Mijn printer

Hij is de laatste tijd een beetje van slag, die printer van mij. Als ik vraag of hij wil printen zegt hij dat hij geen papier meer heeft, terwijl ik zie dat zijn lade nog vol zit met A4'tje.

Om de stakker dan niet in zijn trots te krenken, zeg ik hier niets van en prop voor de vorm nog een paar velletjes in zijn mond. Als hij dit opmerkt, begint hij druk te printen. Dit gaat goed tot hij een velletje vergeet te pakken. In al zijn enthousiasme heeft hij dit vaak niet door, en gaat vrolijk zoemend zijn eigen wieltjes zitten verven. Dit vervult mij altijd al met een plaatsvervangende schaamte. Als de arme drommel zijn fout zelf ontdekt piept hij een paar keer zijn zieligste piepje, en geeft het op. Nu komt het meest vernederende van het geheel: ik maak zijn klepje open. Voorzichtig natuurlijk, want de patiënt is behoorlijk preuts. Hij beantwoordt mijn handelingen dan ook met een verwijtende stilte. Het schaamrood staat me op de kaken terwijl ik als een gynaecoloog die zijn eerste practicum heeft, met een doekje de wieltjes schoonveeg. Hierna druk ik behoedzaam het klepje weer dicht en begint de patiënt beledigd te knorren. Dit is het moment waarop ik de kamer verlaat om hem even bij te laten komen. Als ik na een kwartiertje weer terug kom, zie ik een A4'tje op zijn klep liggen. Als ik beter kijk, zie ik dat er een klein, rood hartje op gedrukt staat. ,,Wees niet bang'', stel ik hem dan gerust. ,,Dit blijft tussen ons.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden