Mike Havenaar: Alles is Japans in mij

Spits is na een jaar bij Vitesse al iets brutaler, maar een mondige westerling zal hij nooit worden

"En?" Mike Havenaar, spits van Vitesse, kijkt met vragende ogen. Hij heeft zojuist Asahi besteld, een typisch Japans biertje. De smaak is milder, minder bitter en vooral fruitiger. "Goed? Oké."

Havenaar (25) is nu een jaar in Nederland. Hij, geboren uit Nederlandse ouders van wie vader Dido vroeger doelman was, groeide op in Japan - in de miljoenenstad Hiroshima. Omdat het zijn droom is om als voetballer te slagen in Europa, verruilde hij Ventforet Kofu, uitkomend in de J-League, begin vorig jaar voor Vitesse. Havenaar kon ook naar Vfl Wolfsburg, waar hij meer kon verdienen, maar zijn hart klopte sneller bij Nederland, het land dat hij alleen kende van vakanties. Nu, vlak voor het duel met Ajax, evalueren we een jaar Nederland met hem in een restaurant naar zijn keuze - Ichiba, een Japans restaurant aan de Markt in Arnhem.

Havenaar heeft de locatie ontdekt met dank aan doelman Piet Velthuizen en Alexander Büttner (nu Manchester United). Eerst ging de lange spits naar een sushitent aan de andere kant van de stad, maar 'Piet' wilde hem een keer hier naartoe meenemen. Was beter, vond hij. Havenaar vond de intentie goed, maar: "Veel Japanse restaurants in Nederland worden gerund door Chinezen", fluistert hij, leunend over tafel. "Hier ook. Allemaal Chinezen."

Als hij echt Japans wil eten, moet hij naar Amsterdam of naar Düsseldorf, waar Havenaar eens in de twee weken naartoe gaat om boodschappen te doen. "Daar hebben ze goed vlees, verse vis en de juiste rijst." Lassie-rijst uit de supermarkt? Havenaar lacht, alsof het een grap is. "Japanse rijst is zoveel beter."

Havenaar woont momenteel alleen in Arnhem. Zijn Japanse vrouw en dochtertje Yuan (één jaar en vijf maanden) moesten terug naar Japan, omdat hun toeristenvisum verlopen was. Nu probeert hij een familievisum te regelen, maar gemakkelijk is dat niet. Als Havenaar erover spreekt, zoekt hij bijna wanhopig naar de juiste woorden. Voor een Japanner is het niet gewoon over zijn emoties te spreken tegenover een onbekende. Zoveel is duidelijk. "Mentaal is het soms zwaar", zegt hij, na een lange stilte. "Ik wil mijn dochtertje graag zien opgroeien. We skypen elke dag, maar dat is toch anders dan real life. Ik mis mijn vrouw, mis mijn dochtertje. Als ik me daar slecht over voel, denk ik soms: Wat doe ik hier?"

Ook sportief stelt hij zich die vragen. "In augustus vloog ik een dag na een wedstrijd met Vitesse naar Japan voor de oefeninterland tegen Venezuela. Ik kwam een dag voor de wedstrijd aan, zat negentig minuten op de bank en kon vervolgens wéér elf uur in een vliegtuig gaan zitten. Dan denk ik: Waarom? Waarom doe ik dit?"

Maar, eenmaal tot realiteitszin gekomen, is er weer de drang om als profvoetballer te slagen in Europa. Spanje lijkt hem wel wat, maar eerst presteren bij Vitesse, waar hij samen met Jonathan Reis de vervanger is van topscorer Wilfried Bony, die met Ivoorkust meedoet aan de Afrika Cup.

Hij kijkt met gemengde gevoelens terug op zijn eerste jaar in Arnhem. Havenaar is een betere voetballer geworden, vindt hij, maar hij had graag meer willen spelen. "Ik moest heel erg wennen. De balsnelheid ligt hier veel hoger, er is meer fysiek contact en spelers maken hier meer herrie", lacht hij, terwijl hij met stokjes wat vlees omklemt.

De verbale kracht van Nederlanders vond hij imponerend in het begin. "Als een speler hier wordt gewisseld, zegt hij gewoon hardop dat hij het er niet mee eens is. Zo van: trainer, hoe kun je dat nou doen? In Japan gebeurt dat nooit. No way."

Trainer Fred Rutten zei laatst dat Havenaar brutaler moet worden in het veld. De spits vindt dat hij al meer aanwezig is dan in zijn eerste maanden, maar verwacht niet dat hij ineens verandert in een mondige westerling. "Ik ben geboren en getogen in Japan, geheel vergroeid met de Japanse cultuur. Alles is Japans in mij. Ik kan mezelf niet veranderen."

Na zijn carrière wil Havenaar weer terug naar Japan. Daar voelt hij zich thuis. Maar Nederland heeft ook voordelen. "Ik kan hier ten minste normaal over straat. In Japan was dat niet meer mogelijk na mijn debuut. Iedereen kwam naar mij toe: ben jij Mike Havenaar? In Japan zou ik graag de normale dingen willen doen, maar de wereld om mij heen maakt dat ik dat niet meer kan doen. Dat vind ik jammer."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden