Martel je knuffel!

Wim Boevink

Laatst galoppeerde ik over een maanverlichte prairie. Nu ja, eigenlijk was het mijn zoon van vijftien die de teugels voerde, maar ik mocht meerijden. Het landschap zag er schitterend uit, het was er zo stil, je hoorde alleen dat kataklap, kataklap van de hoeven. Heel af en toe kwamen we andere ruiters tegen. Ik zei tegen mijn zoon: „Schiet nou eens iemand dood.”

Zo’n vader ben ik.

Hij aarzelde, en zei dat hij daardoor een desperado zou worden en een gezocht man op wie iedereen zou jagen.

„Schiet nou maar”, drong ik aan.

De zoon volgde de vaderlijke aansporing en kreeg gelijk. Ineens zat iedereen achter hem aan. Vanaf dat moment kon hij alleen nog maar schietend door het leven.

Wat leert ons deze geschiedenis? Dat we niet te veel naar onze vaders moeten luisteren natuurlijk, maar ook dat er een sociale component is ingebouwd in het moderne gamewezen: je bent verantwoordelijk voor je daden. Een misstap heeft gevolgen.

Red Dead Redemption heette de game die mijn zoon me liet zien, een western uit de fabriek die ook Grand Theft Auto, beter bekend als GTA, maakte. Daarin stal mijn andere zoon al op jeugdige leeftijd en zonder rijbewijs een auto en maakte er een grote stad, Liberty City, mee onveilig. In de voering van zijn jas stak een AK47 en ook hem moedigde ik aan er goed gebruik van te maken, want je wilt dat je kinderen verder komen in het leven. Hij schoot op alles wat bewoog en volgt nu met groot succes een rechtenstudie in Utrecht.

Games, kortom, zijn meer dan spelletjes. En gisteren, op het Festival of Games – een vakbeurs voor mensen uit de game-industrie – kwam een icoon uit het vak dat nog eens toelichten. Ian Livingstone begon al in 1975 met de ontwikkeling en verbreiding van games, allemaal nog op zolderkamers driehoog achter in Engeland, en toen hij bij een bankmanager om een lening vroeg en hem uitlegde waarvoor het bedoeld was, keek die hem aan zoals een hond naar de televisie kijkt,

Nu is hij een van de grote namen uit de business, een van de breinen achter Lara Croft, een vrouw bedacht door een gamedesigner met een brilletje, die via Livingstone en zijn bedrijf Eidos wereldfaam kreeg. We vlogen tijdens een presentatie even door de geschiedenis van de game, die begon in 1961 met Space War, Pong in 1972, Pacman in 1981, Legend of Zelda in 1987, Lemmings in 1991, Gran Tourismo in 1995 en Tomb Raider – Lara Croft dus – in 1996. Nu, in 2010, is de game-industrie in omzet groter dan de muziek, groter dan dvd’s, groter dan film, groter dan boeken. Er gaat jaarlijks meer dan vijftig miljard dollar in om en eigenlijk is het verbazend hoe klein zo’n beursje in een paar bovenzaaltjes van de Jaarbeurs dan is.

De mens wil spelen. Hij moet zich in the real world , waarin alles is gecodeerd en vastgelegd, enorm vervelen. Achter zijn scherm kan hij zijn sociale correctheid laten vallen. Binnenkort komt er voor de iPhone een App waarin je knuffeldieren kunt martelen. Heerlijk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden