ReportageCampingopera

Met opblaasbandjes en natte haren luisteren naar Hans en Grietje

De Nederlandse Reisopera op Landgoedcamping Het Meuleman in De Lutte. De Reisopera gaat op tournee langs Nederlandse campings in Noord- en  Oost-Nederland. Beeld Annina Romita
De Nederlandse Reisopera op Landgoedcamping Het Meuleman in De Lutte. De Reisopera gaat op tournee langs Nederlandse campings in Noord- en Oost-Nederland.Beeld Annina Romita

De Nederlandse Reisopera trekt dit jaar langs campings met de kindervoorstelling Hans en Grietje. Een cultuurschok? Dat valt mee, het publiek kan de loeiende vibrato’s prima aan.

Sander Becker

Het was best een gok: opera op de camping, zou dat werken? Maar de nieuwsgierige kinderen stromen massaal toe, dinsdagmiddag op Landgoedcamping Het Meuleman in De Lutte, nabij Oldenzaal. Sommigen komen rechtstreeks uit de zwemvijver gerend, compleet met opblaasbandjes en druipnatte paardenstaart.

Iets voorbij de vijver, op het zand tussen de tenten, caravans en naaldbomen, is de Nederlandse Reisopera neergestreken. Op het menu: Hans en Grietje, losjes gebaseerd op de sprookjesopera Hänsel und Gretel (1892) van de Duitse componist Engelbert Humperdinck.

De kinderen volgen ademloos hoe de van huis weggelopen broer en zus door een boze heks gevangen worden genomen. Het tweetal wordt ditmaal niet vetgemest, maar op een dieet gezet van quinoa en zure kwark. Een sprookje met een moderne twist.

Toeschouwer Luuk (6) danst en lacht de volle 35 minuten vrolijk mee. “Geweldig!”, roept hij na afloop van onder zijn lichtbruine krullenbos. Wat hij zo mooi vond? “Dat ze wegloopten”, zegt hij na enig nadenken. “En dat ze de heks hebben gevangen.” Alleen het zingen vond hij minder. Dat had voor hem niet gehoeven. Zijn buurmeisje Juul (9) is het daar niet mee eens. “Ik vond het zingen het mooist!”, roept ze uit. “Ik zit op zangles.”

‘Er gebeurt zóveel op die gezichtjes’

‘Hans en Grietje’ kijken tevreden op hun optreden terug. “Dit is echt een cadeautje”, zegt zanger Mark Stouwdam. “Het is superleuk om zo dicht bij je publiek te staan. Er gebeurt zóveel op die gezichtjes.” Grietje, oftewel Katiuscia Principato, vult aan: “Op de camping zijn kinderen lekker los, ze floepen er van alles uit. Het voordeel is ook dat we nu een publiek bereiken dat anders niet zo snel naar de opera zou gaan.”

Dat laatste is een van de redenen waarom de Reisopera deze zomer de camping opzoekt. Ze willen over twintig jaar ook nog graag voor volle zalen spelen. Dan moet je nu publiek kweken. Daarom hebben ze een caravan gekocht waarmee ze in juli langs vijftien campings in Noord- en Oost-Nederland trekken.

Niet alleen kinderen, ook ouders en grootouders schuiven aan. Ze zitten op meegebrachte kleedjes en klapstoelen. Naarmate de voorstelling vordert, komen er steeds meer belangstellenden bij – het slaat onmiskenbaar aan.

‘Je snakt ernaar weer iets te doen’

“Een tournee in de buitenlucht is nieuw voor ons”, zegt pr-manager Robert Brunink. “Het is een experiment. We zijn ermee begonnen vanwege corona. Na bijna een jaar niet spelen snak je ernaar om weer iets te doen.”

De campingtour moet ook helpen om zzp’ers, zoals technici en zangers, binnenboord te houden. Door het aanhoudende coronagedoe kiezen sommigen eieren voor hun geld, en worden bijvoorbeeld bakker. Doodzonde, meent Brunink. “Zo raken we ons netwerk kwijt. Hoe kunnen we dan volgend jaar nog iets opzetten?”

De Reisopera, gesubsidieerd door het Rijk, speelt de campingvoorstellingen gratis. Volgend jaar hopen ze opnieuw zo’n tournee te houden, dan wellicht tegen een kleine toegangsprijs.

Vooraf vreesde Brunink een beetje voor een cultuurschok, maar die blijft op elke camping uit. Dat komt vast ook doordat de kindervoorstelling veel weg heeft van een musical. Het is lichte muziek zonder orkest. De zangers zetten maar heel af en toe een klassieke galmkeel op. Overigens gaat volgens de betrokkenen ook het volwassen avondprogramma er soepel in: De Sleurhut, op muziek van Brahms. Vrijwel iedereen blijft tot het einde zitten, zelfs de kinderen. De campinggasten zijn gefascineerd en hebben geen enkele moeite met de loeiende vibrato’s. Voor Brunink is het duidelijk: “Experiment geslaagd.”

Lees ook:

Even ontsnappen op openluchtfestival Wonderfeel: ‘Het voelt als een verboden vrucht’

Op het klassieke muziekfestival Wonderfeel valt alle stress van je af. Topuitvoeringen in een idyllisch kader, wat wil een mens in crisistijd nog meer? ‘Het voelt alsof we een appeltje stelen, een verboden vrucht.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden