Media VS kiezen vaak nog partij voor Israël

CNN-journalist Pierce Morgan in gesprek met de Israëlische premier Benjamin Netanjahoe. Beeld Screenshot CNN

"We zijn afgrijselijk partijdig, voor Israël", zei de journaliste Rula Jebreal vorige week op de nieuwszender MSNBC. De Arabisch-Israëlische had het over alle Amerikaanse media, en zonderde het progressieve MSNBC niet uit. "We hebben heus wel Palestijnen in onze uitzending", verdedigde presentator Ronan Farrow zijn werkgever. Jebreal: "Ja, misschien dertig seconden, en dan heb je 25 minuten voor Bibi Netanjahoe."

Even later waren Jebreals verdere afspraken met MSNBC afgezegd, meldde ze op Twitter. En hadden sympathisanten met de Palestijnse zaak er weer een voorbeeld bij van de vooringenomenheid van de Amerikaanse media. In het land dat Israël door dik en dun steunt zijn die sympathisanten zwaar in de minderheid: slechts 14 procent van de bevolking ziet de Palestijnen als de slachtoffers in het huidige conflict, 51 procent de Israëliërs.

Die houding van lezers en luisteraars leidt er volgens critici van de gevestigde media toe dat kranten en tv-zenders het verhaal van de oorlog vooral van de Israëlische kant vertellen. Inderdaad komt het Israëlische standpunt gemakkelijk bij de Amerikanen de huiskamer in. De Israëlische samenleving lijkt nu eenmaal meer op de Amerikaanse. Er dienen naar schatting zelfs 750 mensen met een Amerikaans paspoort in het Israëlische leger.

Premier Netanjahoe is maar al te bereid om in een live interview uit te leggen waarom het de schuld is van Hamas dat er zoveel burgerdoden vallen. En als de premier zelf niet kan, zijn er wel woordvoerders die met een perfect Amerikaans accent uitleggen in wat voor dwangpositie Israël verkeert.

Wie komt er het meest aan het woord?
Palestijnen komen veel minder vaak aan het woord, zegt Yousouf Munayyer van het Palestine Center. Hij telde wie er allemaal als commentator mochten aanschuiven bij CNN, vanaf het moment dat de lijken werden ontdekt van drie ontvoerde Israëlische jongeren op 30 juni. Tot en met 10 juli telde hij 19 keer een Israëlische functionaris in de uitzending, en maar één Palestijnse vertegenwoordiger.

Daarnaast kwamen er 'gewone' Israeliërs en Palestijnen aan het woord, en de vraag is, hoe je die moet tellen. En wat is gewoon? CNN heeft bijvoorbeeld de oud-ambassadeur van Israël in de VS, Michael Oren, als commentator onder contract.

De website PunditFact, die nagaat of uitspraken van commentatoren kloppen, deed de berekeningen van Munayyer over en kwam op iets evenwichtiger resultaten uit: exclusief de Israëlische oud-ambassadeur (die zes keer langskwam) was de uitslag 20-5 voor Israël als het om officiële vertegenwoordigers ging, 11-2 voor de Palestijnen als het om gewone mensen ging. Volgens Munayyer is dat een lichte verbetering in vergelijking met 2012. En ook in de verslaggeving krijgt de Palestijnse zaak meer aandacht dan vroeger.

NBC had geen zin in Palestijnse reportage van verslaggever
TV-netwerk NBC (waar MSNBC deel van uitmaakt) heeft in Gaza een Egyptisch-Amerikaanse verslaggever, Ayman Mohyeldin, die avond aan avond indringend laat zien wat Israelische bommen er aanrichten. Voordat hij bij NBC kwam, werkte hij bij Al-Jazeera. Maar met Mohyeldin gebeurde vorige week iets vreemds: hij werd opeens teruggeroepen uit Gaza. Was hij te zeer betrokken geraakt, of wekten zijn beelden te veel sympathie voor de Palestijnen? Concurrent CNN bracht aan het licht dat het om een professioneel conflict ging.

Mohyeldin had verslag gedaan van de vier Palestijnse kinderen die omkwamen op het strand, maar NBC had bevolen dat hun internationale correspondent Richard Engel het verhaal op de zender zou presenteren. Die was nog maar net in Gaza aangekomen, maar hij is nu eenmaal populair bij de kijkers. Intussen was NBC echter op Twitter al over de knie gelegd, en het bedrijf stuurde Mohyeldin snel weer terug naar Gaza.

Het voorval is tekenend: terwijl Israël in de publieke opinie ruim de overhand heeft, krijgen de media meer weerwerk dan vroeger als ze daaraan toegeven. Op termijn kan dat de publieke opinie doen verschuiven. Bij een jongere generatie gebeurt dat al: van de Amerikanen onder de dertig heeft nog maar 44 procent de meeste sympathie voor Israël, 22 procent voor de Palestijnen.

De Verenigde Staten en Israël hebben van oudsher een hechte band. Beeld epa
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden