Meedoen aan de tourtoto maakt je een slecht mens

Chris Froome, net nadat hij is afgestapt Beeld AP
Chris Froome, net nadat hij is afgestaptBeeld AP

Chris Froome is zojuist afgestapt. En natuurlijk, dat is verschrikkelijk nieuws. Voor de koers allereerst: het leek zo'n mooie strijd te worden dit jaar, tussen Contador, Froome en misschien Nibali. Ons stonden heroïsche gevechten in de bergen te wachten.

Seije Slager

Het is bovendien een menselijk drama, dat behoeft geen uitleg. Vallen is niet leuk, en iemand die zijn hele seizoen heeft ingericht op de Tour, gun je het al helemaal niet dat hij uit de koers vliegt, nog voor hij iets van zijn kunsten heeft kunnen laten zien.

Maar het is ook lullig voor de winnaar die straks in Parijs op het podium staat. Want wie het ook gaat worden, veel mensen zullen straks toch stiekem denken: 'Maar wat als Froome had meegedaan?'.

Waarom ik dan toch heel eventjes een pervers genoegen niet kon onderdrukken toen hij zojuist in de ploegleiderswagen stapte?

Het is niet dat ik Froome een onsympathieke renner vind. Nee, het komt door de tourtoto. Tourtoto maakt je een slecht mens.

Pech
Ik had Froome niet in mijn ploeg opgenomen, omdat ik dacht: die steekt niet lekker in zijn vel, die heeft ook te veel pech. Pech is in het wielrennen nooit alleen maar pech: een renner die echt in bloedvorm steekt, die heeft er gek genoeg minder last van. Armstrong in zijn beste jaren viel haast nooit (nou goed, behalve die ene keer dan, toen Jan Ullrich hoffelijk op hem wachtte).

En nu kan ik dus tegenover alle collega's pronken dat ik dit allemaal allang zag aankomen.

Ze zullen me minzaam aankijken, want ik bungel nog ergens onderaan in het klassement. Ik had namelijk ook Cavendish opgenomen in mijn ploeg in plaats van Kittel, vanuit de gedachte: die is misschien over zijn hoogtepunt heen, maar voor eigen publiek kan hij vast toch nog iets meer dan je verwacht.

Cavendish is dan weer een renner voor wie je als wielerfan minder natuurlijke sympathie voelt. Hij is een onbesuisde testosteronbom die in volle sprint links en rechts andere renners opzij kwakt, valpartijen veroorzaakt, en achteraf alleen met zijn vinger naar anderen wijst.

Boontje komt om zijn loontje
Toen hij deze keer zelf het slachtoffer werd van zijn eigen onbesuisdheid, en de koers met een grimas op zijn gezicht moest verlaten, zou je eigenlijk moeten denken: boontje komt om zijn loontje.

Maar dat deed ik niet. Al mijn spiegelneuronen vuurden op volle kracht, toen Cavendish mismoedig zijn fiets en zichzelf weer oppakte, en op een sukkeldrafje naar de finish reed. Ik voelde zijn pijn, de pijn die ik gek genoeg niet voelde bij Froome.

Als zo'n stom tourtotootje dit al in mij losmaakt, ben ik blij dat ik het nooit tot profrenner geschopt heb. Ik was ongetwijfeld een nog veel grotere klootzak geworden dan Cavendish.

In het blog 'De Tour vanaf de bank' doen wielerminnende Trouwredacteuren en -medewerkers die toevallig niet op de sportredactie werken vanaf de bank verslag van de Tour de France.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden