Même Jalabert, ook hij dus...

In een plaatsje op Corsica probeer ik een krant van vandaag te kopen. Dat lukt niet, of het moet Le Journal de Corse zijn. Na drie pogingen vind ik een La Provence van gisteren. Who needs yesterdays papers? Mooi lied, maar ik ben er nu blij mee.

De kop is geweldig. In dikke letters staat er "Même Jalabert". Zelfs Jalabert.

De pleuris lijkt in Frankrijk licht losgebroken, nu ook de chou-chou van de Franse televisie deemoedig het hoofd heeft moeten buigen. Zijn test uit 1998 was nog geladen. Jalabert heeft eerst geroepen dat hij niet wist wat zijn artsen vroeger deden en heeft er een nachtje over geslapen. Vervolgens heeft hij zijn opdrachtgevers in Frankrijk gebeld en heeft drie stappen terug genomen, richting schaduw. Hij wil de zaken goed overdenken en dan zijn eigen verdediging kan voeren, zo heeft hij aangekondigd.

Jalabert is altijd een speciale geweest. Ik kan me de krantenkop voorstellen, hoewel ik van het slag ben dat al jaren zegt 'voor niemand mijn handen in het vuur te steken'. Voor niemand dus, maar Jalabert had wel iets vertrouwenwekkends. Hij was rustig als collega, zei niet juichend gedag, praatte nooit met buitenlandse collega's, maar een ferme hoofdknik of een zacht 'bonjour' was al heel wat. Ik moet eerlijk zijn: ik mocht hem wel, ondanks dat misschien wel norse in zijn voorkomen.

Het schijnt nu zo gegaan te zijn: hij heeft zelf meegewerkt aan een onderzoek van een Franse senaatscommissie. Op vrijwillige basis. Er zou gewerkt worden met anonieme antwoorden, maar op enig moment heeft men binnen die commissie de ernst van de zaak ingezien en heeft men man en paard genoemd.

Jalabert zei verbaasd en geschokt te zijn, hij had altijd geloof in zijn artsen van die tijd gehad en wist niet wat zij uitvoerden. Dat klinkt naïef, maar ik geloof hem eigenlijk wel. Dat is ook weer naïef, maar zo zit ik dan maar in elkaar.

De Franse televisiebazen hebben inmiddels Cedric Vasseur aangewezen als vervanger in de commentaarcel en wat de radiorubriek van RTL gaat doen, is nog niet bekend.

Staat het land nu op zijn kop? Vanaf Corsica bezien, kan ik dat moeilijk zeggen. De Tour wacht op niemand en zal zaterdag rustig van start gaan.

Même Jalabert is toch een tekst die even beklijft. Ook gij, broeder. Het leger wordt groter en groter en nadert het punt waar de "brothers in arms", de heren Armstrong en Ullrich laatstelijk op wezen: iedereen deed het. Ik weet niet of dat bewezen kan worden; er zullen toch wel een paar mannen gevonden hebben dat het ook anders kon, of ben ik te naïef?

Die Franse senaatscommissie heeft overigens aangekondigd dat op 18 april een grotere lijst naar buiten gebracht zal worden met namen van renners die in de Franse rondjes van 1998 en 199 niet schoon waren. Het zal dus zweten worden voor mannen die toen rondreden en nu nog een positie in het wielrennen innemen.

Overigens wordt er in Frankrijk (en dus ook op Corsica) wel steeds bij gezegd dat Jalabert niet meer geschorst kan worden en dat zijn palmares blijft staan. Of dat voldoende is voor enigszins terugwinnen van eer voor de man die werkelijk de lieveling van het Franse sportpubliek aan het worden was? Zoals vaker in dit soort gevallen, wordt er van hogerhand nauwelijks omgekeken. De Tour staat boven alle zondaars, ook boven de eigen chou-chou. Daar is baas Prudhomme ook verbazingwekkend goed in: hij kan negeren als de beste.

Vorige week was Jalabert nog een goede collega, een vedette uit vroegere jaren, vandaag hoor je bij de ASO de naam Jalabert niet meer. Nieuwe Ronde, nieuwe kansen. Inderdaad: de Tour wacht op niemand. Ineens had ik een duivelse gedachte. Als nou eens die Vasseur...Neen toch, zo wreed zal de geschiedenis niet met deze petite histoire omgaan. Of?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden