Mijn God bestaat niet

Ik ben geen doe-het-zelver. Ik heb geen gereedschapskist, laat staan een werkbank. Ik koop mijn spullen kant-en-klaar, en als ze stukgaan gooi ik ze weg of laat ze vakkundig repareren. Ik voelde mij dan ook niet aangesproken door de 'Mijn God...'-reclamecampagne waarmee de Remonstrantse Broederschap naamsbekendheid probeerde te krijgen bij het grote publiek.

Het meest in het oog springende onderdeel van die campagne waren de posters met teksten als 'Mijn God dwingt me tot niets', 'Mijn God trouwt ook homo's' of 'Mijn God begon met de oerknal'. De God van de remonstranten is dus een doe-het-zelfgod, en daarin kan ik niet geloven.

Waarom zou ik mezelf voor de gek houden? Dit godsgeloof is ook strijdig met de bijbelse bron van het remonstrantisme. Geloven, in de bijbels-Hebreeuwse betekenis van het woord, is geen kwestie van verzinnen of bedenken, maar van vertrouwen.

Voordat er een totale begripsverwarring ontstaat: wanneer we het in het Westen over 'God' hebben, dan hebben we het over de God van de Bijbel, niet over Allah, Shiva, Donar of de grote Manitou. De remonstrantse God doet me echter denken aan die boeddhabeelden die plotseling overal opdoken; bij mensen thuis, in het café, in de nachtclub.

Voor de naïeve, sentimentele en vooral slecht geïnformeerde westerling is Boeddha een goedmoedige dikzak die altijd glimlacht en alles goedvindt. En die bovenal geen verplichtingen oplegt.

We hoeven er dan ook niet gek van op te kijken dat de remonstrantse God custom made is naar de wensen van de remonstrantse gelovige.

Neem bijvoorbeeld de God die ook homo's trouwt. Als ooit ergens de wens de vader van de gedachte was, dan wel bij deze homovriendelijke God. Ik volsta hier met een verwijzing naar Leviticus 20:13 en 1 Korintiërs 6:10. God houdt niet van homo's. En nogmaals, het begrip 'God' is ontleend aan de Bijbel, en de Remonstrantse Broederschap - hoe vrijzinnig ook - heeft haar wortels in het protestantse christendom.

Voor de remonstranten is God, in een dwaze omkering van Genesis 1:27, een schepping van de gelovige. Nu is Hij dat altijd al geweest, maar wie er bewust voor kiest om in zo'n God te geloven, kiest er bewust voor om in een fabel te geloven. En dat mag je toch raar noemen.

Een ander bezwaar van zo'n zelfbedachte God is dat men zichzelf tot morele autoriteit uitroept, niet alleen voor zichzelf, maar ook voor anderen. Wat je zelf meent te moeten doen of laten, kan namelijk ook consequenties voor anderen hebben.

De God van de Bijbel, die in de loop van eeuwen door het collectieve geloof van miljoenen mensen is gevormd, heeft in ieder geval als voordeel dat Hij een gemeenschappelijke moraal vertegenwoordigt. Met zo'n God kun je een samenleving vormen waarin op zijn minst het begin van een rechtsorde bestaat. Dat lijkt me bij de remonstrantse doe-het-zelfgod godsonmogelijk.

Van mij mag je geloven wat je wilt. Maar ik pleit wel voor zindelijk denken en intellectuele zuiverheid. En daar zondigde de Remonstrantse Broederschap tegen door de bijbelse God voor haar doe-het-zelfcampagne te gebruiken en alleen dat te geloven wat haar goed uitkomt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden