Met Geert van Bondt wint ook Teun van Vliet

Het bluffertje van weleer leek op te staan in Teun van Vliet, toen de ploegleider van Farm Frites onlangs riep dat zijn formatie in de Vlaamse klassiekers breder en sterker zou zijn dan het roemrijke Mapei.

Hij zei bij die gelegenheid ook dat het lot van de ploeg niet langer mocht afhangen van één kopman. Hij wilde niet koste wat kost zijn geld op kopman Peter van Petegem zetten. Wanneer die in de finale in een dwangbuis vastgeklemd zit, moet een knecht nog zoveel inhoud hebben dat hij het karwei kan klaren.

Zo groen als Van Vliet is in het vak, zo vaak heeft hij dit voorjaar het gelijk al aan zijn zijde gehad. Waar het puissant rijke Mapei, met een potentieel van 38 renners bovendien de grootste formatie ter wereld, tot dusver alleen in de Omloop Het Volk schitterde en er niet in slaagde meer aansprekende eendagskoersen naar zijn hand te zetten, daar laat Van Vliet het systeem-Post in zijn oude glorie herleven. Een sterk blok van voren; het maakt niet uit wie van de ploeg wint. Zoals hij dat zelf in 1987 als actief renner in Gent-Wevelgem aan den lijve ervoer. ,,Wielrenners vormen een team'', zegt van Vliet. ,,Het woord zegt het al. De kracht moet van het collectief uitgaan.''

In de Ronde van Vlaanderen arriveerde de grijze Farm Fritestrein te laat op het station. De wagons waren perfect aan elkaar gekoppeld, maar de drang om de mooiste, de meest flitsende te zijn, leefde te sterk in de groep. Daarom ging het mis en rolden er, toen de emoties nog echt los moesten komen bij de renners, striemend harde woorden uit de monden van de leidinggevenden.

Gisteren klopte het spoorboekje tot in detail. Acht koplopers bestreden elkaar in de 62ste editie van Gent-Wevelgem de zege. Numeriek had van Vliet met Van Petegem, Geert van Bondt en Andreas Klier weer de beste papieren. Bang voor een nieuwe flater, want bedeesd voor een uitval van Museeuw, oud-TVM'er Tristan Hoffman of de lepe Vanhaecke, fluisterde Van Vliet in de finale zijn kopman Van Petegem in het oor de aanval te laten openen.

Het was een gok, maar de slaagkans bereikte in no time een honderdprocentscore, toen noch één van de twee Cofidisrenners noch een alleengaande er trek in had de eerste demarrage van Van Bondt te counteren. De Belgische knecht en kamergenoot van Van Petegem bleef weg en boekte zo de mooiste overwinning in zijn loopbaan. Maar eer het zover was diende hij een lange lijdensweg af te leggen. ,,Ik dacht terug aan Tchmil. Hoe die zondag in Vlaanderen gestorven was. Ik ben wel drie keer gestorven, maar dacht ook: als de groep mij terugpakt, zal Peter wel winnen.''

Acht jaar is Van Bondt (29) nu een toegewijde, zichzelf wegcijferende, modale prof en in die tijd boekte hij ook acht overwinningen. Hij heeft geen aspiraties dat gemiddelde op te vijzelen. ,,Ik kan geen kopman worden. Ik heb één probleem: ik heb te veel stress. Ik kan daar absoluut niet mee omgaan. Ik kom uit een klein dorpje, ik ben een kleine renner en zal dat altijd blijven.''

Van Bondt gaat daar waar Van Petegem ook gaat. Hij kent zijn meester al van de schoolbanken. Als wielrenner ontmoetten ze in 1993 bij het kleine Trident. De wegen scheidden nadien, maar in '98 kwamen de boezemvrienden elkaar bij TVM weer tegen. Voor Van Bondt werd het een pechseizoen. Tijdens een training werd hij aangereden door een fietser en brak drie nekwervels. ,,Ik heb geluk gehad. Voor hetzelfde geld was de hartslagader geraakt. Dan had ik hier niet gezeten. Ik heb er nog steeds schrik van. Ook al omdat de dokter tegen mij heeft gezegd dat bij een nieuwe zware val de rolstoel waarschijnlijk klaarstaat voor mij.''

Van Bondt beleeft zijn beste seizoen tot nu toe. In dienst van het systeem sprokkelde hij ook nog twee tweede plaatsen bij elkaar: in Kuurne-Brussel-Kuurne (winnaar Tchmil) en in de E 3-prijs, die een kopie was van Gent-Wevelgem. Toen won ook de kopman niet, maar werd Ivanov niet terug gehaald.

Normaliter is Gent-Wevelgem een sprintkoers. Door de absentie van de zieke Cipollini en de rustnemende Vainsteins hadden minder ploegen baat bij een massasprint en kregen vluchters de ruimte. Van de spurters die er wel waren, is Steels niet scherp, roept Blijlevens al een jaar of zes als een vleesgeworden excuus-Truus dat Gent-Wevelgem ooit 'zijn' koers zal worden en zag Zabel zijn kansen op potsierlijke wijze gedecimeerd. Zabel werd door twee loslopende paarden, die lange tijd het peloton dolden, uit het zadel gelicht. De Duitser kwam met de schrik vrij.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden