Marrakesj

Het had de lente midden in de winter moeten zijn. Voorlopig is het nog koud in de Arabische landen en wat er bloeit, is vooral ellende en verdriet. Zeker, de moed van betogers in Tunesië en Egypte heeft twee dictators van het toneel geveegd. Dit is voorlopig het meest positieve aspect van de onrust die de regio sinds eind vorig jaar in zijn greep heeft. Maar in beide landen hebben fundamentalistische krachten een uitstekende positie voor de komende verkiezingen weten te bemachtigen. En ook in beide landen is de toerisme-industrie hard getroffen. Bovendien heeft de revolutie in Tunesië een golf van illegale immigranten op gang gebracht die aan democratie een broertje dood hebben en bij de overzeese buren voor tal van problemen zorgen. Elders heeft de zogenaamde Arabische lente voor veel bloedvergieten, represailles, vernietiging van infrastructuur en gebouwen en een heuse burgeroorlog gezorgd, met ook nog de onbezonnen bemoeienis van Westerse landen. Zowel in Libië als in Syrië verschuilen zich islamfundamentalisten achter rebellen of demonstranten, klaar om toe te slaan in geval van een regimeverandering.

Maar er is nog hoop en deze droeg tot nu toe de naam Marokko.

Anders dan in de rest van de regio hebben de demonstraties aldaar een vreedzaam karakter gehad en is repressie praktisch uitgebleven. Het Marokkaanse volk heeft het democratische spel slim en behendig gespeeld, zonder zijn eisen te maximaliseren. Door via grote demonstraties de druk op de koning op te voeren zonder zijn vertrek te eisen. Wel vragen demonstranten om inperking van de macht van koning Mohammed en dat corruptie en werkloosheid worden aangepakt. Het staatshoofd, met een blik op de buurlanden gericht, heeft snel begrepen waar zijn voordeel en dat van zijn land lag. Begin maart kondigde hij grondwettelijke hervormingen aan. Belangrijke stappen om het democratische deficiet versneld te lijf te gaan. Zo moeten onder andere het politieke pluralisme en de onafhankelijkheid van rechters worden versterkt en zijn 190 politieke gevangenen (onder wie veel islamisten) vrijgelaten. In Marokko krijgt de Arabische lente eindelijk een gezicht zonder kneuzingen en bebloede lippen.

Tot de afgrijselijke aanslag van afgelopen donderdag in Marrakesj die aan zestien mensen, onder wie buitenlandse toeristen, het leven heeft gekost. Dat juist het land dat tot nu toe een lichtend voorbeeld was voor de regio werd getroffen, kan geen toeval zijn. Islamisten hebben niets aan fluwelen revoluties, consensus en vreedzame protesten waaruit hervormingen worden geboren. Door Marrakesj als doelwit te nemen hopen ze op het instorten van de toeristenindustrie zodat de economische malaise en dus de onvrede drastisch toenemen. Daarbij gokken ze waarschijnlijk op een omwenteling in de houding van de autoriteiten: repressie van hun kant zal ook het karakter van de protesten snel doen muteren. Koning Mohammed is nu aan zet: blijft hij hervormingsgezind of gaat hij Ben Ali, Moebarak, Kadafi en Assad achterna?

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden