Meherangarh fort

We kiezen niet de makkelijkste weg omhoog maar lopen via slingerende, soms moeilijk vindbare trappenstraatjes vanuit de oude stad Jodhpur naar boven.

Yaja Pol is de hoofdingang naar het fort. De weg van de hoofdingang naar het binnenste van het fort loopt niet recht maar slingert via een aantal poorten om de rots heen. De geschiedenis van het fort is in bloed gedrenkt.

Zo is Yaja Pol gebouwd om de overwinning op de vijandige rajputstaten Jaipur en Bikaner te herdenken. De tweede poort, Lakhna Pol draagt de sporen van kanoninslagen. Een cenotaaf er vlakbij markeert de plaats waar een soldaat viel bij de verdediging van het fort tegen de Jaipurianen. Links van Loha Pol (Ijzeren Poort) de handafdrukken van de vijftien vrouwen van maharadja Man Singh die zich bij zijn crematie op de brandstapel wierpen.

Bij het onderdoor gaan van de Suraj Pol (de vierde poort op rij al!) zijn we binnen het fort.

Links tussen de kantelen van de zuidwestelijke muur staan kanonnen dreigend gericht op de immense blauwe stad ruim honderdzestig meter beneden ons. Hun eertijds dodelijke vuur zullen ze gelukkig niet meer kunnen afgeven zoals ik als soldaat der nulde klasse nog wel kan vaststellen: de lopen zijn geblokkeerd met een ijzeren prop.

Binnen is het een doolhof van binnenplaatsen en paleizen, het ene nog mooier dan het andere volgens die betweterige kletsmeier van een reisgids!

Hij is een echte dwingeland. "Ga naar binnen en kijk naar dat magnifieke plafond. Het is geheel met spiegels en verguldsel bedekt. Zie je niet hoe uniek die gebeeldhouwde, bijna kanten

jali-schermen zijn? Daar zijn de koninklijke palankijnen en dat olifantenzadel ginds is nog door grootmogol Jahan aan maharadja Jaswant Singh geschonken. Vergeet ook Sardar Vilas niet want het houtwerk van deuren en panelen is prachtig verguld en met ivoor geornamenteerd".

Hij gaat maar door en door. De mahals en versieringen hangen me onderhand de keel uit.

Meherangarh fort heeft mij vooral de harde kant van de rajputs laten zien. Het waren niet bepaald doetjes. Te sterven in het harnas was duizendmaal eervoller dan levend in handen van de vijand te vallen. Wanneer hun mannen het loodje moesten leggen in het gevecht, pleegden de vrouwen collectief zelfmoord.

Bij die rajputs zaten niet alleen kerels maar ook vrouwen met ballen!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden