Messiasbelijders / Nieuw platform sabbatsvierders

Het Messiaans Platform is nieuw leven ingeblazen. Het wil evangelicale kerkjes samenbrengen die zich sterk richten op het jodendom.

Ze zijn zeer evangelisch, maar ’kerken’ doen ze op zaterdag (sabbat, de joodse rustdag). Ze vieren het bijbelse Loofhuttenfeest en Pesach, maar niet het heidense kerstfeest.

Anton de Ruiter uit Apeldoorn wil ze daarbij helpen met een ’Messiaans Platform’. „Dat moet de lijm worden tussen gemeenten, een netwerk dat tussen het christendom en het jodendom inhangt.”

De Ruiter noemt zichzelf ’Messiasbelijdend’: Jezus is de Christus, maar dan op z’n joods, Messias. Jezus heet onder messiasbelijders ’Jeshua’.

„We zijn christenen uit de heidenen en belijden hetzelfde als onze joodse broeders”, zegt Willem Verdouw, voorganger van de evangelische Immanuel-gemeente in Alblasserdam en betrokken bij het platform.

Immanuel Livestro (’Ik ben een heiden die gelooft in Jeshua’) van Streams of Power Ministry International in Harderwijk, schat het aantal messiasbelijdenden in Nederland op een paar duizend.

Onder evangelicalen maakt het inwisselen van zondag, de christelijke rustdag zondag voor de sabbat een opmerkelijke opkomst door. In totaal vieren zo’n 30.000 Nederlanders de sabbat. Meest joden, maar ook zevendedagsbaptisten en -adventisten.

De evangelische sabbatvierders kennen elkaar zo’n beetje. Het Messiaans Platform moet hen samenbrengen, als het aan De Ruiter ligt. „We hebben twee vergaderingen gehad, met leiders van twaalf, dertien gemeenten en huisgroepen, die zo’n 700 tot 1000 leden vertegenwoordigen. Officieel bestaan we nog niet, maar dat komt wel.”

Het oprichten van een Messiaans Platform is niet nieuw. Het bestond al, maar ging in 2002 ter ziele, zegt Immanuel Livestro, zelfverklaard ’visionair’. Het ’oude’ platform werd opgeheven door ’meningsverschillen over de besnijdenis’. „Daar komt de onderdrukking van de vrouw bij, waar ik niet voor voel.”

Het zijn de gebruikelijke discussies. Moeten christenen zich laten besnijden? En welke rol is er voor de vrouw weggelegd? Volgens Livestro neigde het vorige platform te veel naar ’het ultra-orthodox joodse’. „Het was net als het Nederlandse calvinisme, zo streng.”

Strubbelingen over de koers kenmerken de groepen en groepjes sabbatsvierders. De gemeente Noachs Duif van Livestro is er al aan ten onder gegaan.

In het oude platform was Bert Woudwijk actief. Diens Shalom-gemeente in Dordrecht had tot voor enkele jaren een evangelisch-charismatische signatuur, met een vurige liefde voor Israël. Maar in het nieuwe platform past hij niet meer. Woudwijk is, zegt Livestro, „nu helemaal Jezus kwijt”.

Dat laatste klopt: voorganger Woudwijk is hard op weg om ’gioer te doen’ – uit te komen als, uiteraard orthodox, jood.

Dat is niet de bedoeling van het nieuwe platform. Maar hoe ’joods’ moet je zijn of mag je wezen om daaraan mee te doen? Neem het besnijden van jongetjes. Anton de Ruiter, coördinator van Bnei Awraham (100 leden) in Amersfoort: „Als een echtpaar ervoor kiest hun zoon te laten besnijden, dan houd ik dat niet tegen. Die vrijheid hebben ze.”

Dat gaat Willem Verdouw uit Alblasserdam te ver. „Paulus is daar heel duidelijk over: als je bij Jeshua hoort, is dat je besnijdenis.”

Volgens De Ruiter wijkt zijn groepering af van de christelijke leer. „Wij hangen de Hebreeuwse leer aan.” Maar van joodse zijde ondervindt hij geen grote sympathie. Hij werkt bij het opzetten van het Messiaans Platform samen met John (’Jochanan’) Castelijn uit Den Haag. Ze kennen elkaar uit Amsterdam, waar ze beiden actief waren in de Messiasbelijdende joodse gemeente Beth Yeshua van rabbijn Lion Erwteman. De Ruiter stichtte de gemeente Bnei Awraham, Castelijn begon Lema’an Tsion.

Beth Yeshua is met 250 leden belangrijk in Messiasbelijdend Nederland, maar uitgerekend die doet niet mee. De Ruiter: „Wíj willen wel, maar Erwteman wil ons niet.”

Dat laatste is zacht uitgedrukt. Erwteman: „De Ruiter en Castelijn hebben bij mij wel wat opgepikt, maar verder hebben ze een gebrekkige theologische bagage. Er is behoefte aan goedgefundeerde gemeenten, gezonde celdeling zogezegd. Ik beschouw Bnei Awraham en Lema’an Tsion als ongecontroleerde celdeling. Ja, dat noemen ze ook wel kanker.”

Voor Erwteman staan de initiatiefnemers voor een ’triomfalistisch’ christendom, met een ’selectieve Israël-liefde’. „Uiteindelijk willen ze het jodendom in de greep houden.” Ook hun houding tegenover de bijbelse geboden vindt Erwteman selectief. Ze houden de sabbat in plaats van de zondag, eten geen varkensvlees, maar verder is het erg beperkt. „In de Tora staat dat de vreemdeling, de niet-jood, álle geboden – ja, ook de besnijdenis, al krijgt dat gauw te veel nadruk – als leefregel heeft te volgen. Jezus heeft dat niet afgeschaft. Ik betwijfel of al die messiasbelijders en sabbatsvierders wel echt teruggaan naar het joodse karakter van het evangelie.” Erwteman is, zegt hij, lid van een internationaal netwerk van geestverwanten in de VS en Israël. „Die mensen van het Messiaans Platform zijn níet erkend en beëdigd.”

Dat het platform vogels van diverse pluimage telt, vindt Erwteman niet erg. Toch doet hij niet mee. „Kwestie van beeldvorming. Ik wil niet tussen allemaal christelijke gemeenten zitten. Als ik al mee wil doen aan een platform, dan één met alleen joden.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden