Meer opluchting dan blijdschap

Terwijl het gezicht van Sven Kramer nog ongeloof uitstraalt weet coach Gerard Kemkers het al zeker: het goud is binnen. (FOTO ROBIN UTRECHT, ANP)

Sven Kramer won zaterdag zijn eerste olympische gouden medaille. De nog jonge schaatser toonde zich ook in Vancouver onverslaanbaar.

Het is nog vroeg in de ochtend als Sven Kramer de baan betreedt. Hij wordt geflankeerd door zijn coach Gerard Kemkers. Het is zes minuten voor tien; over drieënhalf uur moet hij rijden. De Fries doet op zijn gemak de schaatsen aan en rijdt een paar rondjes. Na de eerste sessie komt Kemkers naast hem rijden. Hij slaat de arm om het middel van Kramer en praat wat tegen hem. Als hij spreekt, trommelt hij met zijn vingers op het lichaam van de schaatser. Daarna rijdt Kramer één snel rondje en stapt hij weer van het ijs. Door de achteruitgang verdwijnt hij uit de Richmond Oval.

Drie uur later: Kramer legt de vijf kilometer af in 6.14.60, een nieuw olympisch record – het oude stond nog altijd op naam van Jochem Uytdehaage. Als hij over de finish komt, wankelt hij een beetje. Hij heeft alles gegeven, meer zat er echt niet in. Dan begint het lange wachten. Kramer heeft ongunstig geloot, moest als eerste van de favorieten het ijs op om een tijd neer te zetten. Hij weet dan nog niet of die tijd voldoende zal zijn. Soms zoomt de camera op hem in. Dan spuugt hij wat speeksel op de grond. Vaak zoekt hij oogcontact met Kemkers. En hij zucht, steeds weer probeert hij de spanning weg te zuchten.

Als Bob de Jong rijdt, ligt Kramer op een bankje – de benen doen zeer, het lijf is uitgeput na ruim zes minuten buffelen. Af en toe werpt hij een blik op het scorebord. Als de rondetijden van De Jong oplopen kan hij even de rug rechten. Tot diens tegenstander Seung-Hoon Lee plots versnelt aan het einde van de race. Met een paar fenomenale slotronden komt de Zuid-Koreaan nog dicht bij Kramers tijd. Plots gaat de hartslag van de Fries omhoog. Als Lee al zo hard kan rijden, wat zou Fabris dan kunnen? En Skobrev, Bükko, Hedrick? Kramer spuugt nog eens. Opnieuw een zucht. De spanning is bijna ondraaglijk.

Als de laatste rit halverwege is, kijkt Kramer naar Kemkers. De coach heeft een vette lach op het gezicht. De schaatser durft nog niet te lachen. Bükko is bijna vier minuten onderweg en ook hij bijt de tanden stuk op de tijd van Kramer. Met nog twee ronden te gaan dringt het besef langzaam door bij de meervoudig kampioen. Hij heeft, eindelijk, ook een gouden olympische medaille. Na de val in Turijn, op de ploegenachtervolging, pakt hij nu eindelijk de hoofdprijs. Hij telt mee in de eredivisie van de Nederlandse sport, heeft zijn status bevestigd. Hij, Sven Kramer, is olympisch kampioen.

Met een dolle ren steekt de 23-jarige Fries het ijs over, klimt over de borden, passeert een hek en sluit zijn familie op de tribune in de armen. Eerst zijn vader en moeder, later ook zijn vriendin Naomi van As. Nu zijn ze samen olympisch kampioen. Hij als schaatser, zij met het hockeyteam. Van As straalt, verstopt het gezicht even in de nek van haar vriend. Daar, in de armen van zijn familie, breekt hij. Er lopen tranen over het gezicht, de ogen zijn een beetje rood. Kramer heeft een blos op de wangen. Even later roept hij heel hard ‘Yes!’ en zwaait naar het publiek.

Het was lang geleden dat hij had gehuild, zegt hij later. Dat was in Salt Lake City, in 2007, toen hij voor het laatst een vijf kilometer verloor. Maar dat waren andere tranen. Nu is het vooral opluchting, vertelt hij. Als je onverslaanbaar wordt geacht, zorgt winnen niet meer voor blijdschap, maar voor opluchting – dat is de les van deze middag. Na de tranen op de tribune keert hij al snel weer terug in zijn vertrouwde cocon van onverschilligheid. Hij maakt tijdens de persconferentie een grapje met de concurrentie, antwoordt maar half op vragen en staat op als er een stilte valt. Sorry jongens, zegt hij. En weg is-ie. Op naar het Holland Heineken Huis voor een huldiging. Eén biertje mag. Daarna moet hij zich weer focussen op nieuwe medailles, op de 1500 meter, de tien kilometer en de ploegenachtervolging. Want Kramer is nog lang niet klaar met oogsten. Hij is pas begonnen.

(Trouw)Beeld ANP
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden