Michelle Kwan moet de ster van de Spelen worden

De Amerikaanse Michelle Kwan gaat na de verplichte kür aan de leiding in het kunstrijden. In de vrije oefening van komende nacht verdedigt ze haar positie. Het thuisland rekent op haar, de vrouwelijke ster van de Spelen. Zelf wil ze niet anders dan een legende worden. ,,Zoals Michael Jordan voor het basketbal.''

SALT LAKE CITY - Het zijn stemmetjes van jonge meisjes die vanaf de tribunes klinken. 'Come on Michelle!' 'Go Michelle!' Jonge Amerikaanse meisjes willen Michelle Kwan zijn. De vrouw die zich zo mooi, zo atletisch en toch zo gracieus over het ijs beweegt, is de sweetheart van de natie.

De status van Kwan in de Verenigde Staten benadert die van een popster. Ze is voor het kunstrijden wat Tiger Woods is voor golf. Ze is beroemd, verdient veel geld en is de maatstaf in haar sport. Een boekenplank is er al over haar volgeschreven. Na de Amerikaanse voetbalster Mia Hamm, volleybalster/model Gabrielle Reece en tennisster Anna Kournikova is ze de best betaalde vrouwelijke sporter. Haar jaarinkomen wordt geschat op twee miljoen dollar. Tekenfilmgigant Walt Disney is een van haar sponsors.

Ze heeft het allemaal te danken aan haar prestaties in de afgelopen zes jaar. Kwan werd vier keer wereldkampioene. In Nagano was ze de topfavoriet, maar een kindvrouwtje van vijftien jaar reed haar in de wielen. Tara Lipinski, een opgeblazen barbiepopje, kaapte olympisch goud voor haar neus weg.

Lipinski stapte in 1998 meteen over naar het profcircuit en verdient heel veel dollars met ijsshows. Kwan besloot vier jaar door te gaan. Haar populariteit is ook terug te voeren op de legendarische rel rond Nancy Kerrigan en Tonya Harding in de aanloop naar de Spelen van 1994. Harding had een vriend met een ijzeren staaf in laten timmeren op de knieën van rivale Kerrigan. De zaak nam in Lillehammer enorme proporties aan. Kwan werd voor de zekerheid door de Amerikaanse ploeg als reserve naar Noorwegen gevlogen. Het meisje was dertien jaar en kreeg -met twee kiftende vrouwen op de voorgrond- de sympathie van het volk.

Dat is zo gebleven. Het charisma van Kwan is groot. Ze heeft geen plastic lach zoals Lipinski, haar lach is subtiel en doortastend. Hoewel ze nog altijd pas 21 jaar is, is haar uitstraling innemend. Op de persconferentie na de verplichte kür verscheen ze in stijlvolle zwarte kleding, met een modieus sjaaltje om haar hals geslagen. Ze houdt van mooie en dure kleding. Haar schaatspakjes worden sinds twee jaar ontworpen door de couturier Vera Wang. De lapjes textiel om het broodmagere lichaam van Kwan (slechts 48 kilo) kostten tussen de 20000 en 50000 dollar.

In het afgelopen jaar maakte Amerika zich zorgen. Critici plaatsten twijfels bij de motivatie van Kwan. Ze toonde wat al te nadrukkelijk interesse in andere kanten van het leven. Ze kreeg een relatie met NHL-ijshockeyer Brad Ference van de Florida Panthers en kon bij wedstrijden niet meer de passie van weleer tonen. Curieus genoeg viel ze vaker dan ooit. Nadat ze haar choreograaf Lori Nicol een jaar geleden aan de kant had gezet, brak ze vier maanden voor de Spelen ook met trainer Frank Carroll. Tien jaar lang leken hij en Kwan onafscheidelijk. Niemand begreep er iets van.

Kwan, die onder het vergrootglas van de media opgroeide, zou last hebben van een verlate puberteit. Ze voedde die gedachte zelf. ,,Ik hou van het leven. Dat moet ook, want het kan niet alleen om schaatsen draaien. Het leven zou te saai worden.'' De waarheid is dat Kwan precies weet wat ze wil. Een legende worden. ,,Zoals Michael Jordan voor het basketbal.''

Tegenwoordig staat haar vader Danny, voormalig eigenaar van een Chinees restaurant in Californië, als haar coach langs de baan. In de verplichte oefening maakte ze aan alle twijfels een einde. Elegant en expressief schaatste Kwan op de klanken van pianoconcert 3. van Rachmaninoff. Ze moest het in de technische waardering afleggen tegen haar Russische concurrente Irina Slutskaya, maar voor de presentatie kreeg ze vijf keer 5.9, ongekend hoog. Met 5-4 leidt ze nu.

Heel Amerika verwacht niets anders dan goud. De 15600 toeschouwers in het Salt Lake Ice Center gaven de first lady van het kunstrijden een oorverdovende ovatie. Een bloemenregen daalde over haar neer. Kwan zei na afloop dat de Amerikaanse vlaggen haar inspiratie hadden gegeven. ,,Ik ben er trots op Amerikaan te zijn. Ik heb geprobeerd vanuit mijn hart te schaatsen zodat mijn land trots op mij is.''

Het zijn teksten die erin gaan als koek. Ze maakt in Salt Lake City niet dezelfde fout als vier jaar geleden.

Toen meed ze het olympisch dorp om zich op te sluiten in een hotel. Het maakte de spanning haast ondraaglijk. Dit keer geniet Kwan. ,,Dit is een ervaring die je maar eens in je leven hebt.''

Kunstrijden is show, Kwan weet dat. Zich druk maken over de jurering zal ze niet doen. ,,Ik doe mijn best op het ijs en de rest heb je toch niet onder controle.'' Het is de beste houding die je in het kunstrijden kunt hebben.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden