MET DE MUZIEK MEE

Zes jongens met lange haren en korte broeken. De metalgroep The Gathering uit Oss wil muzikale sfeerschilderijtjes maken. Van keihard naar lief en dromerig. Een deel van het metalpubliek moet daar nog aan wennen. 'Always', de eerste cd van de band verschijnt deze week.

Een rustige middag op het Brabantse platteland. Boven de akkers en weilanden trilt de warme lucht. Het enige dat de stilte doorbreekt is het gekwetter van vogeltjes en het geluid van een eenzame auto die voorbij rijdt.

Ineens is het gedaan met de rust. Uit een schuur bij de boerderij klinkt plotseling het snoeiharde geluid van een heavy metal-band. Gitaren scheuren, drums roffelen en de zanger gromt als een in het nauw gedreven ijsbeer. Het is niet voor niets dat The Gathering oefent op zo'n afgelegen plek. Hier kunnen ze veel herrie maken.

Popkenners uit Brabant vertellen dat The Gathering symfonische death-metal maakt. Keiharde hard rock gecombineerd met melodieen die je normaal alleen bij klassieke orkesten tegenkomt. Maar met dat death metal-etiketje is de band niet blij. "We willen eigenlijk niets te maken hebben met dat gedoe" , zegt gitarist Jelmer Wiersma (17). "Het is allemaal te agressief. Dat soort bands zingt alleen maar over dood en verrotte kinderlijkjes."

Maar omdat de muziek van de band zo moeilijk te plaatsen is, wordt de band door buitenstaanders nog steeds op een hoop geveegd met death-metal bands. Het is erg moeilijk om dat etiketje kwijt te raken. The Gathering maakt sfeermuziek, vinden de bandleden. Sprookjesachtige klanken die eerder aan het spookhuis op de Efteling doen denken, dan aan de bloederige horrorfilms waar andere metal-bands graag mee worden vergeleken. De nummers van de band zijn zo opgebouwd dat er verschillende gevoelens in te horen zijn. Het ene moment klinkt de muziek nog heel lieflijk en dromerig, om het volgende moment nachtmerrieachtig te worden.

Voor een metal-band houdt The Gathering er dan ook vreemde muzikale voorkeuren op na. "Ik ben helemaal gek van Enya en vooral van Dead Can Dance" , zegt Rene Rutten (19), de tweede gitarist van The Gathering. "Ik draai bijna niets anders meer." Rene's favorieten zijn gespecialiseerd in het maken van zeer zweverige, rustige muziek. Zo lijkt de zang van Enya nog het meest op fluisteren. Een heel verschil met Bart Smits (20), de zanger van de band. Bart is het tegenovergestelde van Enya. Hij zingt met de diepe, grommende grafstem die typerend is voor death-metal bands. Bart: "Ik wil eigenlijk wel op een andere manier gaan zingen. Dan zijn we die overeenkomst met death-metal ook kwijt. Maar ik heb altijd al zo gezongen en dan is het heel moeilijk om je stem weer op een normale manier te gebruiken. Dat leer je niet een twee drie. Bovendien moet ons publiek er aan wennen."

Binnen het heavy metal-wereldje bestaan veel vooroordelen tegen groepen die niet spelen 'zoals het hoort'. Bart: "Sommige metalfans vinden onze muziek meteen al niks, als ze erachter komen dat wij keyboards (toetsen) gebruiken. Dat hoort niet, vinden ze. Ook al hebben ze nog geen noot muziek gehoord." Bassist Hugo Prinsen Geerlings (18): "Gelukkig komt daar verandering in. Het publiek wordt minder eenkennig."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden