Meulendijks komt heus wel goed terecht

door Fred Troost

Tranen van vreugde en van verdriet vermengden zich in de ogen van Judith Meulendijks. Ze verloor van Yao Jie, maar boekte winst op zichzelf.

De finale tegen Jie betekende voor de nummer negentien strijd tegen de nummer zes van de wereld. Als ik op mijn top ben tegen Jie, heb ik een kansje, had Meulendijks zich voorgehouden. Ze was niet op haar top: ,,Ik werd er in de eerste game afgeslagen.’’

In december overleed haar vader na een lang ziekbed. ,,Daardoor heb ik een moeilijke periode achter de rug. Mijn vader heeft me altijd gesteund, altijd achter me gestaan in mijn carrière. Voor hij stierf heeft hij me gezegd dat hij graag wilde dat ik door zou gaan. Hij gunde me succes.’’

Voor haar stond vast: ,,Ik speelde voor hem.’’ Maar juist door die fixatie miste ze concentratie. Voor ze het wist, was de eerste game voorbij: 21-7. Meulendijks had haar dubbelmaatje Brenda Beenhakker gevraagd haar te coachen, op momenten dat dat nodig was. De oud-international raakte na de eerste game de juiste snaar: ,,Speel maar gewoon verder, maakt niet uit of je verliest; je vader is toch wel trots op je.’’ Het bracht Meulendijks in tranen, maar de opmerking was tevens relativerend genoeg om haar dolende gedachten tot de orde te roepen. De tweede game ging een stuk beter, al verloor ze die ook, evenals de wedstrijd. Maar toch. ,,Ik heb veel aan Brenda gehad’’, gaf Meulendijks toe. ,,Ik voelde me niet alleen.’’

Haar wachtte daarna nóg een partij, nu samen met haar gelegenheidscoach. Meulendijks (28) en Beenhakker (30) hadden de aanval van de aanstormende jeugd in de voorrondes afgeslagen en zich geplaatst voor de dubbelfinale tegen het koppel Jie/Bruil. Het werd een memorabele wedstrijd, de beste van de dag, kwalitatief hoogstaand, spannend en spectaculair, een wedstrijd waarin bij beiden het plezier zichtbaar de basis vormde. ,,Aan tactieken doen we niet. Natuurlijk willen we winnen, maar het belangrijkste is dat we uitstralen er plezier in te hebben’’, zei Meulendijks.

,,Ik heb niet zo goed kunnen trainen voor dit toernooi’’, bekende Beenhakker. ,,Ik kwam de eerste dag bijna te laat. Daarom ging vrijdag de eerste ronde slecht.’’ Maar de manier waarop het tweetal, in de halve finale, afrekende met de als eerste geplaatsten Van Cutsen en Van Dooremalen, was afgetekend: tweemaal 21-11 in 22 minuten.

De eindstrijd was lastiger, met de stoïcijnse Jie en de irritante Bruil aan de andere kant van het net, maar de twee redden het, net als vorig jaar. Titel verdedigd, titel behouden.

Dat voornemen zit ook in de planning voor de toekomst. Beide speelsters waren concurrenten, maar ook vriendinnen die elkaar in het internationale circuit steunden. Het NK dient nu om de vriendschap levend te houden. Vandaar die met zekerheid geplaatste opmerking: ,,Volgend jaar gaan we hier weer voor de titel. En daarna weer. En later spelen we om het veteranenkampioenschap.’’

Meulendijks tranen – eerst van verdriet, daarna van vreugde – waren toen al opgedroogd. Nu Beenhakker sinds vorig jaar internationaal gestopt is, reist Meulendijks alleen de wereld over, van toernooi naar toernooi, met af en toe imposante resultaten. De Spelen van Peking zijn het doel, niet onrealistisch gezien haar negentiende positie op de wereldranglijst. Meulendijks, inmiddels weer stralend: ,,Ik kom heus wel goed terecht.’’

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden