'Mijn hand ging dwars door hem heen, en hij verdween'

Zonder religieuze beleving geen religie – misschien is ze wel de kern ervan. Toch lees je er maar weinig over. In deze rubriek vertellen mensen wat ze op religieus gebied hebben beleefd. Vandaag: Marianne Lensink.

Koert van der Velde

Wat hebt u beleefd?

„Vijftien jaar geleden is mijn man Hans, veertien dagen na een hersenoperatie, onverwacht overleden aan een hartstilstand. Hans was, anders dan ik, best gelovig en hij had eens voorgesteld om na zijn dood met elkaar af te spreken in de geest. We zouden elkaar treffen op onze favoriete plek, een klein eilandje onder het Griekse eiland Samos.

Zes weken na zijn dood ben ik met mijn jongste dochter naar Samos gevlogen. Het was in de herfst en helaas bleken er toen geen vissersboten te zijn om ons naar ons eilandje te brengen. Na een nacht in een hotel werd ik om negen uur wakker. Ik hoorde een ademhaling en keek naast me en daar lag Hans met zijn rug naar me toe, in zijn blauwe badstof ochtendjas. Hij lag te slapen op een plek waar helemaal geen bed is. Ik realiseerde me dat zoiets niet kan en wilde hem daarom aanraken. Maar mijn hand ging dwars door hem heen en hij verdween.

Een paar maanden later lag ik in bed weer eens te wachten op de slaap. Ik had een klein lampje aan en ineens lag daar aan het voeteneinde, met zijn hoofd leunend op zijn elleboog, mijn man naar me te kijken. Hij straalde alleen maar liefde uit. We zeiden niets, keken alleen maar naar elkaar. Tot hij vervaagde.

Een jaar later verscheen Hans nog eens, voor de laatste en meest bijzondere keer. Ik lag in bed en kon weer niet in slaap komen. Het werd later en later. Plotseling stond Hans naast het bed en hij zei tegen me: ’Schuif eens een eindje op, dan kom ik naast je liggen’. Dat deed ik, want ik lag op zijn plek, in de hoop daar eerder in slaap te vallen. Hij kroop naast me in bed en tot mijn grote verbazing kon ik hem voelen. Ik begon hem te kussen en te strelen en riep: ’Hoe kan dat nou, ik kan je voelen?’ Hij haalde zijn schouders op en glimlachte. Hij zag er jonger uit dan de jaren voor zijn dood. Ik streelde zijn gezicht en toen deed ik iets waar ik later spijt van heb gekregen.

Ik had gelezen dat geesten in de toekomst kunnen kijken, dus vroeg ik: ’Hoe lang moet ik nu nog alleen blijven?’ Hans had namelijk voor zijn dood gezegd dat ik niet alleen moest blijven als hij zou overlijden. Hij gaf geen antwoord en keek peinzend voor zich uit. Ik herhaalde de vraag en voegde eraan toe: ’Of weet jij dat ook niet?’

Hij schudde als in gedachten langzaam zijn hoofd en verdween.”

Wat was de boodschap?

„Misschien zei hij niets omdat hij meer wist dan hij wilde zeggen, of omdat hij het juist niet wist. Ik had spijt dat ik het gevraagd had en was achteraf erg kwaad op mezelf. Ik had me na zijn dood ontzettend alleen gevoeld, maar nu leek ik wel vrouwtje nooit genoeg.

Een vriendin die helderziend is, beweerde dat het hem ontstellend veel energie moet hebben gekost om zich even aan mij zichtbaar te maken en dat hij het alleen kon met toestemming van de geesteswereld. Ik vermoed dat hij verder die wereld is ingegaan, want erna heeft hij zich nooit meer laten zien.”

Kan het ook zijn dat u het zich allemaal heeft ingebeeld?

„Twee jaar voor zijn dood was er een goedaardige tumor in zijn hoofd ontdekt, die op een moeilijk te opereren plek zat. Toen zijn we ons met behulp van visualisatieoefeningen gaan inbeelden dat zijn tumor steeds kleiner werd. De specialist was verbaasd dat de tumor niet groeide, en misschien kwam dat door onze oefeningen. Op een gegeven moment is bij mij de aandacht voor het visualiseren verslapt. Ik weet niet of het daardoor kwam, maar de tumor ging groeien.

Toen Hans dood wa,s heb ik vaak in bed of op de bank gevisualiseerd dat ik op ons eilandje onder Samos was en hem daar ontmoette. De beleving oproepen van op het eilandje zijn lukte me nog wel, maar een ontmoeting met Hans oproepen lukte nooit.

Ik geloof dus niet dat het inbeelding was of dat ik het gedroomd heb, maar helemaal zeker kan ik dat natuurlijk niet weten. Ook al zou het iets zijn wat ik zou hebben opgeroepen, het werkte in ieder geval wel troostend. De verschijningen hebben ervoor gezorgd dat ik geloof dat onze liefde niet dood is en dat we altijd van elkaar zullen blijven houden.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden