Met geweren en wat pistolen strijden tegen de Migs van Assad

Slecht georganiseerde rebellen weten zich verbazend goed staande te houden

"Als we Aleppo winnen, dan winnen we de oorlog", zeggen leden van het Vrije Syrische Leger in Aleppo. De stad is het symbool van het succes van de revolutie tegen het regime van Basjar al-Assad, aldus een van de strijders, Sjeik Hoessein. "Het Syrische regime gebruikt de meeste van zijn wapens om de rebellen in Aleppo te bestrijden", zegt de veertiger in een disjdasja, een Arabische mannenjurk. "Als het Aleppo verliest, zal dat een schok zijn, vooral moreel gezien."

Sjeik Hoessein is een deserteur uit het leger die voor de veiligheidsdienst van de luchtmacht werkte en is opgeleid in het islamitisch recht. Hij preekt in de moskee en organiseert voor het Vrije Syrische Leger (FSA) de distributie van voedsel onder de burgers in Aleppo. Die hulp komt uit de Golfstaten en is hard nodig in een land waar strijd de economie totaal ontwricht heeft.

De sjeik is begaan met het lot van de burgers. Zelf is hij niet militair betrokken bij de strijd, maar hij laat zich wel verleiden tot een analyse. Volgens hem is Aleppo militair en economisch gezien de belangrijkste regio voor het regime. "Dat komt door de geografische ligging dichtbij de Turkse grens en omdat het een knooppunt is voor de handel in de regio." De stad is een zenuwknoop, met militaire academies, militaire luchthavens en veiligheidsdiensten, en zelfs een Russische basis.

Het leger voert de strijd met een overmacht aan wapens. Migs en helikopters vliegen over, voeren beschietingen uit en gooien bommen, gevolgd door granaatbeschietingen door de artillerie. Dit gaat in cycli van 30 minuten, na zo'n golf worden in een half uur de troepen verplaatst.

De rebellen - in Aleppo hooguit tienduizend man - vormen een allegaartje van ex-militairen en enthousiaste jongeren uit heel Syrië met geweren, pistolen, wat raketwerpers en een enkele op een pickup gemonteerde luchtdoelraket. Zij worden, samen met de bevolking, van wijk naar wijk gejaagd. Van de wijk Salah al-Din, waar vorige week hevig strijd werd gevoerd, is weinig over. De strijd is verschoven naar Sikeri en Al Hamdani Moehalla; het leger zit vlakbij in Nieuw Aleppo waar de academies en bases zijn.

Het is een strijd van David tegen Goliath, waarbij de eerste zich toch verbazend staande weet te houden. Vooral gezien het feit dat de rebellen slecht georganiseerd zijn. Omdat het mobiele telefoonnet plat ligt gebruiken ze walkietalkies, maar de communicatie tussen de verschillende eenheden en wijken waarover ze verdeeld zijn is slecht en niemand weet van elkaar wat er gebeurt.

Volgens kolonel Mohammed Boerhan, die een half jaar geleden deserteerde uit het leger, zet het Syrische leger zulk zwaar geschut in, "omdat Assad weet dat hij de oorlog in de straten van Aleppo zal verliezen. Want wij zijn de zonen van Aleppo en kennen de stad goed. Wij kunnen niets doen tegen vliegtuigen en artillerievuur, maar komt het tot straatgevechten dan zullen we de revolutie binnen twee maanden winnen."

De kolonel, een man in uniform en met baard die een natuurlijk overwicht heeft, leidt een van de eenheden van het FSA in Aleppo. Tijdens een rustig moment in de strijd zit hij met zijn mannen op een stoepje. De strijd gaat door tot het eind, bezweert hij. "Het is winnen of sterven."

Een van de directe problemen van de strijders vormen de scherpschutters, die van ver gelegen hoge gebouwen perfect doel weten te raken. Ze veroorzaken paniek en angst, want ze raken ook veel burgers. Die worden met name in de benen geschoten, melden artsen in de door het FSA gerunde ziekenhuizen, die vaak de toestroom van doden en gewonden niet aankunnen.

Burgers zijn ook het slachtoffer van fragmentatiebommen, die in meerdere delen uiteen spatten. In de rij voor de bakker - omdat er weinig voedsel is in de stad, vormen zich rijen waar iets te koop is - vielen daardoor bijvoorbeeld elf doden.

De stad loopt steeds meer leeg; dagelijks rijden de pickups met burgers en hun bezittingen de wijken uit naar de relatieve rust van het platteland. Soms sturen de mannen hun gezin weg, om zelf op hun bezit te passen. Zoals de veertiger Aboe Khalil, die in zijn huis bleef op de vierde verdieping van een gebouw in het oosten van de stad.

Hij is ervan overtuigd dat burgers met opzet worden geraakt. "Het Syrische regime bombardeert burgers in de gebieden die gecontroleerd worden door het FSA, omdat het wil dat gewone mensen de prijs betalen voor het feit dat het regime de controle heeft verloren over onze levens en over onze vrijheid."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden