Marshallhulp

Het zal je maar gebeuren dat je in nood zit en de Amerikanen halen het in hun hoofd om je te komen helpen. Zorg dan dat ze je niet weten te vinden, laat je buren zeggen dat je bent geëmigreerd, geef je desnoods over aan de vijand, maar berg je tot ze weer onverrichterzake huiswaarts zijn gekeerd. De Amerikanen doen denken aan mijn beste vriend K. Ik had een wasmachine die het niet goed deed, veel lawaai, slecht gewassen goed en ik beklaagde me er in mijn vriendenkring over. K. wist wel iemand die het klusje zou klaren. En dan niet met van die idiote voorrijkosten en dure fabrieksonderdelen, gewoon een eerlijke monteur die op de kleintjes lette.

Niet veel later was de machine inderdaad gerepareerd, al viel het helaas wat duurder uit dan gedacht, danste de was een paar dagen niet het huis uit, waarna er een zen-achtige stilte inviel en de was helemaal niet meer ronddraaide. IJlings ontboden specialisten, met voorrijkosten, constateerden dat de eerlijke monteur er een vooroorlogs tweedehandsmotor in had gestopt die nu verdere dienst weigerde.

Of neem anders de Poolse spuiters die mijn mooie antieke Rover onderhanden namen, voor veel minder geld dan de Nederlanders het konden, want de milieuwetgeving in Polen inzake spuiten, enfin... Na afloop was mijn bolide inderdaad keurig in de voorgeschreven twee kleuren overgespoten, maar moesten alle door de Polen losgerukte kabels en bedrading plus de halve motor door een Nederlandse garagist goed aangesloten worden, voor 2000 euro.

Goedkoop is duurkoop, zei mijn goede vader altijd. De Amerikanen zijn goedkoop. Ooit hebben ze het goed gedaan, na de Tweede Wereldoorlog, toen ze met het Marshallplan de ontredderde Europese economie erbovenop hielpen, daarna hebben ze eigenlijk alleen maar ellendige sporen nagelaten. Korea verdeeld, Vietnam verloren, Afghanistan... Ze bewapenden de moedjahedien, de Rambo-achtige vrijheidsstrijders die zogenaamd de Afghaanse vrijheid en onafhankelijkheid verdedigden tegen de boze Russen, en die na afloop de Amerikaanse wapens in hun zak staken om er de Noordelijke Alliantie mee te smeden of nog fijner, de taliban.

Nu heet de kapotte wasmachine Irak. De Amerikanen kwamen en hebben de boel zo goed en zo kwaad als het ging gerepareerd. Irak deed het weer even dankzij het leger des heilswerk van goede broeder Amerika. Maar inmiddels is het weer helemaal stuk. Er was geen nazorg, geen plan B. De soennieten en de sjiïeten vertrouwen elkaar nog steeds niet en als we niet uitkijken, heeft het Westen binnenkort een streng-islamitisch kalifaat in de achtertuin, waar vrouwen gesluierd rondlopen en handen en hoofden afgehakt worden. Van de regen in de drup is eigenlijk nog een te zacht woord voor de Amerikaanse valse hoop. Van de regen in het noodweer zou beter passen. En ze bedoelen het zo goed. Maar mochten ze komen, zoals nu wasmachinemonteur Kerry, zorg dan dat je uithuizig bent. Bij 'Buurman & Buurman', kinderserie over goedbedoelde hulp, loopt het altijd nog goed af: Ajeto buurman. Bij de Amerikanen is dat steeds opnieuw de vraag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden