Interview

Meerkampster Anouk Vetter gelooft eindelijk in eigen kunnen

Meerkampster Anouk Vetter Beeld Koen Verheijden
Meerkampster Anouk VetterBeeld Koen Verheijden

Anouk Vetter (24) geloofde tot voor kort niet dat ze bij de internationale meerkamptop thuishoorde. In haar jeugd was ze altijd geblesseerd. Zeven motto's hielpen haar dit jaar naar een bronzen medaille op de zevenkamp op de WK atletiek in Londen.

I Heb geduld. Je hoeft pas goed te zijn als senior

"Ik startte met atletiek toen ik 9 was. Op mijn 11de scheurde ik al mijn eerste spier af. Ik haalde elk juniorentoernooi, maar maakte nooit een wedstrijd af omdat ik altijd geblesseerd raakte. Ik was vroeger echt een botje, een heel dun meisje. Maar ik had wel veel kracht. Als je me nu in normale kleren ziet, zou je niet eens zeggen dat ik een atleet ben. Terwijl ik in het krachthonk één van de sterkste meiden ben.

"Mijn lichaam heeft lang moeten wennen aan die kracht in combinatie met dat postuur. Dat was superfrustrerend. Mijn vader zei altijd: 'Anouk, je hoeft nog niet goed te zijn als junior. Je moet goed zijn als senior.' Daar heb ik heel vaak aan moeten denken, want ik had zelf niet meer het geloof dat het ooit nog zou lukken. Pas toen ik 21 was maakte ik mijn eerste toernooi af. Ik heb heel veel geduld moeten hebben."

II Heb vertrouwen in je team

"Mijn vader is nu mijn coach. Hij weet precies wat hij tegen me moet zeggen om me rustig te houden voor en tijdens de wedstrijd. Ik heb een vaste fysiotherapeut, een vaste dokter en een vaste biomedicus die alle gegevens over mijn lichaam bijhoudt. Omdat ik zo snel geblesseerd raak, is een vast team om me heen waar ik vertrouwen in heb heel belangrijk.

"In Londen was de mat bij het hoogspringen superhard. Mijn rug verzuurde helemaal na de landing. De fysio maakt dat dan even los na afloop. Bij hoogspringen houdt sowieso mijn hele team zijn adem in. Ik heb al heel lang een blessure aan mijn knie. Door de gekke draai bij de afzet kan het daar altijd misgaan. In Londen was ik verschrikkelijk bang voor hoog, ik had het amper kunnen trainen. De andere meiden zijn heel goed op dat onderdeel, dus ik mocht daar niet te veel op verliezen."

III Geloof in jezelf

"Vroeger was ik verschrikkelijk onzeker over mijn talent. In de sport stralen veel mensen iets uit van 'oh, ik ben kampioen, kijk mij dit eens even doen'. Ik had die uitstraling niet. Ik was altijd het schattige lieve lachende meisje. Ik dacht dat iedereen het beter wist en deed. Ik was onder de indruk van al die ego's. Dat heb ik nu niet meer.

"Als ik in Londen het stadion in kom en er zit 60.000 man, krijg ik daar energie van. Maar vraag me geen presentatie voor 100 man te houden, dat lijkt me doodeng.

"Toen mijn relatie twee jaar geleden uitging, moest ik ineens op mezelf gaan wonen. Ik dacht dat ik dat niet kon, ik was heel erg bang om alleen te zijn. Ik had sinds mijn 16de relaties gehad en kon daardoor altijd bij iemand terecht. Toen het uitging met mijn ex kocht ik een eigen appartement. Ik kwam er ineens achter dat ik het heerlijk vond om alleen te wonen. Dat was echt een eye-opener. Ik had die bevestiging niet meer nodig, omdat die al in mezelf zat. Dat mijn zelfvertrouwen groter was geworden, zag je ook in de sport terug. Toen ik in Amsterdam Europees kampioen werd ging alles ineens heel makkelijk."

IV Geniet van je sport

"Vroeger vond ik toernooien verschrikkelijk. Ik legde te veel druk op mezelf en als ik geblesseerd raakte vond ik dat verschrikkelijk. Pas veel later leerde ik ervan te genieten. In Londen heb ik regelmatig om me heen gekeken naar die 60.000 man in een propvol stadion. Wauw, wat een droom is dit. Ik mag gewoon in zo'n stadion doen wat ik het liefste doe.

"Bij speerwerpen ging het erom of ik wel of geen medaille zou winnen. Als je dan ver werpt en het stadion heeft dat door, want ik was op het grote scherm omdat er verder niet zoveel aan de gang was, is dat supergaaf. Het hele stadion ging helemaal leip toen ik bijna zestig meter wierp. Ik had dat helemaal niet door, ik dacht dat het een prima worpje was, misschien een pr. Toen kwam de speaker, die laaiend enthousiast was. 'Ohhhh, it's almost 60 meter', werd er omgeroepen. Toen dacht ik echt: wát? Ik genoot daar intens van.

"Het mooiste moment kwam na de finish. Ik moest die 800 meter nog lopen en vond dat echt doodeng. Iedereen wist dat ik brons kon halen, ik had het gevoel dat ik heel Nederland teleur zou stellen als ik het niet kon halen. Ik wilde pas juichen toen ik mijn naam op het bord zag. Daarna heb ik echt lopen huilen, joh. Tijdens de ereronde kon ik het nog steeds niet geloven. Ik heb dat rondje verbijsterd gelopen. Ik wist echt niet wat me overkwam."

V Wissel plezier af met focus

"In de training moet je plezier maken. Dat is de sleutel, anders hou je dit leven niet vol. Maar ik kan binnen een seconde de knop omzetten en honderd procent op een oefening focussen. Ik kan heel slecht tegen mensen die dat niet kunnen. Ik heb een doel en dat neem ik heel serieus.

"Ik heb dat ook wel van Churandy Martina geleerd. Ik heb enorm veel respect voor hem, hij is al vier keer naar de Olympische Spelen geweest. Ik train elke dag met hem hier op Papendal. Hij is heel positief, lacht veel, maar kan ook heel snel de knop omzetten. Hij is daarin echt een voorbeeld voor me. Ik heb daar wel wat dingetjes van kunnen overnemen.

"Laatst zei hij tegen me: 'Anouk, jij blijft altijd de bronzen medaillewinnares van de WK'. Dat kwam best wel aan, en hij heeft ook gelijk. Dat blijft voor altijd bij me. Ik waardeer hem enorm."

VI Met mini-porties maximaal bourgondisch leven

"Ik ben een enorme levensgenieter en praat heel veel over eten. Mijn meeste geld gaat ook op aan uit eten gaan. Ik ga het liefst ook elk jaar op wintersport, maar dat gaat nu niet meer met mijn sport. Ik doe het nog maar één keer in de vier jaar, na de Spelen. We gaan altijd naar Saalbach-Hinterglemm. Lekker aan de apfelstrudel en sachertorte. Heerlijk.

"Je moet dit sportleven af en toe af kunnen wisselen met gezellige dingen. In Arnhem is een wijnbar waar ze vijftig verschillende wijnen hebben. Je koopt een pasje waar je geld op stort en daar kun je alle wijnen mee proeven. Helaas kan ik bijna niet drinken vanwege mijn sport. Voor een toernooi drink ik een maand niet en op andere momenten in het jaar neem ik heel soms in het weekend een glas wijn.

"Met Kerst gaan we met de familie altijd helemaal los, dat is prachtig. Mijn oom en tante wonen in een oud pand in Amsterdam waar de hele familie in galakleding aan een lange tafel aanschuift om uitgebreid te eten. Veel champagne en het dessert komt meestal pas om één uur 's nachts op tafel."

VII Atletiek is de belangrijkste bijzaak in mijn leven

"Ik wil atletiek niet belangrijker maken dan het is. Ik ben er wel elke dag mee bezig en kan het daardoor moeilijk met een studie combineren. Ik ga ook niet bij een studentenvereniging en ik drink dus niet elke week wijn. Ik offer er veel voor op, maar als er iets in mijn familie aan de hand is kan sport me gestolen worden.

"Ik praat met mijn vrienden helemaal niet over atletiek. Er zijn veel meer dingen in het leven. Sommige mensen zeggen tegen me dat het zo bizar is wat ik allemaal doe. Natuurlijk is het bijzonder. Ik geniet er ook heus wel van, maar je moet het ook niet groter maken dan het is. Het is veel belangrijker dat mijn familie en vrienden gezond zijn.

"Sommige familieleden wisten tot een tijdje geleden niet eens dat ik zo goed was in wat ik deed. Als iemand naar mijn carrière vraagt, praat ik er vaak overheen. Ik hou er niet zo van om over mezelf te praten. Sommige mensen zeggen dat ik te bescheiden ben. Ik heb zelf zoiets van, presteer maar gewoon, dan spreken de prestaties voor zich. Ik zou nooit van de daken schreeuwen dat ik voor goud ga. Dat brengt alleen maar druk. Ik doe gewoon mijn best, en dan zien we het wel."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden