Weblog

Mijn eerste stap naar een groene wereld, en een financieel gezonde toekomst

null Beeld

Het was de wekker die ik nodig had, dat artikel in mijn eigen krant op 11 november vorig jaar. Al zo'n veertig jaar geleden droomde ik van een huis dat in de eigen energie kon voorzien. Met een windmolen in de tuin en zonnecellen op het dak. En plotseling stond het daar, op de voorpagina van Trouw: 'Stichting stunt met zonnepanelen'. Het oude, sluimerende vuurtje was meteen niet meer te doven.

Vincent Dekker

(Dit artikel stond dinsdag 17 mei 2011 in Trouw bij het artikel over Wij Willen Zon getiteld Missie geslaagd ondanks de banken).

Ook bevliegingen moeten bij mij, nuchtere Noord-Hollander, financieel echter nog wel verantwoord zijn. Dus kroop ik onmiddellijk achter mijn pc om te kijken hoe de aanbieding van 'Wij willen zon' bij ons thuis zou uitpakken. Al gauw begon mijn spreadsheet me te vertellen dat ik dit project met een gerust hart aan mijn vrouw kon voorleggen. Wat tot dan onmogelijk was geweest, leek nu toch realiteit te worden: zonne-energie zou, zonder subsidie, toch 'winst' opleveren.

Nou is geldelijk gewin bepaald niet mijn enige motivatie. Ik ben van de flowerpowergeneratie, de lichting jongeren die in de jaren zeventig gealarmeerd door de Club van Rome dacht dat ze het milieu serieus moest gaan nemen. En ik ben van die generatie die kleinschaligheid zo mooi vindt. Weg van de grote concerns en structuren van het grootkapitaal en veel meer baas in eigen boedel. Voor mij graag geen bazen in Berlijn met aandeelhouders in Amerika die gaan bepalen dat Vincent Dekker op vrijdagmiddag geen wasje mag draaien, zoals binnenkort dankzij de slimme meter mogelijk wordt. Zonnepanelen zijn voor mij dus een stap naar een groenere wereld, naar meer zelfstandigheid, en nu dus ook naar een financieel gezonde toekomst.

Marijke, mijn vrouw, zelf ook begiftigd met een groot groen hart, heeft het consequent over mijn hobby. Ook niet helemaal onwaar.

Maar goed, ik heb ook haar (enigszins) kunnen overtuigen van het nut van de panelen en dus konden we in december inschrijven op de actie en een aanbetaling doen.

We hebben twaalf panelen besteld voor op ons platte dak. Die kosten zo'n 6300 euro, waar het loon van de installateur, door hem geschat op 500 euro, nog bij moet worden opgeteld. Al met al dus een flink rib uit je lijf, zo'n 'hobby'. Maar mijn computer had me dus duidelijk gemaakt dat het een heel verantwoorde rib zou zijn. De panelen moeten 2350 kilowattuur per jaar leveren, wat pakweg 80 procent van ons stroomverbruik thuis is. Bij de huidige prijs van 22 cent per kilowattuur is dat een besparing van 517 euro per jaar. Op 6800 euro is dat een rendement van 7,6 procent. Schrijf de installatie in 30 jaar af (3,3 procent per jaar) en je houdt netto 4,3 procent over. Da's al niet gek, en je mag verwachten dat de stroomprijs zal blijven stijgen. Hoe duurder de stroom, hoe blijer wij worden met onze panelen.

De eerste maanden moest nog blijken of er wel voldoende deelnemers zouden zijn om de korting mogelijk te maken waarop alle berekeningen waren gebaseerd. Ik heb nog getracht anderen aan de actie te laten meedoen, maar dat bleek lastig. In sommige gevallen was de wil er wel, maar werkte het huis niet mee. Een meterkast aan het verkeerde eind van het huis bijvoorbeeld, wat de installatiekosten veel te hoog zou maken. Bij ons zit juist alles mee: een zonovergoten plat dak en heel korte lijnen naar de meterkast.

En: een toekomstige eigenaar die zelf ook wel boutjes en moeren kan aandraaien. Want als ik zelf zou meehelpen, kon de installateur het dus voor een schappelijk prijsje op mijn dak zetten.

Vorige week was het zover. Op dinsdag leverde een vrachtwagen twaalf flinke panelen (één bij anderhalve meter) bij me af, een dag later mocht ik ze zelf via een ladder naar mijn dak verhuizen. Dat ging nog redelijk soepel. Een veel zwaardere klus bleek even later het versjouwen van ballast. Om te voorkomen dat de panelen bij een stevige bries wegwaaien, moeten ze verzwaaard worden met betontegels. Bij voorkeur tegels van 40 bij 60 centimeter. Ik heb ze gewogen: 25 kilo per stuk. Het lukte net niet om de installatie al woensdag operationeel te krijgen. Dat is achteraf misschien wel zo leuk. Want donderdag rond het middaguur ging de knop om terwijl de zon lekker fel scheen en hoog aan de hemel stond. "Zo-o", klonk het bewonderend van de installateur, "meteen al 2214 watt. Da's niet gering." Eigenlijk had ik dat moment van euforie best een fles champagne tegen de installatie willen gooien; maar ja, dat zou niet zo verstandig zijn geweest.

Inderdaad blijkt onze installatie de eerste dagen goed te presteren. In de middaguren heb ik al ruim 2500 watt op de meter zien staan, en op de eerste (halve) dag was de opbrengst 12 kilowattuur. Als ze in vier zomermaanden 20 kWh per dag zouden leveren, kom ik alleen in die korte tijd al op de 2400 kWh die ze in een jaar zouden moeten produceren. Dat zal dus wel niet. Het was denk ik gewoon een erg mooie dag om met zonne-energie te beginnen.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden