Milaan - Sanremo: De koers die het wielrennen nodig had

Er is, in de wielerpers bijna een polemiek ontstaan of race-directeur Michele Aquarone van het Italiaanse sportmarketingbureau RCS Sport er zondag goed aan deed de renners door weer en wind van Milaan naar Sanremo te sturen. Was het nog menselijk en verantwoord om de mannen op hun ranke fietsjes door de sneeuwblubber, de bijna vorst en de ijsregen te sturen? Werden hier grenzen overschreden?

Tom Boonen, geen 'Jeannet', geen softie, was de belangrijkste prof die aan de bel trok en duidelijk afgaf op de beslissing van de Italiaan om de koers te vervolgen na een stop vanwege de sneeuw. Boonen wees op de gevolgen voor de rest van het seizoen - in zijn geval: de komende weken, als hij in België overal op moet stappen en dient te presteren.

Boonen kreeg direct gelijk want zijn ploeggenoot Sylvain Chavanel ligt thuis te snotteren en heeft forfait moeten geven voor de eerste van de illustere Vlaamse koersen. Andere renners hebben stijve knieën en hoest- en rochelaanvallen..

Die mijnheer Aquarone heeft wellicht niet verder gedacht dan zijn eigen koers. Hij wilde, in zijn enthousiasme, toch nog iets van zijn gemankeerde wedstrijd overhouden. Vandaar zijn snelle beslissing de wedstrijd even lam te leggen, de renners met bussen te vervoeren, ze op te laten drogen en ze daarna weer de ijsweg op te sturen. De topwielrennerij wil toch zo graag in de kantlijn van de sportieve heroïek wonen...nou, dan was dit een decor dat goed paste, nietwaar?

De beelden van zondag waren fraai, technisch vaak beroerd afgeleverd (maar daar konden de Italianen niets aan doen), spannend en op het laatst met iets van bijna verdwenen heroïek omgeven. Je zag door de druppels heen de aftakeling van de sportende mens: de natuur won.

Hier zag je de leidende mens lijdend. Grote kampioenen die bibberend op hun dure racekarretjes langs de triest toekijkende cipressen reden in een decor van kou en bijna ijs. Je hoorde de mannen ketteren, je zag hun grappig aandoende gymnastische bewegingen, je begreep het afzien en dat maakte van deze finale een tableau dat het wielrennen misschien wel nodig had.

In de golf van doping gerelateerde verhalen overstegen deze koude en nattigheid de herhaling en verveling van al dat sportief gangreen. Ineens waren de renners weer nietige wezens die tegen de elementen knokten en Aquarone had hen daarin vrijbaan gegeven.

Bewust?

Daar twijfel ik over, maar de Italiaan moet, nu alles van die heldenkoers bezonken lijkt en de mopperaars langzaam hun gelijk krijgen en de uitrijders trots zijn, ook inzien dat zijn beslissing een lange nagalm heeft. Hoeveel renners worden deze week ziek? Hoeveel zijn er die de benen niet goed rond krijgen omdat spieren en gewrichten niet goed werken?

De Italiaan redde de koers voor zijn organisatie, voor de tv-kijker die een priemende finale voorgezet kreeg en voor de wielersport. Het was, ongeacht wat er met de lijfjes van de renners gebeurde, een heroïek gezicht - een sportwedstrijd in deze contouren.

Een medemens in dit weer te aanschouwen, geeft de kijker thuis het gevoel van barmhartigheid. De door en door koude koppen, het feit dat renners niet meer konden remmen, dat ze hun etenszakjes niet open kregen, dat ze klappertandend, miezerig, verkleumd en bijna zielig hun weg vervolgden...dat beeld gaf het wielrennen misschien wel de uitstraling waaraan het behoefte had.

De komende dagen en weken wordt de schade opgenomen. In België is het bijna iedere dag koers en zal het regenen en koud zijn. Het opperwezen heeft dit waarschijnlijk bedacht als straf voor wat uit de omerta over ons heen is gekomen.

Het wielerpubliek juicht en verkneukelt zich; men kijkt naar stoere mannen, types die kunnen afzien. De vraag waarom ze dat kunnen en hoe ze dat deden, zal waarschijnlijk later komen. Wat mij opviel was de grensoverschrijdende blijheid dat er weer 'groots' gefietst werd. En dat in een sportwereld waarin velen hadden gesteld 'het wel even met wielrennen gehad te hebben'.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden