Mechanische precisie kenmerkt Zuidam-octet

ROTTERDAM - Met een beetje geluk had het Rob Zuidam Festival deze week twee complete premières in huis gehad voor één geld. Want naast de eigen opdracht van de Rotterdamse Kunststichting voor een nieuw vocaal oktet van componist Rob Zuidam, was ook de verlate première van de 'McGonagall-Lieder' aangezegd.

Deze lofzang van de Schotse wever en poëet William McGonagall (1825-1902) op een nieuwe brug lijkt op Rotterdam toegesneden, maar Zuidam zette de teksten op muziek ten behoeve van een concert in de Amsterdamse Zaterdag-Matinee. Die uitvoering ging toen niet door, omdat het stuk nog niet af was.

Maar ook in het Rob Zuidam Festival beleefden geen van beide opdrachtwerken hun premieëe in voltooide vorm. Van het oktet 'Nella Città dolente' ontbraken bij de première afgelopen donderdagavond in de Rotterdamse 'Zaal de Unie' nog het tweede en derde deel en ook de woensdagavond uitgevoerde McGonagall-liederen krijgen een vervolg.

Van het oktet kreeg dirigent Huub Kerstens dinsdagochtend pas de verse muziek van de ontbrekende delen in handen; te laat voor de première, maar op tijd om nog te realiseren tijdens enkele van de vervolgconcerten en voor de radio-opname.

Ter compensatie voerde het Kamerkoor Nieuwe Muziek het oktet donderdagavond twee keer uit. Het eerste deel van 'Nella Città dolente' op tekst van Dante, volgt het concept van een ingenieus raderwerk van in elkaar grijpende tandjes. 'Hoe scherper de tandjes, des te verfijnder het resultaat', moet de organisatie van het Festival gedacht hebben en daarom mocht het achtkoppig vocaal ensemble onder leiding van Huub Kerstens concerteren in de gortdroge ruimte van Zaal de Unie.

Ondanks de ultieme hoorbaarheid kwam het koor niet echt in de problemen. 'Nella Città' bleek een gecompliceerde, gelaagde compositie die de moeite van het instuderen rechtvaardigt en die nieuwsgierig maakt naar de andere delen.

Eenvoudiger, maar ook intenser en boeiender klonk een vocale compositie van een van Zuidams leermeesters, Klaas de Vries. 'Abdicaçao' uit diens opera 'A King, riding' werkte als concertstuk voortreffelijk en bleek de meest boeiende compositie.

Voor de pauze brachten de sopranen Charlotte Riedijk en Gerrie de Vries twee Franstalige duetten van Zuidam. 'Calligramme/il pleut' op twee gedichten (in een grafische vormgeving) van Apollinaire, is zonder enige instrumentale begeleiding. Deze muziek parafraseert tweestemmige vrouwenzang uit Burundi. Het andere duet, 'Les murs', leverde een spannender, coherenter bouwwerk op.

Met voltooid verleden vocale muziek van Couperin, Monteverdi en Gesualdo - door Zuidam zeer bewonderd - vulde hij het programma aan. De vijf stemmen van het Kamerkoor Nieuwe Muziek smolten prachtig samen in de madrigalen van Gesualdo. In duetten van Couperin en Monteverdi (begeleid op luit door Ireen Thomas) voldeden de stemtypes van Riedijk en de Vries niet erg; een gullere akoestiek zou welkom zijn geweest.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden