Marxistische opfrisser voor het journaille

Hoe herken je een verslaggever die de ethiek overboord gooit om zijn journalistieke arbeid voor persoonlijk gewin te misbruiken? Door een overmaat aan sociale betrokkenheid, of door 'permanente accumulatie van professionele kennis'? Of toch doordat hij tegen betaling door een commerciële partij nep-nieuws verspreidt, of omdat hij mensen chanteert door met negatieve publicaties te dreigen?

Ik twijfel tussen de laatste twee. Dit is een vraag uit de cursus Marxistische Journalistiek, dus ik neem aan dat het grootkapitaal, die commerciële partij, de kwaaie pier is, maar mijn hoofd is een beetje wollig na het doornemen van de eerste veertig van honderd vragen over het bestrijden van gefabriceerd nieuws. Dat is een van de meer praktische hoofdstukken uit het leerboek 'Hoe word ik een goede scribent voor de Chinese droom?' Ik had niet gelijk zin me vast te bijten in de taaiere politieke thema's, zoals 'Socialisme met Chinese karakteristieken'.

Die luxe hebben mijn Chinese collega's niet: die zijn teruggestuurd naar de schoolbanken voor een ideologische opfriscursus. Teruggeleid is een beter woord dan teruggestuurd, lees ik, omdat 'de relatie tussen de Partij en de nieuwsmedia er een is van de leider en diegene die wordt geleid'.

Onder dat motto hebben de propaganda-autoriteiten vorige week ook bekendgemaakt de tien belangrijkste journalistenopleidingen onder hun hoede te nemen: zij leveren voortaan de decanen voor de scholen voor journalistiek. Die zijn blijkbaar zover van de enige juiste lijn afgedwaald, dat 'marxistische wederopbouw' noodzakelijk is.

De nieuwe lichting journalisten wordt zo politiek correct gemaakt, en om alle vakgenoten die al werken te doordrenken met marxistisch denken, moeten alle 250.000 Chinese journalisten examen doen, anders kunnen ze de perskaart voor 2014 vergeten.

Op dit moment zitten ze gebogen over dikke marxistische pillen, gebaseerd op 'ervaringen van frontlinie-verslaggevers'. Uit het leven gegrepen is de vraag over 'beperkingen van het recht van een journalist interviews te houden'. Dat gebeurt toch vooral, zo begrijp ik uit de vage antwoorden, om de journalist te weerhouden van het verspreiden van onjuiste informatie. Ik zal onthouden dat het voor mijn eigen bestwil is als iemand me niet te woord staat.

Een voorbeeldje van de 600 politiek correcte invuloefeningen: "Kameraad Xi Jinping heeft gezegd dat de Chinese droom in essentie de droom is van...?"

A) Het volk

B) De arbeidersklasse

C) De Communistische Partij China

D) Alle Chinese mensen ter wereld

Dat is makkelijk, dat is D. Natuurlijk dromen het volk, de arbeidersklasse en de Communistische Partij China ook van een herrezen China, maar vergeet alle Chinese mensen ter wereld en er gaat een puntje van de totaalscore af. Kleine troost: marxisten geloven in verbetering van de mens, dus verslaggevers die deze keer het examen niet halen, krijgen herkansingen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden