Mijnbouwer in mineur

Rigoureuze verkoopoperatie van Anglo American

Laten we een lekker bekkende tekst verzinnen die uitstraalt dat we positief denken.

Die gedachte moet de top van mijnbouwconcern Anglo American hebben gehad toen er een persbericht moest komen over de bedrijfsresultaten in 2015 en de plannen voor 2016. Dit werd de eerste zin: 'Strategische focus op bezittingen van wereldklasse en (op) een duurzame positieve kasstroom om de balans te versterken - en een nieuw Anglo American te creëren.'

Tja, wees positief. Dan kun je zo'n tekst maken over een jaar dat eindigde in een verlies van 5,6 miljard dollar; en over een jaar waarin het bedrijf het slagersmes in zichzelf zet.

In december meldde het Brits-ZuidAfrikaanse bedrijf, dat onder meer in Zuid-Afrika, Zimbabwe, Brazilië en Australië kolen, ijzererts, koper, nikkel en diamanten (De Beers) wint, dat het af wilde van dertig van zijn 55 mijnen en smelters. Gisteren werd de verkooplijst nog langer.

Topman Mark Cutifani wil 'strategisch focussen' op koper, platina en diamanten. De kolenmijnen moeten verkocht, de ijzerertsproductie ook. Blijven over zestien mijnen 'van wereldklasse': een 'uitgebalanceerde' portefeuille - dat dan weer wel.

Zoals olie- en gasconcerns de lage olie- en gasprijzen voelen, zo voelen mijnbouwers als Anglo American, Rio Tinto, BHP Billiton, Glencore en Vale de Rio Doce de lage prijzen voor koper, kolen, ijzererts en andere grondstoffen. Net als de Shells en Chevrons schrappen ze investeringen, verkopen ze bezittingen, sluiten ze mijnen (Glencore deed dat in Zambia en Congo), en betalen ze minder - of geen - dividend uit. Nergens gebeurt dat zo rigoureus als bij Anglo American.

Een jaar geleden bezat het concern nog 55 mijnen en smelters en bood het werk aan 135.000 mensen - anderhalf keer zo veel als bij Shell. Bij de dertig mijnen en smelters die in december op de verkooplijst kwamen, werken 85.000 mensen. Bij de bezittingen die daarbovenop nog worden afgestoten, zijn dat er ook duizenden. Het 'nieuwe' Anglo American, waar het persbericht over ronkte, zal geen groot mijnbedrijf zijn.

De verkoopoperatie is nodig, omdat Anglo American financiële problemen heeft. Al vier jaar schrijft het rode jaarcijfers. Er zijn veel schulden: 12 miljard dollar. Kredietbeoordelaar Moody's verlaagde deze week de kredietwaardigheid van het bedrijf en gaf zijn leningen de status junk: rommel.

Molensteen is de Minas-Rio ijzerertsmijn in Brazilië waar Anglo American 14 miljard dollar in stak. Nu de mijn eindelijk draait, zijn de prijzen voor ijzererts veel lager dan bij de aankoop in 2008 werd verwacht. Alleen al op deze mijn schreef Anglo American 2,9 miljard af.

De lage prijzen voor ijzererts zijn vooral een gevolg van de hoge productie van de mijnbouwers en de verminderde vraag uit China. Jarenlang heerste daar bouwdrift en schoten de woonkazernes de grond uit. Inmiddels is die bouwwoede geluwd, met lage grondstofprijzen als gevolg. Zo daalde de prijs voor ijzererts in een jaar met ruim 40 procent. Alle mijnbouwers hebben daar last van. Zelfs Rio Tinto, na BHP Billiton de grootste mijnbouwer ter wereld, leed over 2015 verlies.

Die lage prijzen en de verwachting dat die de prijzen laag blijven, maken het leven voor Anglo American er nog ingewikkelder op. Want wie wil die mijnen hebben die het concern wil en moet verkopen? Komt dat 'nieuwe' Anglo American er wel?

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden