Maurice de Hond zegt nieuw bewijs voor de Deventer moordzaak te hebben

Ernst Louwes verzet zich in 2004 tegen het vonnis van twaalf jaar cel. Beeld ANP

Maurice de Hond publiceerde vandaag ‘nieuwe feiten’ over de zaak rond Ernest Louwes. De Hond gelooft dat Louwes ten onrechte is veroordeeld in de Deventer moordzaak. Wat heeft dit voor gevolgen? Zes vragen en antwoorden over de zaak.

De zaak Ernest Louwes, hoe staat die er ook alweer voor?

Louwes werd in 2004, na veel juridisch vijven en zessen, veroordeeld voor moord op de weduwe Wittenberg in 1999 in Deventer. Hij was haar belastingadviseur. In 2009 kwam hij vrij, omdat hij zijn straf had uitgezeten. Hij blijft vechten tegen zijn veroordeling, bijgestaan door advocaat Geert-Jan Knoops en een groep mensen die gelooft in zijn onschuld, waaronder opiniepeiler Maurice de Hond.

Knoops droeg in 2013 vijf nieuwe feiten aan. Op basis daarvan moet de zaak over, vindt Knoops. De advocaat-generaal bij de Hoge Raad doet sindsdien onderzoek. Uiteindelijk moet die een advies ­geven: moet de zaak inderdaad over, of niet?

Welke nieuwe informatie heeft Maurice de Hond?

De Hond kreeg van een bron, die hij niet prijsgeeft, een cd-rom met ruim 150 politiefoto’s uit het onderzoek. Ook staan er verslagen van de rechercheurs op de schijf. De Hond heeft zijn informatie zes ­weken geleden doorgespeeld aan ‘hoge mensen binnen politie en OM’. Omdat hij geen reactie kreeg, zoekt hij de media op.
De Hond concludeert dat er nog meer is gerommeld met bewijs dan al bekend was. Zo vond hij foto’s van een mes dat lange tijd in beeld was als moordwapen. Daarop zijn vingerafdrukken te zien, maar informatie over die vingerafdrukken haalde nooit het dossier. De Hond denkt dat ze daar bewust buiten zijn gehouden, toen bleek dat de vingerafdrukken niet afkomstig waren van Louwes.

Doet dit er nog toe voor de herzieningszaak?

Nee, het mes was al geen bewijsstuk meer in deze zaak. Met het mes is een geurproef gedaan met honden, die uitwees dat Louwes het mes had gebruikt. In 2003 was echter al vastgesteld dat die geurproef niet deugde. Het was een van de redenen waarom de zaak tegen Louwes in 2003 al een keer over moest.

Wat is er dan wel van belang voor dat herzieningsverzoek?

Louwes is in 2004 opnieuw veroordeeld, nu op basis van DNA, dat werd gevonden op de bloes van het slachtoffer. Ook die bloes deugt niet als bewijs, zeggen De Hond en advocaat Knoops. Louwes was bij het slachtoffer op de ochtend voor de moord, dus volgens hen is het niet gek dat er DNA van hem op de kleding terecht is gekomen. Het Nederlands Forensisch Instituut stelde eerder dat er zoveel DNA van Louwes op de bloes zit op plaatsen, die met de moord te maken hebben. Dat zou erop wijzen dat het DNA bij de moord is overgedragen.
Maar bij een contra-expertise door een Amerikaans laboratorium bleek dat er veel minder DNA van Louwes op de bloes zit. Knoops gebruikte dit rapport bij zijn herzieningsverzoek in 2013, dat nog in ­behandeling is.

Heeft De Hond nieuwe ­informatie over die bloes?

Met de bloes is de politie volgens De Hond slordig omgegaan. Dat wisten we al, zegt wetenschapsfilosoof Ton Derksen, die een boek schreef over de Deventer moordzaak. De bloes was enige tijd zoek op het politie­bureau. Er zijn bloedvlekken bijgekomen, die er op de plaats van de moord nog niet waren, mogelijk door besmetting van de schone delen door de besmeurde delen. En het proces-verbaal dat de betrokken rechercheurs maakten over de weg die de bloes heeft afgelegd, klopte niet. Volgens Derksen, die ook gelooft in de onschuld van Louwes, is er niets nieuws onder de zon. “Maar het is goed dat er in de pers en op tv nog eens aan de bel wordt getrokken over deze zaak.”
Volgens De Hond heeft hij wel nieuws. De rechercheurs moeten ’s avonds in het mortuarium zijn ­geweest, stelt hij op basis van de tijdstippen die zijn opgeslagen in fotobestanden die hij heeft. Daar hebben ze nog met een meetlint bloedvlekken opgemeten. Mogelijk hebben ze toen de bloes bedoeld of onbedoeld besmet met sporen van elders. Dat bezoek wordt niet vermeld in het verslag.
Als dat klopt, kan het volgens de Tilburgse hoogleraar strafrecht Theo de Roos gevolgen hebben voor de herzieningszaak. “Als de manier waarop het bewijsstuk is veiliggesteld anders is dan beschreven, komt het bewijs op losse schroeven te staan.”

Heeft de politie de zaak met opzet gemanipuleerd?

Volgens De Hond moet het opzet zijn. Zover gaat Knoops niet. Wel zei hij tegen de Volkskrant: ‘Deze recherchestukken tonen wel aan dat onregelmatigheden in dit politieonderzoek niet incidenteel, maar structureel van aard zijn. Dat werpt toch een heel ander licht op deze zaak’.

Vrijspraak en veroordeling  van Ernst Louwes

1999: Jacqueline Wittenberg, een weduwe, wordt in Deventer  vermoord.
2000: Ernest Louwes wordt ­vrij­gesproken.
2000: In hoger beroep krijgt ­Louwes twaalf jaar cel.
2003: Het proces moet over in ­verband met gerommel met bewijs.
2004: Louwes wordt opnieuw veroordeeld, op basis van een DNA-match.
2006: Advocaat Geert-Jan Knoops dient een herzieningsverzoek in.
2008: De Hoge Raad wijst het ­verzoek van Knoops af.
2009: Louwes komt vrij, hij heeft zijn straf uitgezeten.
2013: Knoops dient een tweede herzieningsverzoek in.
2014: De Hoge Raad besluit tot een onderzoek. Dit loopt nog.

Lees ook:

De nieuwe bril van de rechter

Zijn rechterlijke dwalingen definitief de wereld uit? Een wetswijziging leverde in zes jaar tijd een paar spectaculaire revisies op. ‘Rechters blijven mensen, en mensen maken fouten.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden