Mariska is vermoord, het staat nu vast

Nijmeegse die op 9 februari verdween, blijkt door geweld om het leven te zijn gekomen

Zondag 22 februari werd het lichaam van de vermiste Mariska Peters gevonden in natuurgebied de Hatertse Vennen nabij Nijmegen.

Het is woensdagmiddag 18 februari als de telefoon van Louise Smits (61) gaat. Aan de lijn een kennis van de vermiste Mariska Peters uit Nijmegen. De 21-jarige Peters is dan al negen dagen vermist. "Of we wilden helpen bij de opsporing van Mariska", vertelt Smits. Ze werkt voor de Stichting Reddingshonden, een vrijwilligersorganisatie die zich bezighoudt met de opsporing van vermiste personen. "De situatie was zo schrijnend, na goedkeuring van de politie heb ik toegezegd."

Negen dagen eerder. Maandag 9 februari. Bradley Verweij (21), werkzaam bij de landmacht - regelmatig in het buitenland, zegt zijn vriendin Mariska Peters om vijf uur 's middags gedag. Het tweetal heeft op dat moment ruim een half jaar een relatie. Die relatie loopt goed. Zo goed zelfs, dat samenwonen en kinderen ter sprake komen. Peters woont nog thuis bij haar ouders.

Het weekend daarvoor hebben Verweij en Peters samen doorgebracht. Zaterdag naar Center Parcs, zwemmen, zondag thuis op de bank. "Een beetje hangen en plakken, zoals we wel vaker deden", vertelt Verweij.

Hij omschrijft zijn vriendin als een "hele lieve, spontane meid". Iemand die er altijd voor anderen is. Dat beeld schetst ook Lisanne Kanselaar (20), een goede vriendin van Peters. Ze noemt haar "lief en behulpzaam". Een vriendin, bovendien, die heel veel vrienden heeft en nooit ruzie maakt.

Peters voltooide de koksopleiding, maar ging niet in de horeca aan de slag. Drie dagen per week werkt ze bij de Action. In het Nijmeegse uitgaansleven is Peters een bekend gezicht. Minstens één keer per week gaat ze de hort op, het centrum van Nijmegen in. Daar leert ze Verweij kennen, in café Heidi's Skihut.

Maar ze is ook graag thuis bij haar ouders. Dat ze erg aan haar familie is gehecht blijkt wel uit het feit dat ze de namen van haar ouders en opa en oma op haar lichaam heeft laten tatoëren. In het ouderlijk huis hangt altijd een gezellig sfeer, vertelt Kanselaar, die er regelmatig te vinden is. Potje kaarten, Monopoly. "Als ik samen met Mariska een sigaretje ging roken in de keuken kwam haar moeder er meestal bij staan", vertelt de vriendin. "Ze kon haar ouders alles vertellen."

Op 9 februari zien zowel Verweij als haar ouders Peters voor het laatst. Tegen haar ouders zegt ze dat ze naar een vriendin gaat, die hulp nodig heeft. Dat verhaal blijkt niet te kloppen. De vriendin heeft helemaal niet met Peters afgesproken die avond, zegt ze later.

Peters verdwijnt.

Een dag later wordt haar zwarte Fiat Punto gevonden, met daarin volgens de politie "mogelijke sporen van een misdrijf". Een pomphouder uit het Noord-Brabantse Ravenstein zet een foto online van een man die na het tanken doorrijdt. Naast de man is iemand te zien die op Mariska lijkt, zeggen haar vrienden. Maar de politie - die het voorval onderzoekt - ziet "geen reden om verder onderzoek te doen naar de doorrijders bij het tankstation".

Op donderdag 19 februari (de vermissing duurt inmiddels tien dagen) breidt de politie haar onderzoeksteam uit van 2 naar 25 rechercheurs. Er volgt een zoekactie op en langs het Maas-Waalkanaal. De politie had Peters' telefoon uitgepeild en dat was in die richting. De zoekactie leverde niets op.

Op zondag 22 februari om tien uur in de ochtend trekt Stichting Reddingshonden, niet ver daar vandaan, met veertig honden en veertig begeleiders het natuurgebied Hatertse Vennen tussen Nijmegen en Alverna in. Het is er bosrijk en overal zijn braamstruiken.

Op laptops met topografische kaartjes volgen de vrijwilligers van stichting Reddingshonden de looproutes. Na tien minuten wordt Peters gevonden. Gisteravond kwam het bericht dat ze is vermoord. Uit onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut blijkt dat ze "door geweld om het leven is gekomen", zo maakte de politie bekend.

Kanselaar en Verweij gingen daar al vanuit. Het slechte nieuws is amper tot de twee doorgedrongen. "Ik neem dagelijks een kalmeringsmiddel", vertelt Kanselaar, "dat trekt me door de dagen heen."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden