'Mijn vader vertelde me familieverhalen met als boodschap dat we de eer van de familie hoog moesten houden'

Nakomertje Marc (50) is sinds drie jaar Kinderombudsman. Hij werkte eerder bij mediabedrijven als Ivo Niehe en in de reclame en richtte met zijn vrouw Inge tien jaar geleden KidsRights op. De Internationale Kindervredesprijs is een initiatief van hem. Hij kan Nobelprijswinnaars bellen voor een afspraak.

"Mijn vader vertelde me familieverhalen met als boodschap dat we de eer van de familie hoog moesten houden. Hij verwachtte wat van ons. In de familie was ook een heeroom die eten ronddeelde aan behoeftigen. Allemaal druppeltjes die je beïnvloeden. We hebben een rijke familieachtergrond en we zijn allemaal zeer resultaatgedreven."

Moest u opboksen tegen die twee oudere broers?

"Peter en Ricus waren een dominant blok. Met Christ'l erbij vormden ze een soort drieëenheid. Ik was een dromerig kind, leefde in mijn eigen zeepbel. Ze hadden denk ik niet zo in de gaten wat er in mijn geest borrelde. Mijn moeder maakte zich zorgen omdat ik rond mijn twaalfde elke dag in een stoel zat en luisterde naar de plaat van Herman Krebbers, een grote violist uit die tijd. Ik bloeide pas op toen ik op mijn zestiende van een Italiaanse ijscofamilie met een gemotoriseerde kar mocht rijden, om op commissiebasis ijs te verkopen. Dat prikkelde me. Ik ging achter de brandweer aan om op de plek van de brand aan de omstanders ijs te verkopen. Ik heb een heel liefdevolle jeugd gehad, maar was niet altijd gelukkig. Nu weet ik dat ik een veelheid aan uitdagingen nodig heb om mezelf kwijt te kunnen."

Wat zijn de ingrediënten voor dat geluk?

"Ik ben begonnen in de reclame, heb onder meer voor Chanel gewerkt, een leuke tijd. Bij een ontmoeting met de directeur van Foster Parents vroeg hij mij of ik niets beters te doen had dan 'zeep verkopen', zo noemde hij dat. Ik ben de marketing van Foster Parents Plan gaan doen, heb veel gereisd en kwam toen Ivo Niehe tegen. Met hem heb ik gesponsorde televisie ontwikkeld, dat was toen nieuw, dat verkocht aan Endemol, een bedrijf gekocht, 'Villa Felderhof' geproduceerd. Het werkt als wisselstroom. Je bedient je ziel steeds maar aan een kant. Ik moet wel een toegevoegde waarde hebben, anders is de lol eraf en ik wil mezelf niet herhalen. In een vluchtelingenkamp in Sierra Leone bedacht ik Kidsrights, dat ik samen met mijn vrouw heb opgezet. Toen ik hoorde van Iqbal Mesik, het tapijtverkopertje uit Pakistan die zich inzet voor de rechten van andere kindslaven in die sector, die later is doodgeschoten, dacht ik: waarom is er geen Nobelprijs voor kinderen? Ik heb toen contact opgenomen met Michail Gorbatsjov, kreeg een afspraak en sprak hem toen aan op de kracht en puurheid van kinderen, ook die van zijn eigen kinderen en kleinkinderen. Hij vond het toen een goed plan. Nu ben ik met Desmond Tutu, met wie ik bevriend ben, een nieuw plan aan het ontwikkelen om de verzamelde Kindervredesprijswinnaars wereldwijd een eigen platform te geven."

Wat wilt u voor kinderen in Nederland bereiken?

"Wij denken dat Nederland het Wassenaar van de wereld is. Zo zelfvoldaan. Maar als je weet dat 380.000 kinderen onder de armoedegrens leven, en dat 300 kinderen nu buiten het kinderpardon dreigen te vallen omdat ze onder gemeentetoezicht stonden in plaats van een asielzoekerscentrum, dat weet je dat het echt nodig is dat er iets gebeurt. (gaat steeds sneller praten en gebaart druk met de rechterhand). Daarbij heb je ook kinderen die een vechtscheiding van hun ouders meemaken. Ook de zorg voor kinderen komt bij de gemeentes terecht. Ik wil dat, net als in Noorwegen, ook in Nederland een kind-effecttoets komt, waaraan je precies kunt meten wat de gevolgen van beleid zijn voor kinderen. Ik heb universiteiten gevraagd die te ontwikkelen."

Uw broers en zus benijden u niet, zeggen ze. Wat is de prijs van dit succes?

"Mijn vader had een heel hoog energieniveau. Soms zei mijn moeder iets tegen hem en dan kwam die stoomlocomotief tot stilstand. Ik heb een fantastisch huwelijk, ik bespreek veel met Inge. We hebben in de familie vaker die combinatie met een wijze vrouw. Voor sommige resultaten zijn veel vliegtickets en veel hotelrekeningen nodig geweest. Ik stel hoge eisen aan mezelf, en ook aan mijn omgeving. Zo kun je de mensen met wie je werkt, ook afmatten."

Zien uw eigen kinderen u vaak genoeg?

"Met mijn dochter van 18 en zoon van 15 sta ik op vlooienmarkten. Ze kopen zelf 'kwartjeshandel' en verkopen die dan door. Met mijn jongste zoon van 12 sta ik op het kiteboard bij flinke wind."

Dan excuseert hij zich.

"Ik ben veel te veel aan het woord. Dat kan niet in een gesprek. Vertel iets over je werk."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden