Meer dan een oogstrelend object

Met een reeks opdrachten aan jonge beeldhouwers wil Den Haag Sculptuur definitief afrekenen met de belegen sfeer die lang rond dit initiatief heeft gehangen. Oubollig had het ook dit jaar (het zesde in successie) kunnen worden, zeker gezien het uitgekauwde thema van de 'vrouw', een onderwerp dat de kunst al vele eeuwen lang beheerst. Maar talenten als David Bade, Berlinde De Bruyckere, Paul de Reus en Hartmut Wilkening beelden het thema 'vrouw' vanuit een originele invalshoek uit. Ze vormen daarmee een goed evenwicht tegenover de klassieke inbreng van beroemdheden als Auguste Renoir, Antoine Bourdelle en Aristide Maillol.

Daarmee is tevens een scheiding aangebracht tussen enerzijds het Franse esprit dat de meer academische beeldhouwers kenmerkt en de schijnbare luchthartigheid waar de jongerengeneratie graag mee omgaat. Gebleven is de 'parade' van de klassiekers in de middenberm van het Voorhout, terwijl de beeldhouwers die nog naam moeten maken onder het bladerdak op de Vijverberg staan. In een enkel geval moet van de cirkelgang (Lange Voorhout-Korte Voorhout-Lange Vijverberg) worden afgeweken om in de nachtelijke uren een video van Elske Neus te zien of het 'binnenbeeld' van Allen Jones in het Haagse stadhuis.

Den Haag Sculptuur 2003 heeft ten aanzien van voorgaande jaren dus een inhoudelijk aangepaste opzet gekregen, maar is bovendien veel grootschaliger geworden. Toch blijkt er nog genoeg ruimte voor groei te zijn: op de Lange Vijverberg staan de opdrachtbeelden veel te ver van elkaar.

Dat Den Haag Sculptuur tot een grootschalige gebeurtenis moet uitgroeien, was al van meet af aan duidelijk. Anders dan steden als Amsterdam, Utrecht en Rotterdam is de culturele aantrekkingskracht van de stad op het internationale toerisme gering. Den Haag moet het om de grote stroom buitenlanders aan te trekken van evenementen hebben die de stad reputatie verschaffen. Den Haag heeft geen Rijksmuseum met Nachtwacht, geen Van Goghmuseum, geen spectaculaire maritieme musea, noch evenementen die zich op de jeugd richten. De stad wil wel met kunst scoren, maar dan met werk dat niet al te zeer zal verontrusten. Den Haag Sculptuur zet het welgevormde naakt van Maillol pontificaal op het deel van de route langs het Lange Voorhout, waar ook de in kwetsbaar blauw gespoten 'Filosloof' (let op de woordspeling die verwijst naar de rol van de vrouw die met al haar intellectuele opvattingen toch gedwongen is thuis te stofzuigen) staat van Maja van Hall.

Wie dit soort kunst te voorspelbaar vindt, kan er voor kiezen de Kloosterkerk binnen te lopen waar aan een zijmuur een vrouwenlichaam van Berlinde De Bruyckere hangt (geen torso, want het hoofd gaat schuil onder een bos afhangend haar). Van de Kloosterkerk is het dan een kleine stap naar de Lange Vijverberg waar Hartmut Wilkening een joggende Condoleezza Rice (de zwarte veiligheidsadviseur van president Bush) even laat uitrusten en Natasja Boezem uit de bomen minutenlang hard, maar onmiskenbaar vrouwengelach laat klinken. Beiden rekenen af met de mythe die nog op het Voorhout in stand wordt gehouden, waar de vrouw als een oogstrelend object wordt gezien.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden