Met nieuwe huizen alleen kom je er niet

De Dordtselaan moest de parel van Rotterdam worden. Miljoenen heeft de gemeente erin gestoken. Het wil nog niet echt lukken.

Vanaf het ovale plein dat de Dordtselaan in Rotterdam-Zuid verbindt met de Putsebocht kijk je uit op aantrekkelijke, in oude stijl gerenoveerde appartementen. ’Te Koop, 1000 euro per vierkante meter’, vermeldt een makelaarsbord, en nog een, en nog een. De makelaarsborden hebben het oude vertrouwde bord met de boodschap ’Blok voor Blok bouwen we aan de Dordtselaan’ sinds vorig jaar vervangen. En er is hard gebouwd, zegt ondernemer Reza Taybi. „De gemeente heeft haar best gedaan, maar het heeft niet mogen baten. Het slechte imago van de Dordtselaan speelt de laan parten. Zolang de woningen leeg blijven, blijft mijn zaak dat ook.”

De eigenaar van La Cazuela, een modern Spaans Caribisch restaurant dat dankzij de ’kansenzone regeling’ – subsidie voor ondernemers die het aandurven in een probleemwijk te beginnen – is begonnen en het nu op eigen kracht moet redden, gelooft niet meer dat het ooit nog goed komt met de ooit florerende straat waar de ’gegoede burgerij’ winkelde en woonde. „De straat is nog te kwetsbaar om het op eigen kracht te redden.”

De Dordtselaan werd wereldberoemd in Nederland toen het vorige college van Leefbaar Rotterdam, VVD en CDA hem uitkoos als toekomstige ’parel’ van Rotterdam. Vooruitlopend op wat minister Ella Vogelaar ’pracht-’ of ’krachtwijken’ noemt, werd één van de meest verloederde en gevaarlijkste straten van Rotterdam flink onder handen genomen.

Daar was voldoende aanleiding toe. Zeven jaar geleden bestond ruim een derde van de Dordtselaan uit irreguliere bewoning en activiteiten. Anders gezegd: Het krioelde er van de huisjesmelkers, illegale bewoners, gokhuizen, hennepkwekerijen en andere criminele creativiteit. Argeloze bewoners of wandelaars vreesden niet voor vallende bloempotten, maar voor vallende koelkasten, sinds in 2003 een 14-jarige jongen gewond raakte nadat hij getroffen werd door vallend witgoed.

Ruim 50 miljoen stak de overheid in het opknappen van de Millinxbuurt en in het verlengde daarvan in de Dordtselaan. Nu, ruim vijf jaar later, sieren aantrekkelijke appartementen de laan maar de blijft de doelgroep, de middenklasse, weg. Volgens wethouder Dominic Schrijer (Grote Stedenbeleid) heeft dat niet zozeer te maken met het imago van de laan, maar meer met een overschot aan goedkope koopwoningen in de hele stad. „Je ziet ook leegstand in Bergpolder en in Carnisselande.”

Wat betreft La Cazuela kan hij maar één ding zeggen: „Taybi is zijn tijd ver vooruit. Ik begrijp zijn concept wel en ik denk dat hij het elders in de stad wel zal redden.”

Taybi is geen onbekende in Rotterdam: Burgemeester Ivo Opstelten steunde de ’dappere ondernemer die het aandurfde op de Dordtselaan te zitten’ en gaat er nog altijd trouw met zijn vrouw eten. Politici lieten tijdens verkiezingstijd geen moment onbenut om hun gezicht te laten zien en zelf minister Wouter Bos, kwam een vorkje prikken en een praatje maken. Bekend dus, alleen gek genoeg niet bij de bewoners in Rotterdam-Zuid.

„Van de buurt hoef ik het niet te hebben”, verklaart Taybi de weinige gasten die hij binnen heeft. „Negentig procent van de wijk is islamitisch en wil halal, tien procent is Antilliaans. Mijn doelgroep woont aan de andere kant van de brug en die komt niet omdat de Dordtselaan ook figuurlijk een brug te ver is.”

Hij houdt het in september voor gezien en verhuist naar een pand achter het centraal station. „Want”, zegt hij, „Een lange adem heb ik wel, maar helaas geen vetlaag op mijn rug.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden