Mijn vadertje...

Wij hadden een groot gezin. Elf kinderen, geboren tussen 1905 en 1927. Als kleine jongen vroeg ik mijn oudste broer die van college op vacantie kwam: hebben ze bij jullie thuis ook kleine kinderen?

door Harrie Smeets

Van mijn vader wist ik zeker dat hij bij mij hoorde. Mijn vadertje hij was rechtvaardigheid. Hij had de zware last op zich geladen een eerlijk man te zijn in woord en daad. Toen ik dat gedicht van Marnix Gijsen voor het eerst las, dacht ik dat het over mijn vader ging. En dat denk ik nog steeds. Het is het mooiste gedicht dat ik ken. En Marnix is de grootste dichter die ik ken. Want mijn vadertje, hij was rechtvaardigheid. Altijd. Ik had het gevoel dat ik, ondanks tien broers en zussen , de enige was die bij mijn vader hoorde. Toen ik al echt kon fietsen - en niet meer op de stang van mijn vaders fiets zat - waren we eens in Boxmeer geweest. En op de terugweg tussen Boxmeer en Oeffelt zei mijn vader: wie kan het hardste rijden? En daar gingen we. Mijn vader won de kleine wedstrijd toen ik het op moest geven. Dat hoorde ook zo. Mijn vadertje was rechtvaardigheid en moest dus winnen van dat jochie dat ik was. Mijn vader was de schoolmeester van het dorp. Toen hij eens in de les vroeg of iemand een lap had – dat muntstuk van twee en een halve cent - had voor een natuurkundeproef, zweeg ik ofschoon ik een lap in mijn zak had. Toen hij de jongen, die een lap te voorschijn haalde, een stuiver gaf, wilde ik alsnog met mijn lap te voorschijn komen. Maar niks hoor. Met een glimlach zei hij: nee, je bent te laat. Mijn vadertje was rechtvaardigheid. Dat wist ik immers al heel lang. Op zijn sterfbed liet hij op een gegeven ogenblik zijn rozenkrans uiit zijn handen vallen en zei: het is genoeg geweest. Hij had gelijk. Hij had zijn hele leven met die rozenkrans geleefd. Maar op de drempel van het eeuwig leven vond hij het genoeg. Ja, mijn vadertje. De meester van mijn school die ik thuis papa noemde. Ja, hij was rechtvaardigheid. Dat is eigenlijk het enige dat ik me van hem herinner. Maar dat is ook genoeg.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden