Met een mini-capsule naar het middelpunt van de aarde

AMSTERDAM - Bijna alle missies die Jules Verne verzon zijn inmiddels uitgevoerd, alleen zijn reis naar het middelpunt van de aarde is nog fictie. Het wordt daarom tijd voor actie, schrijft de Amerikaanse geoloog David Stevenson vandaag in Nature. Stevenson wil echter niet, als de helden van Verne, via een vulkaan afdalen naar de spelonken van de aarde; hij wil een scheur slaan in het aardoppervlak en daar vloeibaar ijzer in gieten.

De zwaartekracht brengt het ijzer, dat een kleine capsule omhult, naar het centrum van de aarde, terwijl de dynamiek van het magma ervoor zorgt dat de scheur zich aan de achterkant weer sluit.

Voorwaar een ambitieus plan, maar theoretisch is het geen probleem, beweert de wetenschapper van het fameuze Caltech in Pasadena. Volgens Stevenson plant de met ijzer gevulde scheur zich met een snelheid van vijf meter per seconde voort, en is de capsule na een week op de plaats van bestemming.

Daar is wel wat voor nodig. Allereerst moet de scheur groot genoeg zijn: 300 meter diep, 300 meter breed en tien centimeter dik. Dat vereist een aardbeving met een kracht van zeven op de schaal van Richter, of een waterstofbom van een paar megaton. Die hebben we nog wel ergens liggen, schrijft hij laconiek.

In zo'n scheur past 10000 kubieke meter, oftewel 100000 ton ijzer. Dat lijkt veel, maar zo'n hoeveelheid wordt door alle hoogovens in de wereld samen in een uur geproduceerd.

Met het ijzer reist een capsule mee: niet groter dan een grapefruit, bestand tegen de immense druk en temperatuur, en voorzien van allerlei meetapparatuur. De vraag is hoe die meetgegevens weer terug op het aardoppervlak kunnen komen. Akoestisch moet het worden, heeft Stevenson bedacht, bodemtrillingen waarin de informatie over het binnenste van de aarde zit verpakt.

Jammer genoeg is zelfs van een krachtig signaal aan het aardoppervlak niet meer over dan een trilling ter grootte van een atoomkern, het tienmiljardste deel van een millimeter. Geen nood, Caltech heeft de beschikking over LIGO, een uiterst gevoelige opstelling die gravitatiegolven probeert te meten. Als we LIGO voor even nou eens niet op de ruimte maar op de aardkern richten, zijn die minitrillinkjes wel op te vangen. Dus, besluit Stevenson, waar wachten we op?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden