Meldpunt Asociale Laowai

null Beeld reuters
Beeld reuters

Ik ben deze week herstellende van een vervelend geval van razende woede. Het begon allemaal met een beetje gesurf op het internet.

Momenteel circuleren op het internet verscheidene filmpjes met de titel 'shit.... say'. De puntjes kunnen ingevuld worden door wie dan ook dus 'shit my mom says', 'shit asian girls say', 'shit boyfriends say'. Goed, je snapt het idee; 'shit... say' heeft tientallen varianten.

Tijdens een van die zeldzame momenten waarop ik eigenlijk aan mijn scriptie zou moeten werken, maar per toeval op You Tube was beland, zag ik dat de lao wai -buitenlanders- in Shanghai ook niet stil hebben gezeten. Meeliftend op de populariteit van de 'shit.. say-filmpjes' hebben ze ook hun eigen varianten gemaakt.

Het eerste filmpje 'shit laowai say' is herkenbaar maar beschamend. Het filmpje is slecht gemaakt, niet bijzonder grappig, maar ik vermoed dat de intentie is om buitenlanders in China een spiegel voor te houden. Onder het motto het doel heiligt de middelen kan ik het filmpje wel waarderen.

Het tweede filmpje, 'shit expats (in Shanghai) NEVER say' is echter de oorzaak geweest van slapeloze nachten en onbeschrijfelijke razernij. Woorden als 'beledigend' en 'stompzinnig' zijn nog te mild om de inhoud van deze clip te beschrijven. Het filmpje bestaat uit een reeks zinnen die je buitenlanders in China zogenaamd nooit zult horen zeggen: 'Ik wil een lokaal vriendje' of 'wat is de lucht hier toch fris'.

Ik heb altijd wel gedacht dat ik een gezonde dosis humor heb, maar een filmpje te maken dat expliciet beledigende opmerkingen maakt over het gastland en zijn bevolking ging mij te ver.

Ziedend liet ik het filmpje aan Chinese vrienden zien. Sommigen kenden het al, anderen vroegen zich af waar ik zo verbaasd over was; ze hebben vaak genoeg buitenlanders zo, of erger nog, horen spreken over China. En het is waar, er zijn genoeg buitenlanders die naar China komen en zich vervolgens als enorme klootzakken gedragen. Hier denken ze te kunnen doen en zeggen wat ze willen want 'die Chinezen begrijpen ons toch niet'.

Het grootste deel van de lao wai waar ik het over heb, komt uit West-Europa of Amerika. Overdag werken of studeren ze en in de avonden trekken ze zich terug in hun belachelijk grote appartementen inclusief huishoudster, kok en bewaker. In hun vrije tijd zoeken ze elkaar op in hun exclusieve restaurants, clubs en cafés. Engels is hun voertaal want dat Chinees is toch wel heel lastig om onder de knie te krijgen.

Na een week hard te hebben gewerkt kloppen deze lao wai elkaar op de schouders en gaan ze op zoek naar een borrel. Dronken van geluk dat ze zich in een land bevinden waar ze zich koning kunnen wanen, lopen ze de ene na de andere luxe club binnen. Af en toe wordt het knokken met de lokale bevolking want dat ching-chong taaltje is onbegrijpelijk en wist hij veel dat dat ene Chinese vrouwtje al bezet was.

Aan het eind van deze lange avond, waar de lao wai zich in een extase heeft gedronken en nog voor de laatste keer zijn volkslied uit volle borst zingt midden op straat, houdt hij een taxi aan. En als de taxichauffeur boft weet deze lao wai wel zijn straatnaam uit te spreken en kotst hij de taxi dit keer niet onder.

Al denkend aan deze asociale lao wai kreeg ik plots een briljant idee: zou het nou niet ontzettend fijn zijn voor Chinezen om ergens hun hart te kunnen luchten? Het liefst op een website opgericht door de lokale overheid.

De website noemen we Meldpunt Asociale Laowai, oftewel MAL. Op MAL kun je anoniem je beklag doen over luidruchtige en (potentieel) gevaarlijke buitenlanders in jouw wijk. Deze klachten kunnen dan door de lokale overheid gebruikt worden om aan de centrale overheid te laten zien dat buitenlanders uit de stad moeten worden gebannen. Het maakt niet uit dat buitenlandse bedrijven en werknemers een grote bijdrage leveren aan de economie, ze zijn luidruchtig en onbetrouwbaar: weg ermee!

Mijn Chinese vrienden zagen dit plan niet zitten. Ze begrepen wel mijn boosheid maar ze herinnerden me eraan dat de lao wai waar ik het over heb lang niet representatief zijn voor alle buitenlanders die in China wonen. Ik probeerde ze over te halen door te zeggen dat wij in Nederland ook een dergelijke website hebben. Klachten van burgers over bepaalde bevolkingsgroepen institutionaliseren en gebruiken voor politiek gewin is wat een beschaafd land nu eenmaal doet.

Mijn chinese vrienden zagen het nog steeds niet zitten en ze zagen weinig nut in een dergelijk laf en vijandig proces. Ze begonnen het te hebben over het aangaan van een dialoog, wederzijds begrip en dat soort soft gepraat. Ten slotte herinnerden ze me voorzichtig aan het feit dat ik ook een buitenlander ben.

Dat voelde als een klap in mijn gezicht. Hier probeerde ik dan op te komen voor de belangen van alle Chinezen en het grote lao wai probleem aan te pakken en in plaats van dankbaarheid kreeg ik een lesje in fatsoenlijk gedrag.

Ach, misschien moet ik het idee ook maar laten varen en me niet zo laten opjagen door een groepje onwetende lao wai die denken representatief te zijn voor alle buitenlanders in China. Bovendien voel ik me een stukje lichter zonder al die woede. Maar wie weet is er op een dag een visionaire Chinees die het idee oppikt en MAL opzet. Ben benieuwd hoe al die Westerlingen dan zullen reageren..

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden