Martin Kuiper, ovenist Tikken, tikken, tikken tot het trechtertje leeg is

Ons dagelijks werk is meer dan levensonderhoud alleen, het bepaalt onze waardigheid. Maar wat doen we precies?

"Voor in de oven ligt een steentje met het crematienummer van de overledene. Gedurende het hele proces blijft dat steentje bij de resten van de overledene, zodat we nooit as verwisselen.

Ik zet een nieuwe aslade onder de oven en begin te ruimen. Dat doe ik met een stalen bezem, die ik voorzichtig van achteren naar voren door de oven haal. Door een gat aan de voorkant van de oven valt de as in de lade. Voor de zijkanten gebruik ik een schoffelachtig instrument.

De schroeven van de kist komen ook in de aslade terecht, die haal ik er dadelijk uit. Soms zitten er ook nog kunstheupen in.

Als de oven leeg is, echt helemaal leeg, leg ik het steentje in de aslade. Deze as kan ik nu verwerken. Dat doe ik in de verwerkingsruimte.

Als eerste haal ik het steentje uit de lade, stop het in een zakje en leg het naast de resten neer. Dan ga ik met een magneet rustig door de lade, van links naar rechts. Zo vis ik de nietjes en schroeven van de kist eruit. De schroeven worden hergebruikt. Dat doe ik drie, vier keer, totdat ik zeker weet dat de as goed schoon is.

In een cremulator vermalen we de grove asresten, waarin ook nog grote stukken bot zitten, tot fijne as.

Dit apparaat heeft ook magneten, mocht ik nog wat metaal hebben laten zitten. De cremulator haalt ook eventueel goud en andere non-ferrometalen uit de as. Het goud wordt verzameld door het Vaillant Fonds van de Landelijke Vereniging van Crematoria. De opbrengst is voor het Emma Kinderziekenhuis of andere goede doelen.

Na een minuut zijn de restanten vermalen. De hoeveelheid as verschilt per persoon, afhankelijk van lengte en gewicht.

Via een trechter komt de as gewoonlijk in de asbus terecht, die onder de cremulator staat. De as van deze overledene zal worden uitgestrooid op zee en gaat in een aszak, waar ik het steentje aan vastniet. Ik plak er een stickertje op, met het juiste nummer. Want aan het einde van de dag staan hier soms wel zeven aszakken.

Omdat de familie een sieraadje met as heeft besteld, heb ik een klein lepeltje as apart gehouden. Die doe ik in een vijzeltje, met een stampertje vermaal ik de as nog iets fijner. Dan giet ik het in een trechtertje, waar ik het buisje van het sieraad onder hang. Tikken, tikken, tikken, tot het trechtertje leeg is. Voor ik het dopje op het buisje draai, doe ik er een druppeltje lijm op, zodat het sieraadje niet meer open kan.

Ik hang het buisje aan het kettinkje, poets het sieraad nog even op, en stop het in het doosje. Zo wordt het aan de administratie afgegeven."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden