Met een kalknagel naar de arts? Dan zelf de rekening betalen

VVD-fractieleider Halbe Zijlstra pleit voor verdere bezuinigingen. Niet op onderwijs en infrastructuur, maar onder andere op zorg. Valt daar nog wat te halen?

JEROEN DEN BLIJKER

Opnieuw bezuinigen? Dan ook op de zorg, vindt Halbe Zijlstra, fractievoorzitter van de VVD. Vraag is: waar?

Daarover heeft de liberaal ook wel wat gedachten. Is alles wel nodig wat nu nog in het basispakket zit, vraagt hij zich af in het interview met het Financieele Dagblad. En waarom zet het kabinet niet meer in op 'scheiden van wonen en zorg', waardoor de bewoner van een verzorgings- of verpleeghuis een reële huurprijs moet betalen.

Zijlstra werkt deze gedachten echter niet verder uit. Volgens zijn woordvoerder vooral omdat hij 'de discussie niet verder voor de voeten wil lopen'.

Of zou er iets anders spelen? Roepen dat er bezuinigd moet worden op de basisverzekering is één, bezuinigingen realiseren is iets anders. Zie de rollator die Den Haag liefst acht jaar lang in een wurggreep hield. Een ingreep van nog geen 20 miljoen euro, maar wel dankbaar voor oppositiepartijen als de SP. Terwijl dit kabinet miljarden zal moeten ophoesten.

Is het basispakket, dat ongeveer 90 procent van de noodzakelijke zorg dekt, dan heilig? Nee, zei vorig jaar nog het college voor zorgverzekeringen (CVZ). De samenleving is gemedicaliseerd, we zijn gewend om voor een hoestje of kalknagel naar de dokter te gaan. Waarom dan ook niet zelf betalen?

De vertaling van deze opvatting naar de praktijk bleek voor datzelfde CVZ een stuk ingewikkelder. Minister Schippers hoopte 1,3 miljard euro te kunnen schrappen op vergoedingen voor aandoeningen met een lage 'ziektelast'. Maar het CVZ slaagde er niet in deze wens te vervullen. De behandeling van longontstekingen en bronchitis kosten jaarlijks bijvoorbeeld 220 miljoen.

Maar wat zijn de gevolgen als dit niet meer vergoed wordt? Lopen mensen dan te lang onbehandeld door? Zo is er voor iedere aandoening met een beperkte ziektelast wel een argument te vinden om vooral niet te (diep) te snijden. Vruchtbaarheidsbehandelingen (93,2 miljoen), oorpijn (123,8 miljoen), ernstig tandverlies en urine-incontinentie (samen ruim half miljard); volgens deskundigen allemaal een beperkte ziektelast. Maar op voorhand dankbare munitie voor een pittig politiek debat.

Ook het scheiden van wonen en zorg is lastig. Dit kabinet begon er schoorvoetend mee. Zeker in tijden van een woningmarkt in mineur is de opbrengst onzeker. Wordt langs deze weg niet het ene gat gedicht met het andere, bijvoorbeeld omdat nu steeds meer mensen huurtoeslag moeten aanvragen?

In de zorg heeft verder iedereen zo zijn deelbelang. Veelzeggend is bijvoorbeeld dat de oproep van Schippers om suggesties voor bezuinigingen bij haar in te leveren geen opvallende voorstellen opleverde.

Preventie, een betere therapietrouw, het aanpakken van verspilling: het zal allemaal wel helpen om de gaten te vullen. Maar de opbrengst is ook onzeker omdat het hier vaak gedragsveranderingen betreft. Of Financiën met zulke bezuinigingen akkoord gaat, is de vraag.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden