Meisjes 's nachts thuisbrengen of niet?

©Thinkstock Beeld
©Thinkstock

Beste Beatrijs, Sinds kort zit ik (jongeman van 20) bij een herendispuut van een studentenvereniging, waar veel waarde wordt gehecht aan hoffelijkheid, zoals het thuisbrengen van meisjes na het uitgaan.

Beatrijs Ritsema

Soms moeten we daarvoor kilometers omfietsen in het holst van de nacht. Sommige meisjes hebben er moeite mee dat wij zo'n eind meefietsen en roepen daarom telkens dat ze het wel alleen af kunnen. In hoeverre moeten wij meisjes naar huis brengen, ook wanneer ze zelf vinden dat dat niet nodig is?

Ongewenste cavalier

Beste Ongewenste cavalier,

Het is heel attent dat jullie bereid zijn de meisjes 's nachts naar huis te brengen. Maar als ze niet willen, hoeft u niet door te zetten, zeker niet als ze toch al met een groepje naar huis fietsen. In geval van een meisje alleen kunt u iets meer aandringen. Dan zegt u: "Het is geen moeite, ik fiets graag even met je mee door het donker. Dat is veiliger." Besef wel dat een aanbod tot thuisbrengen zelden van dubbelzinnigheid gespeend is.

Veel jongemannen fietsen met een meisje mee naar haar huis in de hoop naar binnen te worden genood voor volgend vermaak of althans een innige afscheidszoen. Veel meisjes interpreteren het meefietsaanbod dan ook als een indirect voorstel om de gezelligheid te continueren op de sofa. Hun animo daarvoor weegt mee in hun beslissing om het meefietsaanbod te accepteren of te verwerpen. Deze ingewikkelde materie laat zich niet verbaal uitonderhandelen.

U kunt moeilijk tegen een meisje zeggen: "Ik fiets even met je mee, maar dat doe ik uit pure ridderlijkheid en niet omdat ik iets met je wil of zo", want daarmee zou u impliceren dat u haar niet aantrekkelijk genoeg vindt voor avances. Op haar beurt kan een meisje moeilijk tegen u zeggen: "Oké, fiets maar mee, maar meer dan dat zit er voor jou niet in", want daarmee zou ze u intenties toeschrijven die u misschien helemaal niet hebt.

Gebruik voor uw begeleidingsaanbod en de bijbehorende argumenten een luchtige graag-of-niet-toon en doe vervolgens indachtig het devies 'Your wish is my command' datgene waar de voorkeur van het meisje naar uitgaat.

Beste Beatrijs,

Nooit bemoei ik mij met mijn kinderen of de opvoeding van mijn kleinkinderen. Mijn motto is horen, zien en zwijgen. Mijn oudste zoon is gescheiden. Zijn kinderen zijn eens in de twee weken een weekend bij hem. Ze eten hier wel eens een hapje mee. Tijdens het eten ontstaat er vooral bij mijn kleindochter nog al eens boosheid en huilpartijen.

De kinderen moeten van mijn zoon heel afgepast eten, ze mogen van alles niet op hun brood en vooral geen vet. Mijn zoon eet zelf wel alles en in grote hoeveelheden. Hij vraagt ook niet of iemand anders misschien wat wil, hij eet gewoon alles alleen op. Dit heeft hij echt niet van mij geleerd. Terecht protesteren die kinderen, maar hij trekt zich er niets van aan. De sfeer aan tafel is dan niet prettig en ik voel mij er tussen zitten. Kan ik als moeder mijn zoon hierop aanspreken?

Zoon doet tiranniek

Beste Zoon doet tiranniek,

Ja zeker kunt u uw zoon hierop aanspreken! Het is zelfs erg belangrijk dat u dit doet. Spreek met hem privé (dus zonder de kleinkinderen erbij) en zeg hem dat u het fijn zou vinden als hij zich onthoudt van kritiek op het eetgedrag van zijn kinderen, wanneer het gezin bij u aan tafel zit. Vertel hem dat wat u serveert voor alle aanwezigen is bedoeld, of dat nou kaas, worst, soep, huzarensalade of hagelslag is.

Dring er bij hem op aan dat hij zich niet bemoeit met wat de kinderen verkiezen te eten. Daarmee ondergraaft hij uw positie als oma en gastvrouw. Om maar te zwijgen van de hardvochtige manier waarop hij zijn kinderen voedsel ontzegt. Dit soort afknijpgedrag van een vader is behoorlijk buitenissig. Spreek uw verbazing hierover uit en vraag uw zoon wat hem drijft in dezen, omdat u oprecht niet begrijpt wat hem bezielt.

Beste Beatrijs,

Laatst was ik op een verjaardagsfeestje van een vriend. Zoals dat gaat kende ik de helft van het gezelschap wel en de andere helft niet. Ineens loopt er iemand naar buiten, naar zijn auto en komt terug met een grote doos die vol zit met pakjes kaartspellen. Hij vraagt de aandacht van de aanwezigen, brabbelt iets onduidelijks over een goed doel en verzoekt de feestgangers vervolgens vriendelijk of ze zo'n pakje speelkaarten willen kopen à 4,95 euro.

De visite reageert verdeeld. Een enkeling weet er een grapje uit te persen ("Je moet op de markt gaan staan!") maar de meesten voelen zich klaarblijkelijk verplicht om een pakje af te nemen. Zelf wist ik onder dit morele appèl uit te komen door naar de wc te vluchten. Reageerde ik gierig en laf of was deze goede-doelen-man onfatsoenlijk bezig?

Vluchten voor het goede doel

Beste Vluchten voor het goede doel,

Niemand is verplicht om in te gaan op een uitnodiging om geld af te staan. Een verzoek voor een bijdrage aan een of ander filantropisch doel (zo'n pakje kaarten is slechts een schamel voorwendsel) is per definitie vrijblijvend en kan altijd beleefd worden geweigerd: "Nee, dank u, ik heb hier geen behoefte aan."

U had dus niet hoeven weg te vluchten; u had rustig in de kamer kunnen blijven en de incasso-vertegenwoordiger koeltjes kunnen trotseren. Anderzijds is het begrijpelijk dat u er even tussenuit kneep, want in het besloten gezelschap van een verjaardagsfeestje wordt de sociale druk om toch maar de portemonnee te trekken tot onaanvaardbare hoogte opgevoerd.

Door behendig in te spelen op de angst van aanwezigen om door omstanders voor harteloze egoïst te worden versleten ontpopt deze nobele geldinzamelaaar zich tot een afperser eerste klasse. Verjaardagsbezoekers mogen niet worden ingezet als zijn prooi.

Als de gastheer op de hoogte was van de voorgenomen geldinzameling, had hij dit initiatief de kop in moeten drukken. Als de jarige zelf ook werd overvallen door deze spontane actie, had hij na de oproep zijn stem moeten verheffen voor een dienstmededeling om zijn gasten te sauveren: "Dit is een vrijblijvend aanbod! Wie niet wil hoeft niet mee te doen!"

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden