Meesterorganist maakt indruk met muzikaal inzicht

KLASSIEK

Bernard Foccroulle ****

In het Amsterdamse Orgelpark worden naast altijd weer bijzondere themaprogramma's jaarlijks ook traditionelere recitals door orgelmeesters van internationale faam gegeven. Deze zijn vergelijkbaar met bijvoorbeeld die in de serie Meesterpianisten in het Concertgebouw. Zaterdag gaf de Belgische organist Bernard Foccroulle zo'n recital met repertoire toegespitst op de mogelijkheden van drie van de vijf grote concertorgels van het Orgelpark.

Bernard Foccroulle was in zijn jongere jaren een fameus vertolker van de werken van J.S. Bach én van hedendaagse muziek. Groot was destijds de verrassing toen deze in barokmuziek gespecialiseerde instrumentalist in 1992 opeens directeur werd van de Koninklijke Muntschouwburg te Brussel. Tegenwoordig is hij artistiek leider van het Festival International d'Art Lyrique te Aix-en-Provence, ook werk dat weinig met orgelspelen te maken heeft. Desondanks is Foccroulle zijn oude vak, dat hij sinds 2009 aan het Koninklijk Conservatoirum in Brussel doceert, allerminst verleerd, zo demonstreerde hij in zijn imposante recital. Zijn speeltechniek is zeer solide, terwijl zijn muzikale inzichten zich alleen maar verdiepten.

Foccroulle bracht een afwisselend programma, waarin alleen na de pauze duidelijke thematische verbanden zaten, namelijk tussen het veertiende-eeuwse Kyrie Eleison uit de Codex Faenza (gespeeld op het middeleeuwse Van Straten-orgel), een Kyrie-verset van De Grigny en de Fanfare II van de Belg Philippe Boesmans, drie totaal verschillende werken gebaseerd op één gregoriaanse Kyrie. Boesmans' Fanfare II bleek een spectaculair, grillig en grensverleggend werk waarin Foccroulle de rijke klankmogelijkheden van het grote Verschueren-orgel effectief benutte. Hij schitterde daarna in twee delen uit Messiaens 'Messe de la Pentec¿te'.

Voor de pauze was het programma weinig coherent samengesteld. Een sfeervolle opening op het Sauer-orgel met zijn aangename Duits-romantische klankkleuren was het Japanse klankstuk 'Cloudscape' van Toshio Hosokawa. Drie koraalvoorspelen van Johannes Brahms sloten hier enigszins moeizaam bij aan. Groot was vervolgens de overgang van de milde Sauer-klanken naar het schrille, maar fascinerende 'Hell und Dunkel' van Sofia Goebaidoelina op het Verschueren-orgel. Hierop vervolgde Foccroulle zijn programma met Franse orgelwerken. Het tweede Choral van César Franck speelde hij met gevoel voor dramatiek en vorm maar minder voor poëtische details; mogelijk lag dit deels aan het Verschueren-orgel, dat nu eenmaal niet zo verfijnd klinkt als de Cavaillé-Coll-orgels. Niettemin was te horen dat hier een meesterorganist achter de drie klavieren zat. Grote indruk maakte hij ook met zijn heldere en krachtige uitvoeringen van de eerste Fantaisie en de Litanies van Jehan Alain.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden