Michael Jordan zorgt voor opwinding met terugkeer

INDIANAPOLIS (ANP/RTR) - Nummer 23 is terug bij de Chicago Bulls, zij het nog wat onwennig en met 45 op de rug. Na bijna anderhalf jaar zweefde Michael Jeffrey Jordan - Mike for friends, Air for fans - gisteren weer in zijn vertrouwde rode shirt naar de basket. Alsof hij nooit was weggeweest. Alleen het resultaat viel tegen, vies tegen. Jordan, from Chicago, verloor van Smits, uit Eindhoven. Na verlenging, dat wel: 103-96.

Het decor vormden de 16 530 toeschouwers in de uitverkochte Market Square Arena, de thuishal van Rik Smits en de Indiana Pacers. Jordan, de beste basketballer ooit, maakte zijn rentree in Indianapolis, op twintig minuten vliegen van Chicago, in de derby tegen de koploper van de Central Division.

De Pacers namen overigens de koppositie in door de knappe overwinning eerder in het weekeinde op Orlando Magic, 107-97. Rik Smits vertolkte toen andermaal de hoofdrol, aardig bijgestaan door Reggie Millar. De Brabantse center van 2,24 werd topscorer met 21 punten en plukte 11 rebounds. De befaamde Shaquille O'Neal, zijn directe tegenstander, had 28 punten en 14 rebounds.

“I'm back.” Met drie woorden ontketende Mike Jordan een sidderende opwinding. In Indianapolis ontstond een run op de kaarten op de zwarte markt. Die gingen voor het tienvoudige weg; 1500 dollar was de toegang zondag waard. In de sportwinkels vlogen de T-shirts van Jordan de rekken uit. De kaartjes voor de resterende zestien wedstrijden waren binnen een uur weg. Jordan was terug! His Airness ging weer basketballen.

Moyenne

De start van Jordan tegen de Pacers was niet bemoedigend. Negen schotpogingen leverden slechts vier punten op. Bij rust (47-37) stond de 32-jarige vedette op het schamele totaal van zeven, ver onder zijn oude moyenne. De naar de NBA teruggekeerde grootmeester zou uiteindelijk uitkomen op negentien punten, in 43 minuten, want Jackson wilde de verloren zoon natuurlijk aan het te hoop gelopen Amerikaanse volk tonen.

De vermoeidheid was hem aan te zien. “Ik had vlinders in de buik, toen het begon”, bekende Jordan. “Later werd ik rustiger. Het is fijn terug te zijn. Maar topvorm kweek je niet op een achternamiddag.”

Jordan speelde zijn laatste basketbalwedstrijd op 20 juni 1993 in en tegen Phoenix. Het was het zesde duel in de finale van de playoffs. Op 3 augustus trof de politie het lijk van zijn vermoorde vader aan in North Carolina. Twee maanden later, op 6 oktober, nam Jordan afscheid van het profbasketbal. Hij zag er geen uitdaging meer in, had alles bewezen wat er te bewijzen viel.

In februari 1994 meldde hij zich aan bij de honkbalclub Chicago White Sox, eigendom van Jerry Reinsdorf, die ook de Bulls bezit. Jordan wilde op termijn naar de Major League. Manager Schueller stalde hem bij de Birmingham Barons, een AA-filiaal van de Sox. In de herfst vervolgde Jordan zijn loopbaan bij de Scottsdale Scorpions in de Arizona League. Dit seizoen lag een plaats klaar bij Nashville Sounds, een AAA-club. Jordan vertrok op 2 maart uit het trainingskamp van de White Sox in Saratosa, Florida. Hij weigerde stakingsbreker te zijn.

Vijf dagen later verscheen hij op de training van de Bulls. Dat voedde de geruchten over zijn terugkeer. Jordan stond nog onder contract tot het einde van het volgende seizoen. Zijn salaris van 3,86 miljoen dollar kreeg hij normaal doorbetaald. Hij was direct inpasbaar in de ploeg die zonder hem in versukkeling raakte, “slechts” vierde momenteel. Zijn sponsors, die hem jaarlijks 30 miljoen dollar betalen, juichten de terugkeer van The kid from Brooklyn toe.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden