Met de spelling van extravert gaat het steeds beter

Een extroverte vrouw', zo werd Adèle Bloemendaal afgelopen zaterdag in de bijlage Tijd genoemd. Niet één keer, maar liefst drie keer spelde de krant extravert als extrovert. Dat was dus geen toevallige, maar een systematische verschrijving, die bovendien verklaarbaar is.

Extravert is samengesteld van extra (Latijn voor buiten) en het voltooid deelwoord van het Latijnse werkwoord vertere (keren). Letterlijk betekent extravert dus naar buiten gekeerd. Het woord duikt rond 1930 op in onze taal dankzij belangstelling voor de psychologie, vooral van Jung. Aanvankelijk werd in plaats van extravert soms geëxtraverteerd gebruikt, maar dat woord is nooit courant geworden.

Dat extravert vaak met een o gespeld wordt, komt mede doordat het een tegenstellingenpaar vormt met introvert, dat wél met een o geschreven moet worden. Bovendien spellen sommige omringende talen (Italiaans, Zweeds) het woord met een o, terwijl enige andere talen (Engels en Spaans) varianten met a en o kennen, waarvan die met een o (bv. extrovert in het Engels) het gewoonst is. Dat zijn verzachtende omstandigheden voor onze, eigenlijk onjuiste spelling van extravert met een o.

In Nederlandse kranten wordt extravert de laatste jaren in circa 15 procent van de gevallen als extrovert gespeld. De historische krantendatabase Delpher laat zien dat die verhouding vroeger anders lag: van de 191 keer dat het woord tussen 1930 en 1960 in Delpher te vinden is, wordt het 85 keer als extrovert gespeld. In feite zijn we extravert dus beter gaan spellen, althans in overeenstemming met de officiële spelling.

tdb@taalbank.nl

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden