MENSEN OP DINSDAG

af en toe impotent is sexy

De Amerikaanse filmindustrie, de belangrijkste schepper van stereotype sekssymbolen, is op een zoek naar een andere held. Op dit moment wordt zwaar geinvesteerd in Jack Ryan. Hij is een man met vliegangst, die het liefst lekker thuis zit en een zwakke rug heeft. Hij is gelukkig getrouwd en dol op zijn kinderen. Een man waar de gemiddelde vrouw, die allang is uitgekeken op die namaak-James Bond in haar dagelijks leven, waarschijnlijk van droomt. Ryan is een creatie van schrijver Tom Clancy en zal worden gespeeld door Harrison Ford.

Jack Ryan is net als Bond spion. Hij werkt voor de Amerikaanse inlichtingendienst CIA, maar moet het meer hebben van zijn intelligentie en analytisch vermogen, dan van zijn wapentechniek. Hij is marinier geweest, heeft gestudeerd, heeft gewerkt in de financiele wereld op Wall Street, gaf les aan de universiteit en trad daarna pas bij de CIA in dienst. En o ja, Ryan is rijk. Mannen met geldproblemen zijn nu eenmaal nooit sexy. In plaats van het versieren van karate-keizerinnen en vechten met krokodillen, zit Ryan urenlang met een kop koude koffie en een pizza vingerafdrukken te bestuderen. Hij drinkt af en toe te veel, is nicotineverslaafde, gaat gebukt onder gebrek aan zelfvertrouwen en kampt periodiek met aanvallen van impotentie.

Ryan was al eerder te zien als achtergrondfiguur in de film The hunt for Red October. In die film werd hij gespeeld door Alec Baldwin. De eerste film met Ryan als belangrijkste personage, Patriot Games (de IRA wil een lid van de Britse konink lijke familie kidnappen) komt volgende maand in Europa uit.

Schrijver Tom Clancy over zijn weinig glamourvolle held: "Ik wilde Ryan geloofwaardig houden. Ik ken niemand in de spionage-wereld die in een Bentley rijdt, en altijd achter vrouwen aan zit. Ze zouden hun werk niet lang volhouden."

standje heen en weer

Het lijkt op de traditionele missionarissenstand: de man boven. Maar in plaats van het gewicht te laten rusten op de bovenarmen, ligt de man met zijn bovenlichaam bovenop dat van de vrouw. De beweging is rustig en wiegend. Het recht-op en neer is er niet meer bij.

Het gaat hier niet om seks voor bejaarden en ook niet om seks voor vermoeide carrieremannen. Het gaat om een 'nieuw' standje, dat is beschreven door seksuoloog Edward Eichel (de man heet echt zo) in zijn boek 'The perfect fit'.

Na de seksuele revolutie in de jaren zeventig, het G-plekje in de jaren tachtig (nog steeds een zoektocht voor velen) is het nu het decennium voor het Standje heen en weer.

Critici zeggen dat het standje allang bekend is in de seksuologie, maar Eichel zegt dat deze variatie verdergaat, waar de andere stoppen.

Voordeel van het standje: er is enige oefening voor nodig. Naarmate je het vaker doet, gaat het beter. Zowel vrouwen als mannen komen volledig aan hun trekken. Het bevordert een monogaam seksleven en dat is in deze tijden mooi meegenomen. Het schijnt zo lekker te zijn, dat geen van beide partners nog behoefte heeft aan bevrediging buiten de deur.

Eichel tegen persbureau Reuter: "Geslachtsverkeer is eigenlijk de minst bevredigende seksuele relatie. De man voelt zich schuldig omdat hij de vrouw niet bevredigt, en de vrouw voelt zich alleen maar gebruikt als lustobject, als zij geen orgasme krijgt."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden