Repatriëring

Met de zeilboot uit Australië terug naar Nederland: ‘Waar zijn we aan begonnen?’

Jordy van der Voort (links) en Daniel Wiessing zeilen spoedig vanuit Australië terug naar Nederland.Beeld Daniel Wiessing

De backpackplannen door Australië van Jordy van der Voort en Daniel Wiessing werden ruw verstoord door de coronacrisis. Ze besloten vanuit Australië naar Nederland terug te varen. ‘Wij zijn niet roekeloos.’

Melbourne, eind maart 2020. Jordy (29) van der Voort rijdt in een om­gebouwde vrachtwagen, tevens zijn onderdak, door de zuidelijke metropool in Australië, waar hij al een klein jaar backpackt. Straks verkoopt hij de truck door en heeft hij niets meer. De vlucht naar zijn volgende bestemming, Bali, is zojuist gecanceld vanwege, jawel, de corona-uitbraak. Het ziet er somber uit, tot ­Jordy op zijn telefoon op de veiling van een zeilboot stuit.

“Jaaa, dacht ik. Een jongensdroom.” Hij belt direct met de ­veilingmeester, vraagt advies aan de partner van zijn moeder in Nederland, een botenkenner, en doet een bod ver onder de minimumprijs. Een kansloze zaak, verzekert zijn stiefvader nog, maar tot ieders verbazing wordt het bod van Jordy niet overtroffen. Omgerekend 18.000 euro legt hij uiteindelijk neer. Een schijntje, zegt de veilingmeester. “Je bent de trotse eigenaar van de boot”, ­bevestigt hij niettemin aan de telefoon, terwijl bij Jordy het besef ­indaalt wat hij zojuist heeft gedaan.

De decennia oude zeilboot, die hij nog nooit heeft gezien, rust ergens in de haven van Gold Coast, een stad in de staat Queensland, honderden kilometers ten noorden van Melbourne. Daar rukt het coronavirus inmiddels op, mogelijk sneller dan in andere delen van het land. Steden in Queensland zitten op slot, in tegenstelling tot bijvoorbeeld Melbourne. Het beleid over hoe om te gaan met de uitbraak verdeelt de staten in het land.

Avontuur

Uit vrees voor besmetting ziet Jordy een repatriëring per vliegtuig, zoals het ministerie van buitenlandse zaken poogt te organiseren voor in het buitenland gestrande Nederlanders, niet zitten. In Australië ­blijven is ook geen optie, denkt hij. Maanden in isolatie op de zeilboot en per zee weer terug naar Nederland, lijkt hem dan de beste optie – maar vooral een mooi avontuur.

Intussen bivakkeert ook ­Daniel Wiessing al enkele weken ­ergens Down Under. De coronamaatregelen maken een abrupt einde aan zijn plan om er maanden te werken, te feesten en te reizen. Daniel (23) wil naar huis en plaatst een ludiek bericht op Facebook: ‘Wie wil mee zeilen naar Nederland?’ Tussen de honderden likes en reacties meldt zich ene Jordy. Ze besluiten de gok te wagen en elkaar begin april, na voor beide een lange binnenlandse tocht, te treffen bij de zeilboot van zo’n 15 meter lang, de ‘Samara’.

De zeilboot, 15 meter lang, moet begin mei gereed zijn.Beeld Daniel Wiessing

“Ik kwam aan, toen was Jordy er net een uurtje. We hebben wel even gedacht: waar zijn we nou weer aan begonnen?”, zegt Daniel, die vorig jaar is gestopt met zijn studie ­geschiedenis. “Ik ben altijd wel impulsief, maar dan zit je opeens met zijn tweeën op een boot.” Jordy: “Er moest ook nog veel aan gebeuren, we zijn al twee weken aan het voorbereiden.”

Helemaal onervaren zijn ze niet, al is zeilen over bijvoorbeeld de Indische Oceaan wel iets anders dan over de Nederlandse binnenwateren, weet Jordy, voormalig manager bij een koffieketen. “We krijgen gelukkig veel hulp van ervaren zeilers hier in de haven en stellen een checklist samen van dingen die we moeten doen. Een likje verf, de verstaging en de motor op orde brengen, de boot opschuren en de reddingssloep laten testen. En natuurlijk de bekabeling van de boot leren kennen.”

Daniel: “We moeten vooral rekening houden met het weer, zeggen ze allemaal. We gaan veel schakelen met een weerman, via de satelliet­telefoon, zodat we onze koers kunnen bijstellen.”

Weinig wind

Die koers leidt hen volgens de planning langs onder meer Indonesië, Mauritius, Madagaskar en Brazilië, uitgestippeld met behulp van een boek met 1000 zeilroutes. En wat adviezen van ervaren zeilers, ­zoals een man die zegt tussen 1975 en 1985 op hun boot te hebben ­gewoond.

Een route via bijvoorbeeld het ­Suezkanaal, waarbij ze de evenaar passeren, kunnen ze beter mijden, zegt Jordy. “Daar is zo weinig wind, dat we misschien wel weken stilliggen. Wel gaaf, midden op de oceaan, maar niet zo handig voor nu.”

De mannen vertrekken op 4 mei, als de voorbereidingen klaar zijn, en verwachten wel een jaar onderweg te zijn. Om de paar weken hopen ze ergens aan te meren, als ze daar ­tenminste welkom zijn in tijden van ­corona. De kans is groot dat havens de mannen weigeren. “Dan varen we een stukje verder”, zegt Daniel droog. Tijdens de reis houden de jongens ook een Instagram-account bij.

Oppassen met zwemmen

Met een zeilboot de wereld over: het klinkt als dagdromen, als grootspraak. Of ze bang zijn? “Natuurlijk”, roepen ze tegelijk. Er liggen heel wat gevaren op de loer. Wat te denken van de zwermen haaien, krokodillen en kwallen die ze ­geografisch gezien ongetwijfeld ­zullen passeren.

“Die komen niet op onze boot, maar we moeten oppassen met zwemmen”, zegt Daniel. “En in sommige gebieden goed opletten dat we niet tegen rotsen varen. Zo zijn er veel dingen waar we bang voor zijn, maar we bereiden ons niet voor niets weken lang voor. We zijn echt niet roekeloos.“

Familie en vrienden maken zich zorgen, zeggen ze. Vooral de moeder van Daniel is momenteel in alle staten, zegt hij. “Maar ze zegt ook dat dit het avontuur van mijn leven is, ze wenst me veel plezier.“ Jordy: “Mijn vrienden maken wat grapjes, dat ze korting op mijn grafsteen ­krijgen als ze die nu vast bestellen.”

Voor de zekerheid nemen ze een ervaren zeiler mee aan boord, die bij stressvolle momenten kan bijsturen en bij voorkeur geregeld wordt afgelost door een volgende. Verder gaan aan boord: stapels wetsuits, dozen vol blikvoer en vooral veel rum, lacht Jordy. “Dat zullen we nodig hebben.”

Lees ook:

In de natuur van Nieuw-Zeeland merkte Jeroen niets van corona, nu zit hij vast in een blokhut

De corona-uitbraak was een complete verrassing voor Jeroen Stroetzel, toen hij vanuit de fjorden in Nieuw Zeeland terugkwam in de bewoonde wereld. Inmiddels zit hij vast in een blokhut. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden