Met een rauw randje

Trouw trok door Nederland en testte 'tempels' van velerlei soort. Vandaag het slot: Jozefkapel, stadsklooster Den Haag.

Het eerste wat opvalt

Dit is een bijzondere aflevering: het is de laatste. Ruim zeventig keer schoven Stijn Fens of ik aan bij een religieuze viering. We reisden daarvoor van de Waddeneilanden tot Antwerpen, van Strijen tot aan Nieuw-Beerta en ertussenin. Het was spannend. Elke keer weer een stap in het onbekende. Het achterom gluren vanaf de kerkbank. Een onderzoekende blik van een dominee. Soms was het bevreemdend of beklemmend. Maar net zo vaak ontroerend, verwarmend of eenvoudig mooi.

Deze keer blijf ik in een vertrouwde omgeving. Want vijftien stappen naar links vanuit mijn kantoort en ik sta in een kapel. Het is de Jozefkapel in Den Haag, die bij het stadsklooster hoort. Veel Hagenaars weten niet dat het stadsklooster er is. En dat er ook nog drie broeders in wonen: Frans, Lex en Wim. Broeder Frans las de rubriek graag, dus deze aflevering is stiekem ook een beetje voor hem.

undefined

Wat voor dienst is het?

Het is een viering voor Haagse dak- en thuislozen. Na de dienst is er een maaltijd. Ze verzamelen zich iedere vrijdag bij het klooster. Jong, oud, sommigen afgeleefd. Dit stadsklooster is een levendige plek, er is hier ook een basisschool gevestigd en een maatschappelijke stichting. In de winter stoken de bezoekers van de daklozendienst een fikkie in een vuurkorf. Meestal is de sfeer gemoedelijk, dat kan ik horen als mijn kantoorraam open staat, soms moet er even iets uitgevochten worden. Ik heb straatpastor Mariëtte één keer tussenbeide zien springen. Een stoere vrouw, voor de duvel niet bang.

Mariëtte gaat voor in de viering. We zitten met een man of twintig in de kerkbanken. Geroezemoes. Geouwehoer. De geur van zware shag en sterke drank. Veel schouderklopjes en handen die in elkaar drukken. De straatpastor doet haar sjerp om, legt haar papieren op een kanseltje van plexiglas en begint met een gebed. Ze zegt dat we vandaag Alf gaan herdenken, die onlangs overleed. Ernstig geknik.

undefined

De schriftlezing

Of er iemand is die uit de Bijbel wil voorlezen. Ronald wil graag. Opnieuw geroezemoes. En dan ineens: "Hee, je slaat een regel over!" "Nou", zegt Ronald in plat Haags, "lees jij dan zelf. Je wil me alleen maar interrumperen." Hij leest gestaag verder en krijgt een klein applaus. Hij loopt trots terug. De pianist begint aan een intermezzo.

Ronald is nogal recht voor de raap. Hij roept achterom: "Hij kennie spelûh man!" Straatpastor Mariëtte laat zich niet van haar stuk brengen. De pianist ook niet trouwens. We herdenken Alf Berendse, straatdichter, publicist en oprichter van Drugpunt, een belangenvereniging van drugsgebruikers. Ze houdt een foto met Alf erop in de lucht en vertelt dat hij een creatieve, integere man was. En hoe hij stilletjes van het toneel verdween. Ze eindigt met een gedicht van hemzelf. Het is tijd om kaarsjes aan te steken.

undefined

Reden om er niet naartoe te gaan

Dit zijn diensten met een rauw randje. Daar moet u wel tegen kunnen.

undefined

Reden om er wel naartoe te gaan

Hier wordt geleefd, gezongen, gelachen en getroost. Pastor Mariëtte loopt langs alle banken en vraagt aan iedereen voor wie ze mag bidden. Hier wordt niemand overgeslagen.

Dit is de laatste aflevering van de Tempeltest. Vanaf september staat op deze plek een nieuwe rubriek.

undefined

Stadsklooster

In februari 1861 kwamen de eerste zeven Broeders van Maastricht naar Den Haag. Nu wonen er nog drie in het klooster aan het Westeinde. De bijbehorende Jozefkapel is gebouwd in 1877. Op vrijdag is er een viering van het straatpastoraat, om 17.00 uur. Ook worden er migrantendiensten gehouden.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden