Mijn oma zou het eens zijn met de noodzaak van een nieuw boek

Hercule Poirot die een sms-je verstuurt naar een getuige, of even inlogt op zijn tablet? Je moet niets uitsluiten, zegt Agatha Christie's kleinzoon Mathew Prichard - 71 jaar, een blozende heer waarin met enige fantasie de stevige Christie-trekken te zien zijn - in het Londense kantoor van waaruit hij haar erfenis bewaakt.

Sherlock Holmes is al wel gemoderniseerd, waarom Poirot niet?

"Sophie Hannah, de auteur van het nieuwe boek, had daar niet voor gekozen. En ik denk ook dat het moeilijk wordt om Poirot zo modern te maken."

Wat was uw eerste reactie toen u het manuscript las?

"Ik vond het plezier ervan af spatten, net als de liefde voor het werk van mijn grootmoeder. En ik vond het een goed boek."

Was u niet bang dat de kwaliteit van haar werk zou verwateren? Dat men zou zeggen: 'dit is geen echte Poirot'.

"Natuurlijk zullen er altijd mensen zijn die dat zeggen. Maar ik vond het belangrijker de belangstelling voor het werk levend te houden. En dat doe je niet door alleen maar nieuwe edities uit te geven van de bestaande boeken. Wat mijn grootmoeder van dit boek zou vinden weet ik niet - ik vond haar geniaal, en daarbij hoorde dat je nooit wist hoe ze zou reageren. Maar ik denk wel dat ze het eens zou zijn met de noodzaak voor een nieuw boek."

Vindt u dit zelf een echte Poirot?

"Ja, de beschrijving van zijn karakter wel. Verwaand, scherpzinnig, net als bij mijn grootmoeder."

En altijd bereid om geliefden samen te brengen: net als uw oma hopeloos romantisch.

"Haha, nou over dat 'hopeloze' ben ik niet zo zeker. Maar het klopt dat Poirot graag iets regelde."

Als u van niks wist en ik zou u dit boek laten lezen en zeggen 'dit is een onontdekte Agatha Christie', zou u mij geloven?

"Nee, zeker niet. De stijl is anders. Ik denk dat een precieze kopie ook veel minder goed zou worden. Er is meer aandacht voor de psychologische achtergrond van de hoofdpersonen. Dat hoort nu eenmaal bij de tijd van nu. Het boek is dikker. En het verhaal is complex, er gebeurt meer dan mijn grootmoeder zou hebben laten gebeuren."

De camera draait halverwege naar een klein dorpje, een oude dame en een stel verdachten. Voorbode voor een nieuwe Miss Marple?

"Dat vond ik ook. Maar ik geloof dat Sophie Hannah zichzelf dat boek niet ziet schrijven. Wie weet vinden we daarvoor ooit een andere auteur. We gaan eerst afwachten hoe dit boek wordt ontvangen."

Is dit een poging om een gat te vullen dat hedendaagse detectiveschrijvers laten vallen? Spreken die u nog wel aan?

"Toch wel hoor. Zelf hou ik van spionageboeken, en die zijn er genoeg. Mijn eigen zoon is fan van de Scandinavische thrillers. Het zou arrogant zijn te zeggen dat wij wel even een gat gaan opvullen."

Maar al die moderne boeken met complexe intriges laten misschien het eenvoudige recept 'één moordenaar tussen tien hotelgasten' liggen.

"Dat zou kunnen, dat vind ik een compliment voor het werk van mijn grootmoeder."

Is uw beeld van haar veranderd door alle aandacht voor dit nieuwe boek?

"Nee, voor mij was zij niet op de eerste plaats schrijver, maar een oma. Die mij als het kon in haar eigen auto naar school bracht en die verder net was als veel grootmoeders in die tijd."

'De monogram moorden',

vertaald door Anna Livestro.

Uitgeverij Dutch Media Books,

334 blz, euro 19,95.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden