Review

Midlife-drama op Ierse platteland

De Nederlandse filmmaker Tjebbo Penning liet zich voor zijn Engelstalige speelfilmdebuut 'Morlang' inspireren door de zogeheten 'Van Bemmelen-affaire'. Wellicht herinnert u zich nog het oudere echtpaar dat enige jaren geleden aan tafel zat bij Sonja Barend, en dat voor televisiekijkend Nederland verklaarde er gezamenlijk een eind aan te willen maken? Het was een aangrijpende uitzending, maar nog aangrijpender was het, dat de heer Van Bemmelen een tijdje later gewoon weer opdook, dit keer als de weduwnaar die na het overlijden van zijn doodzieke echtgenote had besloten om toch nog even door te leven.

Geïnspireerd door vragen als 'Hoe goed kende de echtgenote haar jarenlange echtgenoot eigenlijk?, en, 'Kun je iemand wel volledig kennen?', smeedde Penning een psychologisch drama rond een oudere kunstenaar (gespeeld door de Engelse acteur Paul Freeman), wiens redelijk comfortabele bestaan plots aardig op de tocht staat. De Rotterdamse galeriehouder (Eric van der Donk), met wie hij al jarenlang bevriend is, en de mooie vrouw (Diana Kent), met wie hij al jarenlang getrouwd is, laten zich beiden inpakken door een jongere en hippere kunstenaar (Marcel Faber) en daarmee worden in één klap zowel het persoonlijke als het professionele leven van Julius Morlang bedreigd.

Het is het uitgangspunt voor een soort man in de war-geschiedenis, waarin uiteenlopende emoties (machteloze woede, jaloezie, verdriet, wraakzucht) zich een weg naar buiten banen. 'Morlang' dient zich aan als een film die vat probeert te krijgen op al die ingewikkelde gevoelens, maar door het gebruik van een al even ingewikkelde flashback-structuur -die het heden en het verleden van Julius Morlang in beeld brengt- heeft de film een averechtse werking. In feite raak je steeds verder verwijderd van deze man in midlife-crisis die zijn heil zoekt op het Ierse platteland. Daarbij wordt ook een soundtrack met klassieke muziek ingezet, alsof we te maken hebben met een drama van epische proporties. Ook dat leidt af van het psychologische drama dat 'Morlang' zo graag wil zijn. De violen dirigeren niet in maar uit het hoofd van de man.

Naast het camerawerk van Han Wennink, die prachtig de benauwende Rotterdamse galerie-scene en het weidse Ierse landschap vastlegt, vallen ook de acteurs te prijzen, vooral Eric van der Donk, die hard gestudeerd heeft op het gebroken Engels van een Rotterdamse galeriehouder.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden