Marokkaanse meisjes lezen Anne Frank

(FOTO VALERIE KUYPERS, ANP) Beeld
(FOTO VALERIE KUYPERS, ANP)

Isoleren van de kleine groep van haatzaaiers helpt niet tegen antisemitisme onder Marokkaanse jongeren. Zet in op meisjes.

Amsterdam is de Gaza-strook van de vrije wereld geworden. Het grote aantal culturen en etnische groepen zorgt voor een ongekende mix van invloeden en sentimenten die op die paar vierkante kilometers elkaar soms danig in de weg lijken te zitten. Wie in deze stad de straat op gaat, loopt het grote risico Marokkanen, openlijke homoseksuelen en aan hun kledij herkenbare joden tegen te komen, vaak binnen een paar minuten. Wat in het Midden-Oosten of elders gebeurt, zou in het dagelijkse verkeer niet zo’n grote invloed moeten hebben dat men herkenbare joden uitscheldt of op een agressieve manier ter verantwoording roept voor de tragische ontwikkelingen in het Beloofde Land. Toch gebeurt het.

Incidenten die in een politiek-correct verleden onder het tapijt zouden zijn geveegd, staan nu hoog op de agenda. Hierin past de oproep van André Rouvoet aan het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders duidelijk stelling te nemen tegen bedreigingen en discriminerende uitingen tegen joodse Nederlanders. Wellicht bij gebrek aan respons van de overheid, voelde Rouvoet zich geroepen op te komen voor de joodse minderheid van Amsterdam. Kan het SMN echter iets doen aan de antisemitische incidenten onder jongeren?

De paar keer dat ik de jongens en meisjes van het SMN heb ontmoet, lieten ze een capabele, intelligente indruk achter maar zij hebben niet de macht om een mentaliteitsverandering onder een zeer moeilijk bereikbare jonge groep Marokkanen op gang te brengen. Een oproep tot meer voorlichting over joden in Nederland zal het probleem werkelijk niet oplossen. De groep die bereikt moet worden heeft een broertje dood aan voorlichting.

De ouders tot de orde roepen via deze organisatie om hun kinderen wat zelfbeheersing aan te leren zal ook weinig zoden aan de dijk zetten; over deze recalcitrante groep jongens die elke keer de media halen zijn ze allang de controle kwijt. Ik ben erg voor gespreksgroepen tussen joden en Marokkanen, maar al te vaak blijkt het erop uit te draaien dat het enige waar de deelnemers echt gepassioneerd over raken ook weer het Conflict zelf is, net datgene waar men over had afgesproken niet te praten.

Er is een speciale rol weggelegd voor de Marokkaanse meisjes die over het Midden-Oosten en de omgang met joden een redelijker, humaner standpunt innemen. Zij voeden hun broers op. Zij kunnen hen corrigeren aan de eettafel, voor de televisie wanneer het antisemitische vuur weer oplaait. Veel meisjes hebben het dagboek van Anne Frank gelezen en hebben begrip voor het joodse lijden. Ze weten meer van de geschiedenis en hebben in ieder geval oog voor de menselijke kant van elk conflict. Ze zijn geloofwaardig.

De overheid zou deze meisjes moeten stimuleren voor de klas te gaan staan. De aanpak van het antisemitisme onder Marokkaanse jongeren zal niet slagen door de kleine groep van haatzaaiers te isoleren van hun groep. Het omgekeerde moet gebeuren: de overgrote meerderheid van Marokkanen die de verwikkelingen in het Heilige Land weten te scheiden van het leven hier, mag haar positie als bruggenbouwer nog meer uitspelen.

Helaas heeft deze groep het tij niet mee, zij moet leven en werken in een klimaat waarin de weerstand tegen moslims en Marokkanen groter is geworden. Maar hoe in een vijandige omgeving toch te excelleren, daarover zouden deze moslims wellicht bij de Nederlandse joden te rade kunnen gaan.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden