overvloed: louche woningeigenaren die illegalen en andere zwakkeren in de samenleving tot op het bot uitkleedden. De buurt was een no go area, waar je ook overdag beter kon wegblijven.

Hoe is het om scholier te zijn in de Millinxbuurt?

Sefanja uit groep 8 van De Akker: "Toen ik hier in 2009 kwam wonen, dacht ik dat het een nare buurt was. Vanwege de schietpartijen en zo. De speeltuin hiernaast was er nog niet. In het begin kwam ik bijna niet buiten".

Narek, wijzend uit het schoolraam: "Daar hingen de junks rond, in die straat. Er liepen mensen met wapens. 's Nachts hoorde ik schoten".

Angela: "Waar ik woon, bij de Dordtselaan, was een keer een gijzeling".

De misdaad, verloedering en overlast in de buurt beu, heeft Rotterdam er de afgelopen twaalf jaar eindeloos gesloopt en gebouwd. In de publieke ruimte is meer lucht gecreëerd: groene pleinen en kleurige speeltuinen. Met vallen en opstaan zijn de huisjesmelkers zoveel mogelijk aangepakt. De drugscriminelen zijn de wijk uitgejaagd.

Het leven in de Millinxbuurt is ook in 2011 geen pretje, maar er is hoop nu statistieken al langer een daling laten zien in een aantal misdaadtrends.

Het aantal meldingen van mishandeling nam in 2010 in de hele Tarwewijk met ruim zeventig af, tot - nog altijd - 294. De drugsoverlast werd dat jaar gehalveerd, net als het aantal aangiften van bedreiging.

Daar tegenover stonden 22 straatroven, vijf meer in vergelijking met 2009. Dat dan weer wel.

Christian: "Als je een rustige buurt zoekt, moet je hier niet komen wonen. Maar hoe meer er te doen valt, hoe minder criminaliteit".

Veronique: "Als je hier net komt wonen, hoor je vooral veel kabaal. Ik ben daar nu aan gewend. Ik vind dit een hechte buurt. De schiet- en vechtpartijen zijn van vroeger".

Christian: "Dan stonden ze op straat drugs te verkopen. Gewoon, 's middags. Nu gaat het beter. Volgens mij omdat die mensen gevangen zijn genomen".

De huidige rust is betrekkelijk, weten ook de scholieren. Vooral Bulgaren zijn impopulair in de wijk. Met andere Oost-Europeanen vertegenwoordigen zij de nieuwe onderklasse.

Esra: "Er zijn hier veel Bulgaren. Ze zoeken altijd ruzie. Dan komt er een busje met twintig Bulgaren en gaan ze allemaal een woning binnen. Een week later gaan ze weer weg en komt er een busje met nieuwe mensen".

Krishan: "Ze bedelen om geld, maar ze lopen wel in merkkleren".

Melissa: "Laatst wilde een Bulgaarse vrouw me klappen".

De problemen in de Millinxbuurt zullen nooit helemaal verdwijnen. Schooldirecteur Stoffel Boot, die verknocht is geraakt aan zijn school, zijn leerlingen én de buurt, zag vanochtend nog stapels kapotte matrassen bij het straatvuil liggen. Een teken van illegale kamerverhuur aan - veelal - Oost-Europeanen.

Elke ochtend ruimt de reinigingsdienst braaf de troep op. Boot glimlacht. Gezien de historie van de buurt mag dit nauwelijks zorgwekkend worden genoemd.

Kinderen over de buurt

De leerlingen van de protestants-christelijke basisschool De Akker in de Millinxbuurt hebben hun mening over de buurt ook op papier gezet.

Een bloemlezing:

Firuze schrijft: 'In de buurt zijn veel wijkagenten. Dat betekent dat het dus veilig is. Ik vind het een hele goeie wijk'.

Christian noemt de buurt van vroeger een ghetto. 'Maar de bewoners proberen het nu gezellig en netjes te maken'.

Cherifa: 'Hier zijn ook veel van mijn neven en nichten. Heel gezellig. Maar er zijn ook veel gevechten. Veel mensen zeggen: Ga niet naar Rotterdam-Zuid, daar is het veel te gevaarlijk'.

En Melisa: 'De Millinxbuurt is best wel mooi en gezellig. De straten worden weer schoongemaakt en dat ziet er keurig uit'.

Duran ten slotte: 'Het is een fijne buurt, die Millinxbuurt. Daar is het zwart of wit, we zijn gelijk. Ja, de Turken, Surinamers, Marokkanen, Antillianen en Nederlanders leven er met elkaar'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden