Met het oudste paard naar de bronzen plak

Dressuurploeg knap derde 'Jury raakt op mij uitgekeken'

Anky van Grunsven won gisteren de enige olympische medaille die ze nog niet had; op de nulmeridiaan in Greenwich Park legde ze met de Nederlandse dressuurploeg beslag op de derde positie. "Dat heb ik haar thuis ook steeds voorgehouden de laatste maanden", sprak Sjef Janssen, als man en bondscoach in dubbel opzicht aan Van Grunsven verbonden. De amazone werd in Londen de meest gelauwerde hippische sporter ooit: het brons was al haar negende medaille in de sport. Meer prijzen zal ze op haar zevende Spelen niet winnen. In de afsluitende kür op muziek is ze geen kandidaat voor medailles.

In de Nederlandse ploeg is Adelinde Cornelisse met Parzival op dit moment de beste combinatie. In de kür worden haar goede kansen toegedicht op een prijs, wellicht zelfs goud. "Ik denk dat het nog wat beter kan", zei ze zelf over haar mogelijkheden in de kür van morgen. En Janssen: "Tot nu toe zijn die Engelsen niet zo goed in de kür en Adelinde is dat wel. We hebben echt kansen. Maar we zijn wel in Engeland en de juryleden zijn iets positiever gestemd over de Britten. Maar goed; dat zag je vandaag ook. In onze sport zijn de juryleden nog niet zo goed opgevoed als in het turnen. Ik hoop dat dat nog eens veranderd."

Engeland won gisteren de gouden medaille in Greenwich Park, voor Duitsland en Nederland. De Oranje equipe, met daarin naast Van Grunsven en Cornelisse ook Edward Gal, zakte daarmee één plaatsje in vergelijking met vier jaar geleden. Ook in 1992, 1996 en 2000 wonnen de Nederlandse dressuurruiters al zilver. Janssen: "We wisten op voorhand dat dit de hoogst haalbare medaille was. Maar dan moet je het nog wel even doen. En op de Spelen gebeuren altijd rare dingen. Ik ben ook blij dat Anky op het laatste moment nog heeft besloten om toch mee te doen met Salinero. Zonder haar hadden we het niet gehaald. Salinero is de laatste weken echt weer supergoed gaan lopen. Je zou niet zeggen dat hij al 18 jaar is. Hij lijkt wel tien."

Van Grunsven sprak na de grand prix special van gistermiddag bewonderend over het paard waarmee ze al drie keer op de Spelen uitkwam: "Hij is intussen 18 en nog zo goed in vorm, nog zo in shape. Daarom ben ik ook zo blij dat ik er nu toch weer bij ben. Ik heb lang getwijfeld, maar ik kon op deze manier gewoon reëel meewerken aan een medaille. Door Sjef zijn ziekte (Janssen werd in de winter geopereerd aan een goedaardig gezwel) hebben we lang niet samen getraind. Eigenlijk stond mijn hoofd er ook niet naar. Maar ik ben blij dat we het proces niet halverwege hebben afgebroken. Dat we hier zijn vind ik echt 'super-wauw'".

De combinatie Van Grunsven-Salinero werd volgens zowel de amazone als bondscoach Janssen in Londen niet goed beoordeeld. "Ik moet gewoon extra mijn best doen voor de punten. De jury vindt nieuwe paarden positief. Op mij zijn ze uitgekeken. Maar ik geef er niets om. Dan had ik moeten gaan springen, dan hadden we deze discussie niet gehad. Ik weet zeker dat ik met deze oefening vier jaar geleden zo drie, vier procent extra had gehaald. Daarom had ik zo zo graag met mijn nieuwe paard Upido willen rijden. Aan de andere kant: dit is onze sport. Als je daar niet tegen kan, moet je er niet aan mee doen. En die hindernissen durf ik toch niet over, dus dat is geen optie."

De afgelopen weken probeerden paardenkenners uit vooral Duitsland een wig te drijven in de Nederlandse ploeg. Vooral Van Grunsven moest het ontzien. De amazone: "Als je ziet hoe hij hier rondloopt, dan blijkt maar weer eens dat ons systeem superdiervriendelijk is en dat hij daarom superfit blijft en het alleroudste wordt", zei ze. "Ik hoorde weer allemaal geouwehoer uit Duitsland. Daarom ben ik extra trots dat hij met zijn 18 jaar toch het oudste paard is dat bij de dressuur rondloopt.''

Morgen in de kür op muziek is Van Grunsven geen serieuze kanshebster op een medaille. Toch kijkt ze reikhalzend uit naar de wedstrijd. "Het wordt mijn aller- allerlaatste wedstrijd met Salinero en de hele week ben ik daar al best emotioneel over. Maar we maken het allebei nu heel bewust mee. Als ik er nu over nadenk, krijg ik al bijna tranen in de ogen. Ik hoop dat-ie na de Spelen minstens zo lang in de wei mag als Bonfire, mijn oude paard. Nog iedere dag als ik 'Bonnie' in de wei zie, ben ik nog zo blij. Maar hij staat er nog steeds. Als ik thuiskom heb ik twee olympisch kampioenen in de wei staan. Wie kan dat nou zeggen?"

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden