Met gêne naar de pinautomaat in Griekenland

Aanhangers van extreem-links en anti-EU-betogers verbrandden vandaag een EU-vlag voor het kantoor van de Europese Unie in Athene. Beeld EPA
Aanhangers van extreem-links en anti-EU-betogers verbrandden vandaag een EU-vlag voor het kantoor van de Europese Unie in Athene.Beeld EPA

Woensdagochtend vroeg krijg ik mijn huisbaas aan de telefoon. "Je hebt de huur toch nog niet overgemaakt?", vraagt ze opgewonden. "Want ik wil die contant. Niet op mijn rekening!"

We zijn zojuist allebei wakker geworden in een land dat sinds vandaag officieel een betalingsachterstand heeft bij het IMF. En waar de bankrestricties - die sinds deze week gelden - steeds meer invloed krijgen op het dagelijks leven.

"Ik weet niet hoeveel ik kan pinnen", zeg ik. "De pinlimiet van zestig euro geldt niet voor buitenlandse passen, maar mijn eigen Nederlandse bank heeft ook een limiet. En hoe moet ik dat geld dan aan u geven?", vraag ik. "U woont niet in Athene."

Het blijft even stil aan de andere kant. "Ik stuur mijn nicht langs. Geef het maar aan haar. Hoeveel je maar hebt, anders doen we het wel in meerdere keren."

In de lift op weg naar beneden kom ik de beheerder van mijn appartementencomplex tegen. Ze wijst streng op een briefje dat ze aan de binnenkant van de lift heeft geplakt. 'De buitendeur moet na 20u op slot', staat erop.

"Hou je eraan alsjeblieft", drukt ze me op het hart. "Je weet waarom." Ja, dat weet ik. Er zijn berichten van een sterke toename van het aantal inbraken in mijn wijk, nu bewoners stapels geld in kastjes en onder matrassen hebben liggen.

Bij de pinautomaat voel ik me enigszins opgelaten. Er staan twee mensen voor me. Ze proberen allebei de dagelijkse limiet op te nemen, maar de automaat heeft alleen nog briefjes van vijftig euro. Achter mij sluiten nog twee mensen aan. Ik stop de 300 euro die uit de automaat komen snel in mijn portemonnee, hopende dat zij niet zien dat ik een fortuin heb opgenomen.

Standplaats

In de rubriek 'Standplaats' schrijven de correspondenten van Trouw over persoonlijke indrukken en ervaringen uit het dagelijks leven in hun gebied. Deze keer: Thijs Kettenis uit Griekenland.

null Beeld foto Thijs Kettenis
Beeld foto Thijs Kettenis

Ik bel mijn huisbaas om te zeggen dat haar nicht langs kan komen. "O ja", zegt ze. "De schilder komt trouwens niet voor je balkondeuren. Hij moet van buiten de stad komen, en doet altijd meerdere opdrachten tegelijk. Anders is het de moeite niet. Alle andere klanten hebben afgezegd. Iedereen kan zijn 60 euro van vandaag wel beter besteden."

In de middag bel ik vriendin Kiriaki, om haar te zeggen dat ik vanwege drukte geen koffie met haar kan gaan drinken zoals afgesproken.

"Nee, dit is niet Panagiotis. Nee, en we gaan ook niet naar het strand", hoor ik aan de andere kant van de lijn. "Ja sorry", verontschuldigt Kiriaki zich. "Ik ben in het ziekenhuis bij mijn demente oma. Ze is heel erg achteruit gegaan en is de weg kwijt."

Kiriaki, makelaar, is een van de meest sprankelende vrienden die ik heb. Altijd positief en optimistisch. Maar nu klinkt ze mat. En niet alleen vanwege haar oma.

"Weet je, door die situatie met oma waren wij niet bezig met de banken. Dus we hebben vrijwel niks opgenomen, en al ons geld staat nog op onze rekening", zegt ze beduusd. "We hebben een operatie voor oma moeten uitstellen, want de dokter wil contant betaald worden. En dat geld hebben we niet." En dat terwijl ze uit een bemiddelde familie komt.

Ook vandaag stonden weer veel Grieken in de rij voor een pinautomaat, hier in Athene. Beeld epa
Ook vandaag stonden weer veel Grieken in de rij voor een pinautomaat, hier in Athene.Beeld epa

"Ach, we hebben altijd nog het huis in het dorp. Met een stuk land. Ik word wel boerin. Wat wil je hebben? Watermeloenen? Aardbeien? Aardappelen? Ik ga het voor je telen."

Het begint te plenzen, zoals bijna elke dag deze week. Het weer is ongewoon veranderlijk voor deze tijd van het jaar. Ook mijn les Grieks voor die dag moet ik afzeggen.

Lerares Vaso vraagt me aan de telefoon, net als veel Grieken de laatste tijd, of ik soms meer weet over wat er gaat gebeuren. Als ik ontken, hoor ik een zucht. "Ik hoop op een wonder. Moge de God die deze dagen zo hard huilt dat ik elke dag kletsnat word, ervoor zorgen dat het goed komt met dit land."

Het 'ja'-kamp ('Nai') in Griekenland voert ook fel campagne en lijkt iets voor te liggen, blijkt uit een opiniepeiling. Een beeld uit Thessaloniki. Beeld afp
Het 'ja'-kamp ('Nai') in Griekenland voert ook fel campagne en lijkt iets voor te liggen, blijkt uit een opiniepeiling. Een beeld uit Thessaloniki.Beeld afp

Tekorten

Volgende week zullen er tekorten ontstaan aan geimporteerd vlees, bonen en rijst. Dat meldt de Griekse krant Kathimerini op basis van bronnen uit de detailhandel. Ook voor producten waar nog wel genoeg voorraad bestaat dreigen problemen, omdat verpakkingsmaterialen niet kunnen worden ingevoerd vanwege de bankrestricties. Twee grote meelfabrikanten waarschuwen dat ze snel door hun grondstoffen heen raken. De vraag is of ze volgende week nog aan de vraag kunnen voldoen.

De autoriteiten hebben een speciale procedure opgezet om betalingen voor invoer goed te keuren, maar die werkt volgens de importeurs te traag. Apothekersverenigingen en ziekenhuizen melden komende week nog voldoende medicijnen te hebben. Transportondernemingen zijn bang voor dieseltekorten. Griekenland heeft olieraffinaderijen, maar importeert een deel van zijn brandstoffen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden