standplaats mexico

Mexico heeft wat omgang met dieren betreft nog een lange weg te gaan

null Beeld Trouw
Beeld Trouw

Mimas is te dik. Hij ligt op het hoogste platform van de kattentoren in mijn kantoor te spinnen, wachtend op zijn volgende maaltijd. Op het platform onder hem ligt de grijze Fonzie, ook al zwaarlijvig.

Over Dionisio, met zijn koperkleurige, permanent hongerige ogen, begin ik maar helemaal niet. Ik moet het zuchtend toegeven: drie van onze zes katten moeten op dieet.

Amper een decennium geleden zou het in Mexico-Stad een hels karwei zijn geweest om speciaal kattenvoer te vinden om mijn pluizenbollen te laten afvallen, maar tijden veranderen. De dierenkliniek op twee minuten lopen van ons appartement verkoopt sinds een jaar of vijf verschillende merken brokjes, van lage tot heel hoge kwaliteit.

Mocht ik daar niet vinden wat ik zoek, dan zijn er in een straal van pakweg tien huizenblokken nog minstens zeven andere dierenspeciaalzaken te vinden. Er zijn ook enkele hondenkappers, een fysiotherapeut voor huisdieren en, net als in Amsterdam, een heus kattencafé.

Hondentrainers

Met de groei van de middenklasse in stedelijk Mexico in de afgelopen twintig jaar zijn huisdieren in welvarende hoofdstedelijke wijken als Condesa, Roma en Escandón een normaal onderdeel van het straatbeeld geworden.

Het hebben van een kat of een hond als gezelschapsdier is een relatief nieuw fenomeen; voor het gros van de Mexicaanse bevolking zijn katten traditioneel niet veel meer dan kleine gestaltes die schichtig door steegjes scharrelen. Honden zijn er vooral om huizen te bewaken, en worden nog steeds vaak slechts als bezit gezien.

Zo niet in de wijken om het centrum van Mexico-Stad. In Parque México, een chic park omringd door de elliptische Avenida Amsterdam, een overblijfsel van wat tot begin twintigste eeuw nog een paardenrenbaan was, lopen 's ochtends jonge hondentrainers met soms wel vijftien vierpoters rond. Steeds meer cafés en restaurants hebben voer- en drinkbakken bij de ingang staan. Een enkele bar adverteert trots zijn pet friendly status.

Het hebben van dieren als gezelschap in plaats van (verwaarloosbaar) bezit is voor veel Mexicanen nog steeds een luxe, en de overdaad aan dierenspeciaalzaken, uitlaatdiensten en de variatie aan kattenvoer accentueren de kloof tussen arm en rijk in een land waar bijna de helft van de bevolking onder de armoedegrens leeft. Toch is er ook een positieve bijwerking: dierenrechten zijn steeds vaker een thema in de media.

Koude kermis

Dierenmishandeling was in het verleden een gegeven waar weinigen aandacht aan besteedden, maar nu gaat er geen dag voorbij of een groot, landelijk dagblad verhaalt over hoe politieagenten een verwaarloosde hond van een balkon hebben gered of een dierenbeul in de kraag hebben gevat.

Sommige Mexicaanse tradities komen daardoor onder druk te staan. Stieren- en hanengevechten zijn nog steeds heel gebruikelijk op de ferias, de jaarlijkse kermissen die overal in het land veel publiek trekken, maar onder druk van de publieke opinie proberen politici daar een einde aan te maken. Twee jaar geleden wist de Groene Ecologische Partij van Mexico (PVEM) zelfs met succes een wet door het Congres te krijgen die het gebruik van dieren in circusvoorstellingen verbood.

Dierenactivisten vierden het als een grote overwinning, maar kwamen van een koude kermis thuis; niemand bleek te hebben nagedacht over wáár de 3500 dieren die plotseling hun 'vrijheid' hadden veroverd terecht konden. Een jaar later bleek liefst tachtig procent te zijn omgekomen. Het is een teken dat Mexico, ondanks hondenkappers en uitlaatdiensten, qua omgang met dieren nog een lange weg te gaan heeft.

Lees hier meer van de rubriek Standplaats Mexico.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden