Column

Met Google Glass ben je echt nergens meer veilig

Beeld AFP

TINKEBELL Ga maar even lekker in die stoel zitten en sluit uw ogen. We gaan een testje doen. Het is 2017. U (vrouw, begin veertig) zit in de trein. Het is al wat later op de avond en u leest een boekje. De coupé waarin u zit is bijna leeg. De enige andere persoon is een jonge man, eind twintig, blond kapsel, bril, spijkerjasje.

Ineens begint hij tegen u te praten: "Zo zo, wat een lekkere tietjes en het staat je goed hoor, die groene string."

U verstijft van schrik en in een flits van een seconde herinnert u zich die ene foto die een vriendin van u nam tijdens de vakantie in Ibiza een paar jaar geleden. Jullie lagen op het strand te zonnen, topless, en toen u even opstond om een ijsje voor u beiden te gaan halen, maakte zij die foto. U hoort uzelf nog roepen: "Niet op Facebook plaatsen hoor!" "Nee joh, ik zet hem alleen op Instagram, dat ziet toch niemand", reageerde uw vriendin.

De man vervolgt: "Woot woot! en je kan nog geil dansen ook, Annemarie! Of mag ik Anne zeggen nu ik je zo goed ken?"

U bent zojuist station Den Bosch gepasseerd en dat betekent nog zeker een kwartier tot het volgende station, Tilburg, maar eigenlijk moet u nog door tot Breda. Ondertussen doet u, zwetend, alsof u de man niet hoort en staart u naar uw boek.

"44, dat zou ik je niet geven hoor Anne", en terwijl hij het zegt neemt hij plaats op de stoel naast u aan de andere kant van het gangpad.

Station Tilburg, u maakt aanstalten om op te staan. "We zijn er nog niet hoor, Anne, Breda komt pas hierna." U schrikt. Shit, dat weet hij natuurlijk ook! "Nee hoor", stamelt u, "ik ga niet naar huis, ik heb hier een afspraak."

"Wat jammer, Anne, maar je ziet me zeker gauw. Prinsenstraat 23 toch?" U rent de trein uit, vloekend op dat ellendige Google Glass.

Zo, opent u uw ogen maar weer. Oh, u begrijpt niet hoe die enge man in de trein wist wie u was?

Vorige maand logeerde mijn vriendin Ashley Zelinsky uit New York bij mij. Ashley is kunstenares en de grootste nerd die ik ken. Het verbaasde me dan ook niet toen ze haar nieuwste gadget, de Google Glass uit haar tas haalde. "Here, you should try this", zei ze erbij. En zo kwam het dat ik een kleine week met een speciale bril rondliep die eigenlijk een hele computer is.

Geweldig vond ik het! De hele dag voerde ik gesprekken met het apparaat: "Okay, Glass, take a picture!" Waarop mijn bril vanzelf een foto maakte van mijn uitzicht.

Enthousiast tweette ik een aantal van de foto's die ik maakte - ervan uitgaande dat mijn volgers niet alleen jaloers zouden zijn, maar mij ook super cool zouden vinden met dit fantastische nieuw stukje techniek.

Helaas. Mijn goede vrienden en experts als het gaat om internet en privacyzaken @dosch en @ncilla reageerden geschokt. "Ik zou die bril van je afslaan als ik je tegenkwam", zei @ncilla. En van beiden volgde een betoog over de consequenties van de Google Glass die over circa drie jaar wijdverspreid zal zijn in ons kikkerlandje.

Als je iemand straks aankijkt terwijl je die bril ophebt, herkent hij het gezicht en rollen alle online beschikbare gegevens over je scherm. Instantly!

Niemand zal nog anoniem zijn. Nooit. Face recognition (gezichtsherkenning) heet dat. En alles wordt opgeslagen. Ja, ook in de kroeg als er te veel gedronken wordt.

En zo worden we straks allemaal een 'Annemarie'. Of Anne, nu iedereen je zo goed kent.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden